பைபிள் மாந்தர்கள் 54 (தினத்தந்தி) பெனதாது.

சிரியா நாட்டு மன்னனாக இருந்தவன் பெனதாது. அவன் இஸ்ரயேல் நாட்டின் மீது போர் தொடுக்க வேண்டுமென பல முறை முயன்றான். ஒவ்வொரு முறையும் ஒவ்வொரு வியூகம் வகுத்துப் பதுங்கியிருப்பான், எலிசா அதை தனது ஞானத்தினால் அறிந்து இஸ்ரயேல் மன்னனை எச்சரிப்பார். சிரியா மன்னன் தனது திட்டம் பலிக்காமல் திரும்பிப் போவான். இது வழக்கமாகிவிட்டது.

“நம்ம படையில் ஏதோ ஒரு ஒற்றன் இருக்கிறான். இல்லையேல் நம்முடைய திட்டம் எல்லாம் எப்படி இஸ்ரயேல் மன்னனுக்குத் தெரியும் ? ” பெனதாது கர்ஜித்தான்.

“ம‌ன்ன‌ரே.. ஒற்ற‌ன் எல்லாம் கிடையாது. நீங்க‌ இங்கே ப‌ள்ளிய‌றையில் பேசுவ‌து கூட‌ இஸ்ர‌யேலில் இருக்கும் எலிசா எனும் இறைவாக்கின‌ருக்குத் தெரிந்து விடுகிற‌து. அதான் கார‌ண‌ம்” என்றான் ஒரு ப‌டைவீர‌ன்.

“எலிசாவை நான் பிடிக்காம‌ல் விட‌மாட்டேன்” என‌ ம‌ன்ன‌ன் பெரும் ப‌டையை எலிசா த‌ங்கியிருந்த‌ இட‌த்துக்கு அனுப்பினார். ப‌டைக‌ளும், குதிரைக‌ளும், தேர்க‌ளும், அவர் இருந்த நகரை வ‌ளைத்த‌ன‌. கூட‌ இருந்த‌வ‌ர்க‌ள் ப‌த‌றினார்க‌ள். எலிசாவோ ப‌த‌ட்ட‌ப்ப‌ட‌வில்லை. இறைவ‌னிட‌ம் ம‌ன்றாடினார்.

திடீரென‌ ம‌லையெங்கும் நெருப்புக் குதிரைக‌ளும், தேர்க‌ளும் எலிசாவைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பாய் நின்ற‌ன‌.

சிரிய‌ ப‌டைக‌ள் நெருங்கி வ‌ருகையில் எலிசா மீண்டும் இறைவ‌னிட‌ம் ம‌ன்றாடினார். “இவ‌ர்க‌ள் க‌ண்க‌ளெல்லாம் குருடாக‌ட்டும்”. அப்ப‌டியே ஆன‌து. குருட‌ர்க‌ளாய் த‌டுமாறிய‌வ‌ர்க‌ளை எலிசா இஸ்ரயேலின் த‌லைந‌க‌ரான‌ ச‌மாரியாவுக்குக் கொண்டு சென்றார்.

ச‌மாரியாவின் ந‌டுவில் வ‌ந்த‌பிற‌கு மீண்டும் எலிசா க‌ட‌வுளிட‌ம் வேண்ட‌ வீர‌ர்க‌ளின் க‌ண்க‌ள் திற‌க்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌. எதிரிக‌ளின் கோட்டைக்குள் நிற்ப‌தைக் க‌ண்ட‌ அவ‌ர்க‌ள் வெல‌வெல‌த்த‌ன‌ர். எலிசாவோ இஸ்ர‌வேல் ம‌ன்ன‌னிட‌ம்

“இவ‌ர்க‌ளுக்குப் ப‌சியும் தாக‌மும் தீர‌ அப்ப‌மும், த‌ண்ணீரும் கொடு” என்றார். எதிரி வீர‌ர்க‌ள் வ‌யிறார‌ச் சாப்பிட்டு விட்டுத் திரும்பினார்க‌ள்.

பென‌தாது க‌டும் கோப‌ம‌டைந்து த‌ன‌து ப‌டையை ஒட்டு மொத்த‌மாய்த் கொண்டு வ‌ந்து ச‌மாரியாவைச் சுற்றி வ‌ளைத்தான். நாட்டுக்குள் எந்த‌ப் பொருளும் வ‌ர‌ முடிய‌வில்லை. நாட்டிலிருந்து எதுவும் வெளியே போக‌ முடிய‌வில்லை. என‌வே ப‌ஞ்ச‌ம் த‌லைவிரித்தாடிய‌து. எதுவும் வாங்க‌ முடிய‌வில்லை.

“க‌ழுதைத் த‌லை வாங்க‌றீங்க‌ளா ? எண்ப‌து வெள்ளிக்காசு !” என கூவி விற்க‌ப்ப‌ட்ட‌து !

இஸ்ர‌யேல் ம‌ன்ன‌ன் செய்வ‌த‌றியாது விழித்தான். அப்போது ஒரு பெண் அவ‌ரை அழைத்தாள்.

