ரோபோவுக்குள் மனிதன் !

ரோபோவுக்குள் மனிதன் !

அவதார் ! படத்தை அவ்ளோ சீக்கிரம் மறந்திருக்க மாட்டீங்க. மனித உடல் ஒரு இடத்தில் இருக்க மனமும், உயிரும் அப்படியே இன்னொரு நீல நிற உடலுக்குள் தாவும் . அப்படியே பண்டோரா எனும் கிரகத்திலுள்ள மனிதர்களோடு போரிடவும் செய்யும்.

ஒரு வகையில் நமது கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் வித்தையின் ஹைடெக் வடிவம் என்று கூட வைத்துக் கொள்ளலாம். இப்போது அந்த அவதார் எனும் பெயரில் ஒரு ஆராய்ச்சி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கான்செப்ட் கூட அதே தான். மனித மூளையை அப்படியே ஒரு ரோபோவுக்கு பொருத்தினால் எப்படி இருக்கும் என்பது தான் சிந்தனை.

இன்னும் பத்தே வருடங்களில் இந்த சிந்தனை செயல் வடிவம் பெற்று விடும் என நம்பிக்கை தெரிவிக்கிறார் இட்ஸ்கோவ், இந்த திட்டத்தின் காரணகர்த்தா. பொதுவாக இத்தகைய ‘பிலிம்’ காட்டும் ஆராய்ச்சிகள் அமெரிக்காவில் தான் நடக்கும். அதுவும் இந்த கருவை வைத்துக் கொண்டு ஹாலிவுட்டில் ரோபோ காப், கேப்ரிகா, புல்மென்டல் ஆல்கெமிஸ்ட், ஹோஸ்ட் இன் த செல் என வரிசையாக படங்களை சுட்டுத் தள்ளினார்கள்.

இப்போது இந்த கருவைக் கையில் எடுத்திருப்பது ரஷ்யா என்பது தான் ஒரு வித்தியாசம்.

பிறவிக் குறைபாடு உடையவர்களோ, நிரந்தர ஊனமானவர்களோ, அல்லது சாகக் கிடப்பவர்களோ தங்கள் மூளையை அப்படியே அலேக்காகத் தூக்கி ஒரு ரோபோ தலையில் வைத்து சாகா வரத்தைச் சம்பாதித்துக் கொள்ளலாம் என்கிறார் இவர்.

அறிவியலின் மிகப்பெரிய கனவுகளின் ஒன்று தான் இத்தகைய மூளை மாற்று சிகிச்சை போன்றவை. இதை அறிவியல் “முழு உடல் மாற்று” என்றும் “ மூளை மாற்று சிகிச்சை” என்றும் அழைக்கிறது. இந்த விஷயத்தில், மூளையை மற்ற நரம்புகளுடன் இணைப்பது படு சிக்கலான விஷயம். இன்றைய நுட்பம் தோற்றுப் பின் வாங்கும் இடங்களில் ஒன்றும் இது தான்.

ஆனால் சமீபத்தில் எலிகளை வைத்து இந்த ஆராய்ச்சி சில சுவடுகள் முன்னேறிச் சென்றது குறிப்பிடத் தக்கது !

மேட்ரிக்ஸ், அவதார் போன்ற திரைப்படங்கள் சொல்லும் “மைன்ட் அப்லோடிங்” அதாவது மனம் மாற்று முறை சாத்தியமானால் விஞ்ஞானத்தின் மிக முக்கியமான மைல் கல் அதுவாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

அடுத்த பத்தாண்டுத் திட்டமாக மூளையை உள்வாங்கிச் செயல்படும் ரோபோவைத் தயாரிக்கும் ஆராய்ச்சிகள் நடக்கப் போகின்றனவாம். அமெரிக்காவிலுள்ள டி.ஏ.ஆர்.பி.ஏ எனும் ராணுவ ஆராய்ச்சி குழுவுடன் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும் என தனது திட்டத்தைச் சொல்கிறார் இட்ஸ்கோவ்.

நூறு விஞ்ஞானிகள் இந்த ஆராய்ச்சியில் இணைந்துப் பணியாற்றப் போகிறார்களாம். இந்த திட்டம் செயல்வடிவம் பெற்றால் விலை மதிப்பற்ற விஞ்ஞானிகள், ஞானிகள், தலைவர்கள் போன்றவர்களின் மூளைகளைத் தாங்கிய ரோபோ மனிதர்கள் அருங்காட்சியகங்களில் வசிக்கக் கூடும் !

