இதுவல்லவோ கார் !

ஸ்பீட் லிமிட்  அல்லது அதிகபட்ச வேக அளவு என்பது மேலை நாடுகளைப் பொறுத்தவரையில் மிகவும் கண்டிப்பாகக் கடைபிடிக்கப்படும் சாலை விதி. இடைவெளி இருக்குமிடத்திலெல்லாம் வாகனத்தையும், தானிகளையும் நுழைத்துத் திருப்பும் நம்மூர் ஓட்டுனர்கள் பலருக்கும் இப்படி ஒரு விஷயம் இருப்பதே தெரியாது.

நம்ம கார், நம்ம ரோட், நம்ம விருப்பமான வேகத்துக்கு ஓட்டலாம் என ஓட்டினால் மேலை நாடுகளில் தண்டம் கட்டவேண்டியிருப்பது பல ஆயிரம் ரூபாய்கள். சில வேளைகளில் பத்தாயிரம் ரூபாய்க்கு மேலேயே !

எனவே வெளிநாடுகளில் வாகனங்களை குறிப்பிட்ட வேக அளவை விட அதிக வேகமாய் ஓட்டுகிறோமோ எனும் பதட்டம் வாகன ஓட்டிகளிடம் சாதாரணமாகவே காணப்படும். அதுவும் புதிதாய் ஒரு இடத்துக்குச் செல்கிறோம் எனில் சாலையோரங்களில் இருக்கும் வேக குறியீட்டு எண்ணைக் கவனிக்காமல் சென்று மாட்டிக் கொள்ளும் சிக்கலும் இருக்கிறது.

இதை எப்படி தவிர்ப்பது என யோசித்தவர்களின் சிந்தையில் உதித்திருக்கிறது இந்த புதிய கண்டுபிடிப்புக்கான விதை. அதைக்கொண்டு புதிய கார் ஒன்றைத் தயாரித்து வெள்ளோட்டம் விட்டிருக்கின்றனர் இங்கிலாந்தில்.

இந்த வாகனம் தானாகவே சாலையோரங்களில் இருக்கும் வேக அளவை கண்டுபிடித்து, அதை விட அதிக வேகத்தில் கார் சென்றால் வாகன ஓட்டுநரை எச்சரிக்கை செய்கிறது. 

வாகனத்தில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் ஒரு சின்ன கேமரா சாலையோரத்தில் இருக்கும் குறியீடுகளை வினாடிக்கு முப்பது எனுமளவில் புகைப்படம் எடுத்துத் தள்ளுகிறது. இவற்றிலிருந்து வேக எண் அடங்கிய குறியீடுகள் வாகனத்திலுள்ள ஒரு மென்பொருளினால் எண்ணாக மாற்றப்படுகிறது. அந்த வேகம் வாகனம் சென்றுகொண்டிருக்கும் வேகத்துடன் ஒப்பிடப்பட்டு அதிக வேகமெனில் எச்சரிக்கை ஒலி எழும்புகிறது, கூடவே செல்லவேண்டிய வேகமும் வாகனத்தில் தெரிகிறது.

பள்ளிக்கூடம், மருத்துவமனை போன்ற இடங்களில் சரியானவேகத்தில் செல்லவேண்டியது மிக மிக அவசியம் என்பதாலும், இல்லையேல் தண்டம் வழக்கத்தைவிட பலமடங்கு கட்ட   வேண்டியிருக்கும் என்பதாலும் இந்த கருவி ஓட்டுநர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெறும் என கருதப்படுகிறது.

ஓட்டுநருக்கு சாலைகளின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அதிக பட்ச வேகம் என்ன என்பதை கவனிக்க வேண்டிய வேலை இதனால் மிச்சமாகிறது. வாகனமே வேடிக்கை பார்த்து விஷயத்தைச் சொல்லும் பணியை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இப்போதைக்கு யூகேவிலுள்ள வேகக் குறியீடுகளை மட்டுமே இந்த மென்பொருள் உணர்ந்து கொள்கிறது. 

நம்ம ஊருக்கு இந்த வாகனம் சரிப்பட்டு வருமா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி. அப்படியே வந்தாலும் வாகனத்துக்கு சாலையோரத்தில் ஒட்டப்பட்டிருக்கும் அரசியல்வாதிகளின் போஸ்டர் தானே கண்ணில் படும்

பதின் வயதினருக்கானது ….

முழுக்க முழுக்க பதின் வயதினரை மட்டும் வைத்து நிகழ்த்தப்பட்ட ஆய்வு முடிவு ஒன்று இன்றைய பதின் வயதினரை ஒழுங்காகத் தூங்குங்கள் என எச்சரிக்கிறது

தூங்காதே தம்பி தூங்காதே என பாடியதெல்லாம் பழைய கதை. இப்போது இளைஞர்களையும், பதின் வயதினரையும் பார்த்து தூங்குங்கள், தூங்குங்கள் என துரத்தும் காலம். அவர்களைத் தூங்காமல் இருக்க வைப்பதற்காக ஊடகங்கள் பயனற்ற அரைகுறைக் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளை நிதமும் அரங்கேற்றிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

நள்ளிரவுக்கு மேலும் விழித்திருந்து தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளைப் பார்ப்பதும், கணினியில் விளையாடுவதும், செல்போனில் அளவளாவுவதும் என இன்றைய இளசுகளுக்கு தூக்கத்தைத் தவிர்க்கும் வழிகள் ஏராளமாய் இருக்கின்றன.