“அர‌சே நீதி வ‌ழங்குங்க‌ள்” என்றாள் அந்த‌ப் பெண். அர‌ச‌ர் என்ன‌ என்று கேட்டார்.

“நேற்று இந்த‌ப் பெண் வ‌ந்து, இன்றைக்கு உன் ம‌க‌னை நாம் ச‌மைத்துச் சாப்பிடுவோம், நாளை என் ம‌க‌னைச் சாப்பிடுவோம் என்றாள். நானும் அவ‌ளை ந‌ம்பினேன். நேற்று என் ம‌க‌னைத் தின்றோம். இன்றைக்கு இவ‌ள் த‌ன் ம‌க‌னைத் த‌ர‌ ம‌றுக்கிறாள்” என்றாள்.

அர‌ச‌ன் நில‌மையின் வீரிய‌த்தைக் க‌ண்டு அதிர்ந்து போய் ஆடைக‌ளைக் கிழித்துக் கொண்டான். ம‌ன்ன‌னின் துய‌ர‌ம் எலியா மீது கோப‌மாய் மாறிய‌து.

எலியா ச‌மாதான‌ப்ப‌டுத்தினார். “ஆண்ட‌வ‌ர் சொல்வ‌தைக் கேளுங்க‌ள். நாளைக்கு ஒரு ம‌ர‌க்கால் கோதுமை, அதாவது சுமார் பன்னிரண்டு கிலோ கோதுமை, ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கு விற்க‌ப்ப‌டும். அவ்வ‌ள‌வு ம‌லிவாய் பொருட்க‌ள் கிடைக்கும்” என்றார்.

ம‌ன்ன‌னுக்குப் ப‌க்க‌த்தில் நின்றிருந்த‌ அதிகாரியோ,” வான‌ம் பொத்துக் கொண்டு விழுந்தால் கூட‌ இது ந‌ட‌க்காது” என்றான்.

“ந‌ட‌க்கும். ஆனால் நீ அதில் எதையும் சாப்பிட‌ மாட்டாய்” என்றார் எலியா.

அன்று இர‌வு பென‌தாது ம‌ன்ன‌னின் கூடார‌ங்க‌ளிலும், அவ‌ர்க‌ளுடைய‌ பார்வையிலும், காதுக‌ளிலும் ஒரு வித‌ தோற்ற‌ ம‌ய‌க்க‌த்தைக் க‌ட‌வுள் தோன்றுவித்தார். பெரும் ப‌டை வ‌ருவ‌து போல‌வும், ஆர‌வார‌ம் எழுவ‌து போல‌வும், குதிரைக‌ள், தேர்க‌ள் விரைவ‌து போல‌வும் கேட்ட‌ ச‌த்த‌த்தால் மிர‌ண்டு போன‌ பென‌தாது வீர‌ர்க‌ளுட‌ன் இர‌வே கூடார‌த்தைக் காலி செய்து விட்டு ஓடிப்போனான்.

அவ‌ர்க‌ளுடைய‌ கூடார‌ங்க‌ளில் செல்வ‌ம் எக்க‌ச்ச‌க்க‌மாய்க் குவித்து வைக்க‌ப்ப‌ட்டிருந்த‌து. ம‌க்க‌ள் அந்த‌ச் செல்வ‌ங்க‌ளையெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டார்க‌ள். அங்கிருந்த‌ பொருட்க‌ளினால் ச‌ட்டென‌ நாட்டின் ப‌ஞ்ச‌ம் மாறிப் போன‌து. எலிசா சொன்ன‌ப‌டியே ஒரு ம‌ர‌க்கால் கோதுமை ஒரு வெள்ளிக்காசுக்கு விற்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.

இப்ப‌டியெல்லாம் ந‌ட‌க்காது என‌ சொன்ன‌ வீர‌ன், ந‌க‌ர‌வாயிலில் காவ‌ல் செய்து கொண்டிருந்த‌போது நெரிச‌லில் சிக்கி இறந்து போனான். எலிசா சொன்ன‌ப‌டி, அவ‌ன் எதையும் உண்ண‌ முடியாம‌ல் ம‌டிந்தான்.

பின்ன‌ர் ஒரு நாள் எலிசா சிரியா நாட்டுக்குள் சென்றார். ம‌ன்ன‌ன் பெனதாது உட‌ல்நிலை ச‌ரியில்லாம‌ல் இருந்தான். அவ‌ர் பிழைப்பாரா என‌ குறி கேட்க‌ “அசாவேல்” என்ப‌வ‌ரை அனுப்பினார் ம‌ன்ன‌ன்.

“மன்ன‌ர் பிழைப்பாரா” அசாவேல் கேட்டான்.

“நீ பிழைப்பாய்” என‌ அவ‌ரிட‌ம் சொல், ஆனால் உண்மையில் அவ‌ர் இற‌ந்து விடுவார். என்றார் எலிசா. ம‌றுநாள் அசாவேல் ஒரு துணியைத் த‌ண்ணீரில் முக்கி அவ‌ருடைய‌ முகத்தின் மேல் போட்டு மூடி அவ‌ரைக் கொன்றான்.

கெடுவான் கேடு நினைப்பான் !

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s