விஞ்ஞானம் மிரட்டுகிறது இல்லையா ?

 

நன்றி : தினத்தந்தி, கம்ப்யூட்டர் ஜாலம்

அரை நூற்றாண்டுக்குப் பின் ஒரு ஆனந்த சந்திப்பு

அந்த அதிகாலை நிசப்தத்தை செல்போனின் சிணுங்கல் ஒலி சற்றே உடைத்தது.

“மேரி இருக்காங்களா ?”  மறு முனையில் பேசிய குரலில் தயக்கமும், எதிர்பார்ப்பும் இழையோடியது.

“நான் தான் பேசறேன். நீங்க யாரு ? “

“ஹேய்.. சி.ஆர் … நான் தான் புஷ்பம் பேசறேன்” மறு முனையிலிருந்த குரலுக்குச் சட்டென ஒரு துள்ளல் சந்தோசம்.

“புஷ்பமா 50 years ago...? எந்த புஷ்பம் ? “

“கண்டு பிடி பாக்கலாம் ? “ மறு முனை கொஞ்சம் விளையாட்டுக் குரலுக்கு இறங்கியது.

மேரி தனது தலையிலிருந்த நரை முடிகளைக் கோதியபடியே யோசித்துப் பார்த்தார்.

“சாரி.. யாருன்னு தெரியல. எனக்கு சின்ன வயசுல புஷ்பம்னு ஒரு பிரண்ட் இருந்தா.. அதுக்கப்புறம் எந்த புஷ்பமும் எனக்கு தெரியாது…”

சொல்லி முடிக்கும் முன் மறுமுனை உற்சாகமாய் குரல் கொடுத்தது.

“அதே புஷ்பம் தாண்டி நானு… எவ்ளோ வருசமாச்சு பேசி” மறுமுனையின் உற்சாகம் சட்டென மேரியின் மனதுக்குள்ளும் குடியேறியது.

“ஏய்.. நீயா ? எப்படிடி இருக்கே ? எங்கே இருக்கே ? என் நம்பர் எப்படி கிடைச்சுது ?” படபடப்புடன் கேள்விகளாக கொட்டின மேரியின் உதடுகளிலிருந்து.

“ஒரேயடியா கேள்விகளைக் கொட்டாதே. எனக்கும் ஏகப்பட்ட கேள்வியிருக்கு நிறைய பேசணும்”

“நீ எங்கே இருக்கே ?”

“நான் நாகர்கோயில் லிட்டில் பிளவர் ஸ்கூல்ல இருந்து தான் பேசறேன்”

“ஓ.. நாம படிச்ச ஸ்கூல்… ஹேய்.. கரெக்டா 50 வருஷமாச்சு நாம பத்தாம் கிளாஸ் படிச்சு !”

“ஆமா. அதான் விஷயம். நாம படிச்சு 50 வருஷமாச்சு இல்லையா. அதனால நம்ம கிளாஸ்ல படிச்ச எல்லாரும் இதே ஸ்கூல்ல ஒரு நாள் சந்திச்சுப் பேசினா எப்படி இருக்கும்” புஷ்பம் முடிக்கும் முன் மேரி உற்சாகமானார்

“ரொம்ப நல்லா இருக்கும்… ஆனா, எல்லாரையும் கண்டு பிடிக்கிறது எப்படி ?”

“உன் நம்பரை கண்டு பிடிச்சேன் இல்லையா ? இதே மாதிரி ஒவ்வொரு இடமா தேட வேண்டியது தான். ஏற்கனவே ஹெட்மாஸ்டர் கிட்டே பேசிட்டேன். அவங்க பழைய வீட்டு அட்ரஸ்களையெல்லாம் தரேன்னு சொல்லியிருக்காங்க. ஒவ்வொருத்தரையா தேடணும். நம்பிக்கையிருக்கு எல்லாரையும் ஒண்ணு சேத்துடலாம்” புஷ்பத்தின் குரல் உற்சாகமானது.

“எத்தனை பேரை இதுவரைக்கும் கண்டு பிடிச்சிருக்கே ? “

“நாலு பேரு… இன்னும் நாப்பது பேரைத் தேடணும். உனக்கு வேற யாரையாவது தெரியுமா ?”