இவையெல்லாம் உடல்நலத்துக்கு பெரிதும் தீங்கானது, போய் தூங்குங்கள் என பெரியவர்கள் சொன்னாலும் இந்த பதின் வயதினர் அவற்றைக் காதுகொடுத்துக் கேட்பதில்லை. அப்படிப் பட்டவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாய் வந்திருக்கிறது புதிய ஆராய்ச்சி ஒன்று.

பதின் வயதினரை மட்டும் வைத்து நிகழ்த்தப்பட்ட இந்த இந்த ஆய்வின் முடிவு ஒழுங்கான தூக்கம் இல்லாத பதின் வயதினருக்கு உயர் குருதி அழுத்த நோய் வரும் என அதிர்ச்சிச் செய்தியை அறிவித்திருக்கிறது.

ஒழுங்கான தூக்கம் இல்லாதவர்கள் அதிக எடையுடையவர்களாய் மாறும் அபாயம் இருப்பதாக முன்பு ஒரு ஆராய்ச்சி முடிவு வெளியிட்டிருந்தது. இப்போது அதைவிட அச்சுறுத்தல் தரும் இந்த ஆய்வு முடிவு வெளியாகி இருக்கிறது.

உயர் குருதி அழுத்தம் என்பது இதய நோய் உட்பட பல்வேறு பெரிய நோய்கள் வருவதற்கான காரணமாகி விடக் கூடும் என்பதால் இந்த ஆராய்ச்சி மருத்துவ உலகில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

முழுக்க முழுக்க பதின் வயதினரின் உடல் நலம் தொடர்பாய் நிகழ்த்தப்பட்ட இந்த சோதனையில் கலந்து கொண்ட அனைவரும் 13 க்கும் 19க்கும் இடைப்பட்ட வயதினர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. அவர்களில் சுமார் நாற்பது விழுக்காடு பேர் குறைந்த தூக்கம், அல்லது நிம்மதியற்ற தூக்கத்தையே கொண்டிருப்பதாக தெரிய வந்திருப்பது கவலைக்குரியதாகும்.

பல்கலைக்கழக தூக்கம் தொடர்பான ஆராய்ச்சிப் பிரிவு இயக்குனர் சூசன் ரெட்லைன் இது பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், இதுவே முழுக்க முழுக்க பதின் வயதினரை வைத்து நிகழ்த்தப்படும் தூக்கம் தொடர்பான முதல் ஆராய்ச்சி என தெரிவித்தார். இதன் முடிவு தூக்கம் தொடர்பான மற்ற ஆராய்ச்சி முடிவுகளை விட அச்சுறுத்தக் கூடியது என அவர் கவலை தெரிவித்தார்.

தற்போதைய வாழ்க்கை முறை பதின் வயதினரை பல்வேறு விதமான கேளிக்கைகளுக்குள் இழுத்துச் சென்று அவர்களுடைய நேரத்தையும், உடலையும் வீணடிக்கிறது. கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தில் உடலுழைப்பு தேவைப்படும் விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுவது இரவில் நல்ல தூக்கத்துக்கு உத்தரவாதம் தரும். அதை விடுத்து வெறுமனே தொலைக்காட்சி எனும் தூக்குக் கயிற்றில் தொங்கினால் வாழ்க்கை நலமிழக்கும், அர்த்தமிழக்கும்.

சுப்ரமணியபுரம் எனும் சைக்கோப் படம் !

 

அளவுக்கு அதிகமாக விமர்சகர்கள் தலையில் தூக்கிக் கொண்டாடிய சுப்பிரமணிய புரம் என்னும் படத்தைப் பார்த்தேன்.

1980 களை கண்முன்னால் கொண்டு நிறுத்திய ஒரே காரணத்துக்காகப் படத்தைப் பார்க்க வேண்டுமெனில் நான் பேசாமல் ஒரு தலை ராகத்தையோ, இரயில் பயணங்களையோ இன்னொரு முறை பார்த்து விட்டு பேசாமல் போய் விட்டிருப்பேன்.

அமீர், பாலா இவர்களைப் பின் தொடர்ந்து தமிழுக்குக் கிடைத்திருக்கும் இன்னோர் இயக்குனர் என்பது அவர்களுடைய சாயலில் வந்திருக்கும் படத்திலேயே தெரிகிறது.

கண்கள் இரண்டால் – என வசீகரிக்கும் ஜேம்ஸ் வசந்தனின் இசையில் மிளிர்ந்த பாடலையும், கதா நாயகனின் வசீகரச் சிரிப்பையும், கதாநாயகியின் வெட்கக் கண்ணசைவையும் தவிர்த்துப் பார்த்தால் படம் அசோக் நகர் சைக்கோக் கொலையாளியைப் போல எரிச்சல் படுத்துகிறது.