“பூமணி நம்பர் மட்டும் தெரியும். அவ கூட மட்டும் தான் காண்டாக்ட் இருக்கு. ஒரு நிமிஷம் இரு.. நம்பர் சொல்றேன்”

மேரி நம்பர் சொல்ல, புஷ்பம் குறித்துக் கொண்டார்.

விஷயம் இது தான். லிட்டில் பிளவர் பள்ளியின் கோல்டன் ஜூபிலி ஆண்டு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அந்த விழாவின் ஒரு பாகமாக முதல் முதலாக அந்த பள்ளியில் பத்தாம் கிளாஸ் படித்த எல்லோரையும் ஒன்று சேர்க்க வேண்டும் என்பது ஏற்பாடு.

மேரியின் மனதில் உற்சாகம் கரை புரண்டோடியது. முழுதாய் ஐம்பது ஆண்டுகள் முடிந்திருந்தது. பள்ளியில் எந்தவிதமான கட்டுப்பாடுகளும், துயரங்களும் இல்லாமல் திரிந்த காலம் கண் முன்னால் விரிந்தது. அந்த உற்சாகக் குரல்களின் மிச்சம் இன்னும் காதுகளில் ஒலிப்பது போல ஒரு பிரமை.

கண்களை மூடியபோது பள்ளிக்கூட வராண்டாவும், ஆசிரியர்களும், பள்ளிக்கூட முற்றத்தின் நின்ற மரமும் எல்லாம் அவருடைய நினைவுகளில் வந்து போயின.

தன்னுடைய அலமாராவைத் திறந்து துணிகளுக்கு அடியே வைத்திருந்த போட்டோக்களை எடுத்தார். அதில் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு கருப்பு வெள்ளைப் புகைப்படமும் ஒன்று. அதிலுள்ள முகங்களைப் பார்த்து நீண்ட நாட்களாகியிருந்தது. அதிலுள்ள பல முகங்களின் பெயர்கள் தொண்டை வரைக்கும் வந்து விட்டு மனதில் வராமல் முரண்டு பிடித்தன.

நாட்கள் மெல்ல மெல்லக் கரைய, அந்த நாளும் வந்தது.

எதிர்பார்ப்புகளோடு தனது பேரப் பையனையும் அழைத்துக் கொண்டு நாகர்கோயில் புறப்பட்டார் மேரி. பேரப் பையன் கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருந்தான்.

லிட்டில் பிளவர் ஸ்கூல் வாசலில் நீண்ட நெடிய ஆண்டுகளுக்குப் பின் நுழையும் போதே பின்னணியில் நினைவுகளும் முண்டியடித்துக் கொண்டு ஓடி வந்தன.

உள்ளே நுழைந்தபோது ஒரு கத்தோலிக்க சிஸ்டர் அவரை எதிர்கொண்டார்.

“ஹே … நீ சி.எஸ்.ஆர்… தானே ?”

“ஆமா.. நீங்க….”

“ஹே.. நான் தான் புஷ்பம். “

“ஹேய்.. நீ கன்யாஸ்திரி ஆயிட்டியா ? எனக்குத் தெரியவே தெரியாது ! பேசும்போ கூட நீ சொல்லவே இல்லை ?”

“நம்ம கூட படிச்ச நாலஞ்சு பேரு துறவறம் போயிருக்காங்க. உள்ளே வா.. நிறைய பேசலாம். இன்னும் கொஞ்சம் பேரு பேரு வந்திருக்காங்க”

“எல்லாரையும் கண்டு பிடிக்க முடிஞ்சுதா ?

“இல்லை… நம்ம குரூப்ல பத்து பதினைஞ்சு பேரு இறந்துட்டாங்கடி.. நம்ம வேலம்மா கூட இறந்துட்டா.. தெரிஞ்சப்போ ரொம்ப கஷ்டமாயிடுச்சு. நாலு பேரை கண்டு பிடிக்க முடியல. மூணு பேரு வெளிநாடு போயிட்டாங்க போல. 27 பேரைக் கண்டு பிடிச்சு வரச் சொல்லியிருக்கேன். மூணு நாலு பேரு வந்திருக்காங்க” சொல்லி முடிக்கவும் வகுப்பறை வரவும் சரியாக இருந்தது.

உள்ளே சில நரைத்த தலைகள் தெரிந்தன. வகுப்பறை புதிதாகக் கட்டியெழுப்பப்பட்டிருந்தது. இருந்தாலும் அதே பழைய நினைவுகளின் மிச்சம் ஆங்காங்கே ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.