எடிட்டிங்கிலும், பழைய சூழலைக் கொண்டுவந்ததிலும் பிரமிக்க வைக்கின்றனர். ஆனால் பருத்தி வீரனைப் போல கொடூரமான ஒரு இறுதிக் காட்சி. சமுத்திரக்கனியை ஆட்டோவில் காலால் மிதித்து நர நரவென அறுத்து அதை பையில் போட்டுத் திரிவதும், கதாநாயகனை சரமாரியாக வெட்டிக் கொல்வதும் என காட்சிகளில் வீசும் குருதி நாற்றம் அருவருக்க வைக்கிறது.

இப்படிப் பட்ட திரைப்படங்களின் வெற்றி மீண்டும் சைக்கோ இயக்குனர்களை தமிழுக்கு இறக்கு மதி செய்துவிடுமோ எனும் பயம் மிளிர்கிறது. நேற்று தான் சென்னையில் புதிய ஒரு திரைப்பட போஸ்டரைப் பார்த்தேன் படத்தின் பெயர் : போர்க்களம்  துணை வாசகம் :  KILL or Get Killed  !!!. தமிழக அரசு சலுகை அறிவிக்காமல் இருந்திருந்தால் படத்தின் தலைப்பே KILL or Get Killed ஆக இருந்திருக்கும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.

பருத்தி வீரனின் கொடுமையான இறுதிக் காட்சி எரிச்சலடைய வைத்தது. அந்தப் படத்தை தமிழ் சனங்கள் நானூறு நாள் ஓட வைத்தனர். இந்தப் படத்தில் குருவின் அடியொற்றி இன்னும் சிலரைக் கொன்றிருக்கிறார் சசி குமார்.. மக்கள் ஒரு வெள்ளி விழாவையேனும் கொடுப்பார்கள்.

காட்சிகளை இயல்பாய் காட்டினால் அதுவே அற்புதமான படம் என சில அறிவு ஜீவிகள் நினைக்கின்றனர். அந்தப் படங்கள் நல்லாயில்லை என்று சொன்னால் ஏதோ அவர்களுடைய ரசனையின் மதிப்பு மக்கள் மத்தியில் பலவீனப்படுவதாக நினைக்கிறார்கள். நான் அறிவு ஜீவி இல்லை, எனவே இப்படிப்பட்ட கோரமான படங்களை என்னால் ரசிக்க முடியவில்லை. இந்தப் படத்தைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக குசேலனைக் கோயில் கட்டிக் கும்பிடலாம்.

மீண்டும் ஒரு இரத்தக் களறியை நோக்கி நகர்கிறது தமிழ் சினிமா. பருத்தி வீரன் முன் மொழிய, சுப்ரமணிய புரம் வழிமொழிய வழியப்போகிறது திரைகளில் பிசுபிசுப்பாய் தமிழனின் ரசனையும், ரத்தமும்.

சீன நதியில் என் ஓடம்

அத்தி பூத்தார் போல கிடைத்த ஓய்வு வேளையில் வலைத்தளத்தை நோண்டிக்கொண்டிருந்தேன். சரி நம்ம தளத்தையெல்லாம் யாரெல்லாம் வந்து பாக்கறாங்க, எங்கெங்கே இணைப்பு கொடுத்திருக்கிறாங்க என பார்த்த போது நிறைய வியப்பு காத்திருந்தது.

முதல் வியப்பு  சீனத் தளத்தில்  , ஓவியம் போன்ற சீன எழுத்துக்களின் இடையே “கனியிலே கலை வண்ணம் கண்டார் “ எனும் நமது ஒரு பதிவின் சுட்டியும், பதிவின் சாராம்சமும். 

கவிப்பேரரசு பாணியில சொல்லணும்ன்னா சீன நதியிலும் என் ஓடம்

அதற்கும் நிறைய பேர் பின்னூட்டமிட்டிருந்தார்கள். என்னன்னு தான் புரியல. விவேக் கிட்டே கேட்டா, “ இங்கேயுமாடா ஜிலேபியைப் பிச்சுப் போட்டிருக்காங்க “ என்று கேட்டாலும் கேட்பார்.

சில ஸ்பானிஷ் தளங்களிலிருந்தெல்லாம் அலசல் வலைத்தளத்தின் சில பதிவுகளைப் போட்டிருந்தார்கள். பெரும்பாலும் படம் சார்ந்தவை. (அதை சொல்லணுமா என்ன ? )

Long Live China !

படத்துக்கான விளக்கம் : சீன தளத்தில் நம்ம படைப்பை பிரசுரித்ததற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில், சீன ஒலிம்பிக் படம் ஒன்று J

நானும் வழங்குகிறேன் விருது !

எதெதுக்கோ விருது வழங்குகிறார்கள்  நாம் எதற்கு விருது வழங்கலாம் என உட்கார்ந்து யோசித்ததில் இந்த சிந்தனை முளைத்திருக்கக் கூடும். நன்றி நண்பரே !

நம்ம தளத்தைத் தொடர்ந்து படிக்கும் நண்பர்கள் நிறைய பேர் இருப்பதனால் யாருக்கு இந்த விருதை வழங்குவது எனும் குழப்பம் எழுந்தது. இதோ எனக்கு சட்டென நினைவுக்கு வந்த இவர்களுக்கு எனது விருதுகள். இன்னும் சிலர் நினைவுக்கு வந்தனர், ஆனால் அவர்கள் ஏற்கனவே விருது வாங்கி விட்டார்களாம் 🙂

வரிசை ஏதும் இல்லை…
1. குகன் – வலைத்தளங்கள் ஏதும் அமைத்துக் கொள்ளாமல், நல்ல எழுத்துக்களைத் தேடித் தேடிப் படிப்பவர். இலக்கியங்களை தினத்தந்தி போன்ற இதழ்களிலிருந்து கூட பொறுக்கி எடுக்கும் நுணுக்கமான வாசகர். இவருடைய பின்னூட்டங்களே ஒரு பதிவு அளவுக்கு அடர்த்தியாய் இருக்கும்.

ரயில் நிலையத்தில், கசகசப்பாய் ஒருநாள் பைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு அவசரமாய் ஓடிக் கொண்டிருந்த ஒரு அசௌகரியமான சூழலில் பின்னால் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது

“நீங்க சேவியரா ?”

என்னோட பெயரைக் கூப்பிட்டு கேட்பது யார் என்று கொஞ்சம் வியப்புடன் திரும்பினால் ஒரு மெல்லிய இளைஞர்.

ஆமா… நீங்க ? என்றேன்…

குகன் – என்றார் புன்னகை கலையாத அமைதியுடன்.

இருட்டுக்கே கருப்படித்தது போல இருக்கும் எனது புகைப்படத்தை  எப்படி நினைவில் வைத்திருந்தார், எப்படி அடையாளம் கண்டு கொண்டார் என்பது இன்று வரைக்கும் எனக்குப் புரியாத புதிர்.

2. விக்கி   . விக்கியின் பின்னூட்டங்கள் அறிமுகமானபோது அவனுக்குள் இப்படி ஒரு எழுத்தாற்றல் இருக்கும் என நினைக்கவில்லை. ஆழமான வாசிப்பும், தகவல் சேமிப்பும் அவனுடைய கட்டுரைகளில் காணக் கிடைக்கின்றன. கூடவே அருமையான படங்களும்.

சமீபத்திய ஆச்சரியம், அவனது கவிதைகள் !

நடையில் பிசிறடிக்காத கவனமும், எழுத்துப் பிழைகளை விலக்கும் நுட்பமும் இருந்தால் தம்பிப் பயல் சென்று சேரும் இடம் மிக உயரிய இடம் என்பதில் ஐயமில்லை.

3. ஹேமா தாய் நாட்டை விட்டுத் தூரமாகிப் போன சூழல் எல்லோருக்கும் தமிழ் மீதும், இனத்தின் மீதும் அளப்பரிய நேசத்தை உருவாக்கி விடுகின்றது. இயல்பிலேயே ஆர்வம் இருப்பவர்களின் அந்த ஆர்வம் பலமடங்கு தூண்டப்பட்டு விடுகிறது.

ஹேமாவின் அறிமுகம் தூரத்துச் சகோதரியின் நேசம் போல தூய்மையாய், உற்சாகமாய் ஆனந்தமாய் விரிகிறது.

எளிமையாய், ஆனால் வலிமையான கவிதைகள் இவரது பக்கங்களில்.

4. குந்தவை  ஊர் ஊராக அலைந்து சோர்ந்து திரும்பும் ஒருவனை அன்னியோன்யமாய் அரவணைக்கும் குழந்தை போல மழலை நிகழ்வுகளில் மலர்ந்து கிடக்கிறது குந்தவையின் பக்கம்.

நல்ல எழுத்துக்களின் ரசனைக்காரி, அந்த ரசனையை மழலையின் வார்த்தைகளிலிருந்து பெற்றாரோ எனும் ஐயமும் உண்டெனக்கு

 5 பாஷா கவிதைகள் ரசனைக்குரியவை. சரளமான எழுத்து. மெல்லிய நகைச்சுவை என உரைநடை எழுதுபவர் கவிதைகளில் பல வேளைகளில் கலங்கடித்து விடுகிறார்.

கேரளக் கரையோரம் ஒதுங்கினாலும் இன்னும் தமிழ் வாசம் வீசும் எழுத்தாளர். நல்ல நண்பர்.

6. வி.கோ – கோபால்சாமி அபரிமிதமான நகைச்சுவை உணர்வை உள்ளுக்குள் வைத்திருப்பவர். எழுத்துக்களில் அவருடைய நகைச்சுவை இழையோடும். நகைச்சுவையை மீறி நல்ல சிந்தனை வைத்திருப்பவர் என்பதை பல சந்தர்ப்பங்களில் கண்டுணர முடிந்தது.
நல்ல நண்பர்.

நல்ல அரசியல், சினிமா சார்ந்த சூடான விஷயங்களை எடுத்து அவற்றை நகைச்சுவையாய் விமர்சிக்கத் துவங்கினால் இவர் வெகுஜன இதழ்களில் ஜொலிக்க வாய்ப்பு நிரம்பவே உண்டு.