“ஹேய்.. நீ சி.ஆர் ?”

“நீ…. விமலா தானே .. இன்னும் ஒன் சிரிப்பு அப்படியே இருக்குடி”

அரை நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்பு ஒவ்வொருத்தராய் தங்களுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றியும், அடுத்தவர் வாழ்க்கையைப் பற்றியும் சுவாரஸ்யமாய்ப் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

அந்தக் கூட்டத்தில் ஒவ்வொருத்தராய் வந்து சேர, கொஞ்ச நேரத்திலேயே அறையில் 27 பேரும் ஆஜர்.

தங்களுடைய வயதுகளை மறந்து, துயரங்களை மறந்து, நோய்களை மறந்து சட்டென அனைவரும் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகப் பறந்து விட்டார்கள். அறை உற்சாக உரையாடல்களாலும், பேச்சுகளாலும் நிரம்பி வழிந்தது.

ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் ஏகப்பட்ட கதைகள் நிரம்பி வழிந்தன. அவர்களுடைய பிள்ளைகள், பேரப் பிள்ளைகள், மருமக்கள் என கதைகள் வகுப்பறையில் நிற்காமல் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தன.

பலரும் தங்கள் உயிர்த்தோழிகளை கட்டியணைத்து தழு தழுத்தனர்.

“சாகறதுக்கு முன்னாடி உன்னைப் பாக்க முடிஞ்சதே போதும்” எனும் உரையாடல்கள் ஆங்காங்கே நட்புக்கு வயதில்லை என்பதை உரக்கச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தன.

சின்னச் சின்ன விளையாட்டுப் போட்டிகள், பரிசுகள், பேச்சு, பாட்டு, பிரார்த்தனை, உணவு என நேரம் போனதே தெரியவில்லை.

சட்டென மாலை வந்து நிற்க அனைவரின் மனதிலும் ஓர் இனம் புரியா சோகம். எல்லாருமா நின்னு ஒரு போட்டோ எடுத்துப்போம், எடுத்துட்டு கன்யாகுமரி கடலுக்குப் போவோம்…

போட்டோ எடுக்கப்பட்டது.

எல்லோரும் ஒரு வேன் பிடித்து குமரிக் கரையில் இறங்கினார்கள்.

ஒரு கூட்டம் முதியவர்கள் வந்து குமரிக் கரையில் கொட்டமடித்ததை வியப்புடன் பல கண்கள் பார்த்தன. இவர்களெல்லாம் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின் தங்கள் நட்பைப் புதுப்பித்துக் கொண்டவர்கள் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.

கடந்த கால வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்ப்பது ஒரு சுவாரஸ்யமான அனுபவம். அதுவும் ஐம்பது ஆண்டுகள் தொடர்பே இல்லாத நபர்கள் சட்டென ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் சந்தித்துக் கொள்ளும் போது கிடைக்கும் இன்பம் அளவிட முடியாதது. அதுவும், படித்த அதே பள்ளியில் அதே இடத்தில் ஒன்று சேரும்போது மனதுக்கு இரண்டு இறக்கைகள் கூடுதலாய் முளைத்து விடுகின்றன என்பதையே இந்த சந்திப்பு வெளிப்படுத்தியது.

இந்த சந்திப்பு இனிமேல் ஒவ்வோர் ஆண்டும் தொடரவேண்டும் எனும் விருப்பங்களின் பரிமாற்றங்களோடு அனைவரும் கலைந்து சென்றனர். ஒரு நெகிழ்வான அனுபவத்தைப் பதிவு செய்த ஆனந்தத் தடங்களுடன் பள்ளி வராண்டா மௌனமாய் இருந்தது.

 

நன்றி தேவதை, பெண்கள் இதழ்

பெப்ரவரி 2012

ஒட்டக வரலாற்றில் முதன் முறையாக….

one

உயிரிகளைப் பிரதியெடுக்கும் குளோனிங் முறைக்கு உலகெங்கும் எதிர்ப்புகள் எழுந்தாலும் இன்றும் உலகின் பல பாகங்களிலும் அதன் முயற்சிகளும், தொடர்ச்சிகளும் நடைபெற்றுக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

டோலி எனும் ஆட்டுக்குட்டி குளோனிங் முளையைத் துவக்கி வைத்தது. இப்போது உலகிலேயே முதன் முதலாக ஒட்டகம் ஒன்று குளோனிங் முறையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இன்ஜாஸ் என பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்த ஒட்டகம் துபாயிலுள்ள ஒட்டக விருத்தி நிலையத்தில் உலகை வியப்புடன் பார்க்கிறது.