வியப்பூட்டும் முதல் கணினி

இன்றைக்கு நமது கைகளுக்குள் இருக்கும் ஒரு சின்ன கைப்பேசியில் நவீன கணினியே இயங்குகிறது. அந்தத் தொழில் நுட்பத்தில் மகத்துவத்தையும், உன்னதத்தையும் நம்மில் பலரும் நினைத்துப் பார்ப்பதில்லை. ஏனெனில் அது இன்றைக்கு சந்தையில் எங்கும் கிடைக்கும் சாதாரணப் பொருளாகிவிட்டது.

இன்றைக்கு பல வீடுகளில் கணினி, தொலைக்காட்சியைப் போல மிக எளிதாய் நுழைந்து விட்டிருக்கிறது. அலுவலகங்கள், கல்வி நிலையங்கள், விற்பனை வளாகங்கள், வங்கிகள், ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள், மருத்துவ நிலையங்கள் என எந்த ஒரு தளத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் கணினி இன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது எனும் நிலமை இன்று நிலைபெற்று விட்டது எனலாம்.

இன்றைக்கு இப்படி மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி, மிகச் சிறிய அளவில் நமது பைகளில்  அமைதியாய் துயிலும் இந்த தொழில்நுட்பத்தின் ஆரம்ப வடிவம் எப்படி இருந்தது ? அதன் பின்னால் நிகழ்ந்த பல்லாண்டு கால உழைப்பு எப்படிப்பட்டது என்பதை பின்னோக்கிப் பார்க்கும் போது வியப்பு மேலிடுகிறது.

கணினியின் ஆரம்ப வடிவம் மிகப்பெரிய அறைக்குள் திணிக்கப்பட்ட ஏராளமான இயந்திரங்கள் என்பதே வியப்பூட்டும் உண்மையாகும்.  அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முதல் கணினியை வைக்க ஒரு மிகப்பெரிய அறை தேவைப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது இருப்பது போல வசதிகள், மானிட்டர், கீபோர்ட் எதுவும் இல்லாத, புள்ளிகளும் கோடுகளும் இணைந்து செயல்பட்ட முதல் கணினியில் எடை ஆயிரம் கிலோ.

அந்தக் கணினியில் வேகமும், விவேகமும் மிகவும் குறைவு. தற்போதைய சாதாரண கணினிகளின் நினைவாற்றல் அந்த முதல் கணினியின் நினைவாற்றலை விட பத்து இலட்சம் மடங்கு அதிகம் என்றால் நினைத்துப் பாருங்கள்.

1948ம் ஆண்டு ஜூன் 21ம் தியதி இந்த முதல் கணினி தன்னை நிரூபித்த வினாடியே உலகில் மாபெரும் தொழில் நுட்ப, அறிவியல் விஞ்ஞான வளர்ச்சிக்கான முளை விட்ட வினாடி எனலாம். அந்த வினாடியைப் போல உன்னதமான நிமிடம் என் வாழ்வில் வந்ததில்லை என அதைக் கண்டுபிடித்த பேராசிரியர் பிரடி வில்லியம்ஸ் ஒருமுறை குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அந்த முதல் விதை விழாமல் இருந்திருந்தால், அந்த முதல் முளை எழாமல் இருந்திருந்தால் இன்றைக்கு நாம் காணும் பெரும்பாலான வளர்ச்சிகள் சாத்தியமில்லாமல் போயிருக்கக் கூடும்.

பேபி – என பெயரிட்டழைத்து இந்த மகத்தான கண்டுபிடிப்பை நிகழ்த்திய டாம் கில்பர்ன், மற்றும் பிரட்டி வில்லியம்ஸ் இருவருமே இன்று உயிருடன் இல்லை எனினும் அவர்களுடைய பெயர் வரலாற்றில் அழிக்கப்படாத நிலையில் அழுத்தமாக எழுதப்பட்டு விட்டது என்பது மட்டும் நிஜம்.

குசேலன் – உண்மையிலேயே நல்ல படம்

குசேலன் திரைப்படத்தை இத்தனை தாமதமாய் பார்த்ததற்குக் காரணம் நான் இணையத்தில் வாசித்த எதிர் விமர்சனங்கள் தான் காரணம். குசேலன் மகா குப்பை என்றும், இதை விட பத்து பத்து படத்தை பத்து வாட்டி பார்க்கலாம் என்றும் விமர்-ஜனங்கள் சொன்ன பின் படத்தைப் பார்க்க வேண்டுமா என ஓரமாய் ஒதுங்கிவிட்டேன்.

இந்த வார இறுதியில் தான் “பார்த்தேன் குசேலனை

சமீபகாலமாக எந்தத் தமிழ்ப் படத்தையும் பார்த்து அழுத ஞாபகம் இல்லை. கடைசியாக மனதை உலுக்கிய படம் சேரனின் “தவமாய் தவமிருந்து” என நினைக்கிறேன். அதற்குப் பிறகு அந்த அளவுக்கு மனதை உலுக்கி எடுத்த படம் குசேலன்.