கோடிக்கணக்கான ஒட்டகங்கள் வாழ்ந்த இந்த பூமியில் இந்த ஒட்டகம் ஒரு புதிக சகாப்தத்தின் முதல் சுவடாய் வந்திருக்கும் உண்மையை அறியாமலேயே தாயுடன் விளையாடுவதை விஞ்ஞானிகள் பெருமிதத்துடன் குறிப்பிடுகின்றனர்.

ஒரு பெண் ஒட்டகத்தின் செல்லில் இருந்து பிறவி எடுத்துள்ள இந்த ஒட்டகத்துக்குப் பிறந்த நாள் ஏப்பிரல் 8.

உலகின் மிகச் சிறிய பாம்பு !

யூ.எஸ் குவார்டர் நாணயத்தின் மேல் ஒய்யாரமாகப் போஸ்கொடுத்துக் கொண்டிருப்பது உலகின் மிகச் சிறிய பாம்பு. பாம்பு என்றால் படையும் நடுங்கும் எனும் பழமொழி இதனிடம் பலிக்காது போல.

கரீபியன் தீவு பார்படாசில் இந்த பாம்பு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு சிறு மண் புழுவைப் போல கிடந்த இந்த உயிரினம் பாம்பு என கண்டறியப்பட்டதே ஒரு வியப்புக்குரிய செய்தி என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. இதன் மொத்த நீளமே 10 செண்டீ மீட்டர்கள் தானாம். இது வளர்ந்த ஒரு பாம்பின் நீளம். சின்ன குட்டிப் பாம்புகள் இதில் பாதியளவு தானாம்

லெப்டோடைப்ளோஸ் கார்லே என பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்த பாம்பைப் பார்ப்பதற்கு ஒரு நூடுல்ஸ் இழை போலிருக்கிறது என்கிறார் இதைக் கண்டு பிடித்த பிளேர் ஹெட்ஜஸ். இவர் அமெரிக்க உயிரியல் நிபுணர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

இத்தனை சின்னதா இருக்கே ! விஷம் இல்லாம இருந்தா சரி, அப்படித் தானே நினைக்கிறீங்க ?

உலகக் கட்டிட வரலாற்றில் முதன் முறையாக….

சுழலும் கட்டிடம்

 

 

 

 

 

 

 

“அசையாம நல்ல ஸ்டாங்கா இருக்கணும்பா கட்டிடம் “ என்பது தான் இதுவரை நாம் கேட்ட வாசகம். இந்த வாசகத்தை அர்த்தமிழக்கச் செய்யப்போகிறது துபாயில் உருவாக இருக்கும் புதிய கட்டிடம் ஒன்று.

எண்பது மாடியில் கட்ட திட்டமிடப்பட்டுள்ள இந்த கட்டிடத்தின் ஒவ்வோர் மாடியும் நிலையாக இல்லாமல் சுற்றக் கூடிய வகையில் அமையப் போகிறதாம்.

இந்த சிந்தனையின் பின்னால் இருக்கும் ரொட்டேட்டிங் டவர் டெக்னாலஜி கம்பெனியின் நிறுவனர் டேவிட் ஃபிஷர் , வாழ்க்கையே நிமிடத்துக்கு நிமிடம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது, கட்டிடம் மட்டும் நிலையாய் இருப்பது ஏன் என தத்துவக் கிச்சுக் கிச்சையும் மூட்டுகிறார்.

வலிமையான காங்கிரீட் மையத்திலிருந்து இந்த மாடிகள் சுழலுமாம். ஒரு மாடியை நீங்கள் வாங்கினால் அந்த மாடியை உங்கள் விருப்பம் போல அசைத்துக் கொள்ளலாமாம்.

வெயில் முகத்தில் அடிக்கிறது என்றால் மாடியை கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகத் திருப்பிக் கொள்ளலாம். ஏதோ சத்தம் கேட்கிறதே என்று நாம் ஓடத் தேவையில்லை, வீட்டை கொஞ்சம் சுற்றவிட்டுப் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த கட்டிடத்துக்குத் தேவையான முழு மின் தேவையையும் அந்தக் கட்டிடமே சூரிய ஒளியிலிருந்து தயாரித்துக் கொள்ளும் வகையில் இந்த கட்டிடம் தயாராகப் போகிறது என்பது சுவாரஸ்யச் செய்தி.

நீச்சல் குளம், தோட்டம் என வசதிகள் இருப்பதுடன் காரையும் தங்கள் மாடிக்குப் பக்கத்திலேயே கொண்டு பார்க் செய்யவும் வசதி செய்யப்படுமாம்.

ஆனால், வீட்டுக்குத் தேவையான தண்ணீர் பைப் களை எப்படி மாட்டுவது என்பதில் தான் பெரிய சிக்கலே இருக்கிறதாம். ஆனாலும் அதற்கும் சில வழிமுறைகள் இருக்கின்றன என்கிறார்கள்.

355 மில்லியன் பவுண்ட் செலவில் இந்தக் கட்டிடம் கட்டப்பட இருக்கிறதாம். அமெரிக்காவின் 9/11 புகழ் இரட்டைக் கோபுர தலைமைப் பொறியாளர் லெஸ்லி ராபட்சன் தான் இந்த திட்டத்தின் தொழில்நுட்ப வழிகாட்டியாம்.

கட்டிடம் எல்லா பெரிய கட்டிடங்களையும் போல பாதுகாப்பாய் இருக்கும் !  கவலையே வேண்டாம் என்கிறார் டேவிட் ஃபிஷர். வாங்க விருப்பமுடையோர் அணுகலாமாம். !

நடுங்க வைத்த நிமிடங்கள்.

ஆப்பிரிக்கன் சஃபாரி போயிட்டிருக்கீங்க, திடீர்ன்னு ஒரு பெரிய யானை உங்க காருக்கு முன்னாடி வந்து நின்னா எப்படி இருக்கும். அப்படியே அது ஜூராசிக் பார்க் டைனோசர் மாதிரி உத்துப் பாத்து உறுமினா ?

அப்படி ஒரு அனுபவத்தைச் சந்தித்த அண்ணன் தங்கை தான் இவங்க. ஸ்விஸ் பார்ட்டிங்க இந்த பெல்ட்ரேம் & ஆஞ்சலா. அவ்ளோ தான் இந்த ஓல்ஸ்வேகன் கார் அப்படியே அப்பளமாகப் போகுது, அந்த அப்பளத்துக்குள்ளே நாம இரண்டு பேருமே பர்கர் பன்னாகப் போகிறோம் என்று நடுங்கித் தான் போனார்கள்.

எஞ்சினை ஆஃப் செய்து விட்டு அமைதியாக மரணமா, இல்லை மறு ஜென்மமா என ஆறு நிமிடங்கள் திக் திக் என இருந்தவர்களை விட்டு விட்டு அமைதியாகச் சென்று விட்டதாம் அந்த ஆஜானுபாகுவான யானை. மெதுவாக ஒரு அழுத்து அழுத்தியதோடு சரி.

கேரள யானைங்க மட்டும் தான் போட்டுப் புரட்டிப் புரட்டி எடுக்குமோ ?

செவ்வாயில் மனித உருவம் : நாசா

செவ்வாயில் ஜீவராசி உண்டா என்றே – அடி
தினந்தோறும் விஞ்ஞானம் தேடல் கொள்ளும் – உன்
செவ்வாயில் உள்ளதடி எனது ஜீவன் – அதை
அறியாமல் விஞ்ஞானம் எதனை வெல்லும்

mars.jpg

வைரமுத்து சொன்னது போல, செவ்வாயில் ஜீவராசி உண்டா என்று தேடிய விஞ்ஞானம் ஒரு பெண் செவ்வாயில் நிர்வாணமாய் அமர்ந்திருப்பது போல ஒரு புகைப்படத்தை விண்கலத்திலிருந்து பெற்றிருக்கிறதாம் நாசா.

இந்த செய்தி தற்போது இணைய தளங்களிலும், மின்னஞ்சல்களிலும் காட்டுத் தீ போல பரவிக் கொண்டிருக்கின்றன.

இது உண்மையா பொய்யா என்று தீர்மானிக்கப்படவில்லை. பொய்யாய் இருக்கக் கூடிய சாத்தியக்கூறுகளே அதிகம் என கட்டுரைகள் தெரிவிக்கின்றன.

http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=509693

(நாசா இணைய தளத்தில் இது குறித்த செய்திகள் ஏதும் காணப்படவில்லை)