பசுபதி எனும் அற்புதமான நடிகனும், ரஜினி எனும் சூப்பர்ஸ்டாரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பார்வையாளர்களை உறைய வைத்த அந்த கடைசி பதினைந்து நிமிடங்களுக்காகவே குசேலன் படம் எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போய்விட்டது.

சற்றே பின்னோக்கிப் பார்த்தால் இடைவேளைக்குப் பிறகு வரும் பெரும்பாலான காட்சிகள் பசுபதியையும், அவருடைய நடிப்பையும் (வெயிலுக்கு அடுத்தபடியாக) வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. யதார்த்தங்களை தனது அசைவுகளில் வெளிப்படுத்தும் பசுபதியை அவனுக்குள் உரம் போட்டுக் கிடந்த நடிப்பின் இன்னோர் பரிமாணத்தை குசேலன் வெளிக்கொணர்ந்தது எனலாம்.

குசேலனின் பலவீனங்கள் ஏற்கனவே பட்டியலிடப்பட்டாலும் சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமெனில் ஒன்றே ஒன்று தான். தமிழ்ப்படமெனில் குறைந்தது இரண்டரை மணி நேரம் ஓடியே ஆகவேண்டும் என நினைக்கும் இயக்குனர், தயாரிப்பாளர், வினியோகஸ்தர்களின் கூட்டு முட்டாள் தனம்.

அப்படி இரண்டரை மணி நேரம் இட்டு நிரப்புவதற்கு சரக்கில்லையெனில் என்ன செய்வது ? அருவருக்கத் தக்க அரைகுறை நகைச்சுவையையும், கவர்ச்சியையும் இட்டு நிரப்புவது. எது சிறந்தது ? அரை மணி நேரம் முன்னதாகவே படத்தை முடிப்பதா ? அல்லது அரை மணி நேரம் திரையில் ஏதேனும் கோணங்கித் தனத்தைக் காட்டி ரசிகனை வெறுப்பேற்றுவதா என்பதை மேற்கூறிய அந்த பெருந்தலைகள் நிர்ணயிக்கட்டும். அப்படி இருந்தால் தான் ரசிப்பார்கள் என அந்தப் பழியை தயவு செய்து ரசிகர்களின் தலையில் போடாதிருக்கக் கடவது.

காலேஜ் டே அன்று பிரின்சிபல் சேர்மேனைக் கூப்பிட்டுச் சொல்வார் “பாருங்கப்பா… இன்னிக்கு ஸ்டேஜ் உங்களுது. காலைல இருந்து சாயங்காலம் ஏழு மணி வரைக்கும் நீங்க அதுல ஆட்டம் போடலாம்… ஏழு மணிக்கு மீட்டிங் இருக்கு அப்போ ஒதுங்கிடுங்க.”

மாணவர்களும் ஆட்டம் போடுவார்கள். எல்லா கோணங்கித் தனத்தையும், சில்மிஷங்களையும் மேடையில் போட்டு துவைப்பார்கள். முடிந்த அளவுக்கு டேபிள் செயரை உடைத்துப் போடுவார்கள். ஏழுமணிக்கு மீட்டிங் ஆரம்பமாகும், அமைதியாய் ஒரு மணி நேரமோ இரண்டு மணி நேரமோ அழுத்தமாய் நிகழ்ச்சிகள் நடந்தேறும்.

இது தான் பெரும்பாலான வெற்றி பெற்ற மலையாள சினிமாவின் பார்முலா. முதல் எழுபத்தைந்து சதவீதம் ஆட்டம், பாட்டம், நகைச்சுவை. கடைசி கால்வாசி அழுத்தமான கதை. பெரும்பாலும் ஆனந்தமாய் ஆடிப்பாடும் கதாநாயகனின் மனசுக்குள் இருக்கும் இன்னோர் சோகக் கதை! மோகன்லாலின் வெற்றிபெற்ற பத்து படங்களைப் பட்டியலிடுங்கள் அதில் எட்டு இப்படித் தான் இருக்கும்.

அந்த பார்முலா அங்கே வெற்றி பெறக் காரணம், முதல் முக்கால் வாசியில் இருக்கும் எதார்த்தமான நகைச்சுவை மட்டுமே.

குசேலனில் இல்லாமல் போனதும் அது மட்டுமே. அவசர அவசரமாய் படத்தை முடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவசர கோலத்தில் இட்டு நிரப்பப்பட்ட நகைச்சுவைக் காட்சிகளில் பயங்கர சலிப்பு.

எனினும், விமர்சனங்கள் சொன்னது போல குசேலன் மட்டமான படம் அல்ல. விமர்சனங்கள் பெரும்பாலும் ரஜினி எனும் தனிமனிதன் மீதான வெறுப்பாகவே வெளிப்பட்டிருக்கின்றனவோ எனும் ஐயம் எழுகிறது. கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் அருகில் இருந்து படத்தைப் பார்த்தவர்கள் எல்லோருமே இறுக்கமாய் அமர்ந்திருந்ததையும், அவ்வப்போது கண்களைக் கசக்கியதையும் பார்க்க முடிந்தது.

தேவையற்ற சில பாடல்களையும் பெரும்பாலான நகைச்சுவைக் காட்சிகளையும் வெட்டி விட்டுப் பார்த்தால் சமீபகாலமாக வந்த படங்களில் தரமான படங்களின் வரிசையில் வைக்கக் கூடிய அனைத்துத் தகுதிகளையும் பெற்ற ஒரு படம் குசேலன்.

எங்கே என்ன சாப்பிடலாம் !

சே… நார்த் போக வேண்டியிருக்கு. அங்கே போய் எதைச் சாப்பிடறதுன்னே தெரியலையே என தென்நாட்டு வாசிகளும், சவுத் போனா சோறு, சாம்பார் தவிர வேற என்ன இருக்கு என குழம்பும் வட வாசிகளும் இந்த படத்தை கிளிக்கிப் பாருங்கள்.

 

எந்த ஊருக்குப் போனா, என்ன சாப்பிடலாம் எனும் பட்டியல். சுவாரஸ்யமாய் இருந்ததால் பகிர்கிறேன்.

 

பின் குறிப்பு : எவ்வளவு சாப்பிடலாம் என்பது உங்கள் வயிறையும், பர்சையும் பொறுத்தது

ஷுகர்: கண்ணைப் பார்த்தே கண்டறியலாம் !!!

வீட்டுக்கு ஒரு மரம் வளர்ப்போம் என்பது போல குடும்பங்கள் தற்போது வீட்டுக்கு ஓரிரு நீரிழிவு நோயாளிகளை வளர்த்து வருகிறது என்பது உலகையே கவலைக்குள்ளாக்கியிருக்கிறது.

வெகு சாதாரணமாக எனக்கு ஷுகர் இருக்கு என்று சொல்லித் திரியும் மக்களுக்கு அந்த நோய் குறித்த முழுமையான புரிதல் இருப்பதில்லை. உடலிலுள்ள எல்லா உறுப்புகளையும் சென்று தாக்கி பலமிழக்கச் செய்து, செயலிழக்க வைத்து ஒட்டு மொத்த உடலையே அழிக்கும் கொடிய நோய் தான் சர்க்கரை நோய் என்றால் பலர் பயப்படக் கூடும். ஆனால் அது தான் உண்மை.

உடலிலுள்ள இன்சுலின் அளவு தான் இந்த குளறுபடிகளுக்கெல்லாம் காரணம் என மேலோட்டமாகச் சொல்லிவிடலாம். அதாவது கணையத்திலிருந்து சுரக்கும் இந்த இன்சுலின் அளவுக்கு அதிகமாகச் சுரந்தாலும், சாதாரண அளவை விடக் குறைவாகச் சுரந்தாலும் பிரச்சனை தான்.

சரி இந்த இன்சுலின் என்ன தான் செய்கிறது ? என்று கேட்பவர்களுக்கு சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமெனில், இது தான் நாம் உண்ணும் உணவிலுள்ள குளுகோஸை கிரகித்து   உடலின் உறுப்புகளுக்குத் தேவையான ஆற்றலாக மாற்றுகிறது. இந்த இன்சுலில் குறைவாக இருந்தால் குளுகோஸ் சத்து முழுவதும் உறிஞ்சப்படாமல் போய்விடுகிறது, அதிகமாகச் சுரந்தால் அளவுக்கு அதிகமாக குளுகோஸ் சத்து உறிஞ்சப்பட்டு சட்டென உடலில் குளுகோஸ் அளவு குறைந்துவிடும்.

இதனால்தான் சிலர் சர்க்கரை நோய்க்காக பையில் எப்போதும் மாத்திரைகள் அல்லது ஊசி வைத்திருப்பார்கள். சிலர் சர்க்கரை நோய்க்கு மருந்தாக இனிப்பை வைத்திருப்பார்கள். அதன் காரணம் இது தான்.

இந்த நோயாளிகளுக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய பிரச்சனை மருத்துவப் பரிசோதனைகள் தான். அடிக்கடி கையில் ஊசி குத்தி இரத்தம் எடுத்து எடுத்தே அவர்கள் கைகள் புண்ணாகிப் போய்விடுவதுண்டு. இந்த அவஸ்தையை காலம் முழுவதும் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு இருந்தாக வேண்டுமே எனும் கவலைதான் அவர்களை ஆட்டிப் படைக்கும்.

அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு சற்றே ஆறுதலளிக்கும் செய்தியைப் பற்றியதே நான் சொல்ல வந்த விஷயம். அதாவது, தற்போது ஒரு புதிய கருவி ஒன்றை விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். கருவி என்றவுடன் பெரிய பெரிய இயந்திரங்களைக் கற்பனை செய்தீர்கள் என்றால் அந்த கற்பனையை தூரமாய் ஒதுக்கி விடுங்கள். இது ஒரு அரிசியின் பாதியளவே உள்ள கருவி.

இந்தக் கருவியை கண்ணின் ஓரத்தில் வைத்துவிட வேண்டும். இந்த கருவி புற ஊதாக் கதிர்களை வெளியிடக் கூடிய கருவி. அதாவது உடலில் சருக்கரை அளவு அதிகரித்தால் இந்த கருவியிலிருந்து வெளிவரும் கதிர்கள் அதிகமாக இருக்கும். உடனே மறுபடியும் கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டி விடாதீர்கள். இந்த வெளிச்சத்தை சாதாரண கண்களால் பார்க்க முடியாது. அதன் அளவை அறிய ஒரு சிறு தீப்பெட்டி அளவே உள்ள ஒரு சிறு கருவியை (புளூரோ போட்டோ மீட்டர்) கண்ணின் முன்னால் ஒரு இருபது வினாடிகள் காட்ட வேண்டும்.

அவ்வளவு தான் சோதனை முடிந்தது. அந்த சிறு கருவி சொல்லிவிடும் உங்கள் உடலிலுள்ள சருக்கரையின் அளவை. அதாவது கண்ணில் ஒரு சிறு கருவி, அதிலிருந்து வெளிவரும் கதிர்களை ஆராய ஒரு சிறு கருவி அவ்வளவு தான். எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் உடலிலுள்ள சருக்கரை அளவைச் சோதித்துக் கொள்ளலாம். வரிசையில் காத்திருக்க வேண்டியதும் இல்லை ஊசி குத்தும் அவஸ்தையும் இல்லை.

உடலிலுள்ள இண்டர்ஸ்டிஷியல் எனும் திரவத்தைக் கொண்டே இந்த கருவி இயங்குகிறது. இந்த கருவியின் வரவு பல்வேறு நாடுகளிலுமுள்ள மருத்துவர்களை பெரிதும் கவர்ந்திருக்கிறது. ஐசென்ஸ் எனும் ஜெர்மன் நிறுவனத்தின் கண்டுபிடிப்பான இந்த கருவி மருத்துவ உலகில் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தும் என கருதப்படுகிறது.

யூ.கேவின் ஜெம்மா எட்வர்ட்ஸ் எனும் மருத்துவர் இதைக் குறித்து விளக்குகையில், யூகேவிலுள்ள சுமார் இருபத்தைந்து இலட்சம் சருக்கரை நோயாளிகளுக்கும் இது ஒரு நல்ல வரப்பிரசாதம் என்றார்.

சரி இந்தக் கருவியைக் கண்ணில் பொருத்துவது எப்படி என வினவினால், கண்ணின் ஓரமான ஒரு துளி மருந்தை விடுவோம். கண்ணின் அந்தப் பகுதி மரத்துப் போய்விடும் மெல்லிய ஒரு ஊசியால் இந்தக் கருவியை அங்கே வைத்து விட வேண்டிது தான். அதிகபட்சம் மூன்று நிமிட வேலை என புன்னகைக்கின்றனர். ஒரு வருடத்துக்கு ஒருமுறை இந்தக் கருவியை மாற்றி புதிதாய் வைத்து விடவேண்டும் என்றும் அவர்கள் அறிவுறுத்துகின்றனர்.

கவர்ந்திழுக்கும் இந்த கண்டுபிடிப்பு இன்னும் பல சோதனை ஆய்வுகளைக் கடந்து விரைவில் சந்தைக்கு வரவேண்டும் என்பதே நோயாளிகளின் விருப்பமாக இருக்கக் கூடும்.

 ஃ

முட்டை ஸ்பெஷல் : அசைவம் அல்ல !!!

முட்டை கிடைச்சா என்ன செய்வோம் ? வெங்காயம், பச்சை மிளகாய் எல்லாம் நறுக்கிப் போட்டு சூடா ஒரு ஆம்லெட், கொஞ்சமா பெப்பர் தூவி அப்படியே லபக்குவோம்.

 சரி அதுக்கு பொறுமையில்லேன்னா, சுடுதண்ணீரில் போட்டு அவித்து  விழுங்குவோம். இல்லேன்னா ஆஃப் பாயில். பயில்வான் பக்கிரிகளெனில் கோழி இறக்கி வைத்த சூட்டோடு சூடாக பச்சையாகவே உடைத்து வாயில் ஊற்றுவார்கள்.

கிராமத்தில் தவிட்டுக்கு இடையேயும், சாம்பலுக்கு உள்ளேயும் ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் முட்டை அடைகாக்கவும் அவ்வப்போது அனுப்பப்படும். அப்புறம் ? 

பள்ளி நாட்களில் முட்டை ஓட்டின் மீது கரி கொண்டு மீசை வரைந்து விளையாடுவது ஒரு கலை. இதைத் தவிர முட்டையை வைத்து என்னதான் செய்து விட முடியும் ? என நினைப்பவர்களை வியக்க வைக்கிறார் இவர்.

அதீத கவனத்துடன் முட்டைகளை ஒவ்வொன்றாய் அடுக்கி….


கரணம் தப்பினால் மரணம் … இல்லை இல்லை கவனம் தப்பினால் ….

வாவ் !!!! முட்டை நாட்டைப் பிரதிபலிக்குமா !!!!

இல்லை நோட்டைப் பிரதிபலிக்குமா ?