தாகமாயிருக்கிறேன் ( Christian Article )

jesus2

தாகமாயிருக்கிறேன்

 

மனிதனின் அடிப்படைத் தேவைகளாக உணவு, உடை, உறைவிடம் எனும் மூன்று விஷயங்களைச் சொல்வார்கள். அவற்றில் மிக முக்கியமானது தண்ணீர் தான். உணவு இல்லாமல் ஒரு மனிதன் மூன்று வாரங்கள் தாண்டியும் வாழ முடியும், ஆனால் தண்ணீர் இல்லாமல் ஒரு வாரத்துக்கு மேல் வாழ முடியாது. உடலில் தண்ணீரின் அளவு குறையக் குறைய அவன் மரணத்தை நோக்கிச் செல்கிறான் என்கிறது மருத்துவம்.

நாகரீகத்தின் வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தால் எல்லாமே நதிக்கரையில் தான் உருவாகியிருக்கின்றன. காரணம் தண்ணீரின் தவிர்க்க முடியாத தேவை. தண்ணீர் இல்லாவிட்டால் விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு என எதுவுமே செய்ய முடியாத சூழல் உருவாகும். எனவே தான் ஆதிமனிதன் நதிக்கரைகளில் தங்கி நாகரீக வாழ்வுக்குள் நுழைந்தான்.

அந்த அடிப்படை தேவையான தண்ணீர், இன்றைக்கு எல்லாருக்கும் கிடைக்கிறதா ? உலக அளவில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகள் சொல்லும் விஷயங்கள் பதற வைக்கின்றன.

சுகாதாரமான தண்ணீர் கிடைக்காமல் ஒவ்வொரு இருபத்து ஓரு வினாடிக்கு ஒரு முறையும் ஒரு குழந்தை இறந்து போகிறது. அதாவது இந்தக் கட்டுரையை நாம் படித்து முடிக்கும் நேரத்தில் சில குழந்தைகள் டயாரியா, காலரா உட்பட ஏதோ ஒரு தண்ணீர் சார்ந்த நோயினால் இறந்து விட்டிருப்பார்கள் எனும் புள்ளி விவரம் அதிர்ச்சியடைய வைக்கிறது அல்லவா ?

சராசரியாக ஒரு இலட்சத்து எண்பதாயிரம் பேர் ஆண்டு தோறும் நல்ல தண்ணீர் இல்லாததால் இறந்து போகின்றனர். சுமார் எண்பத்தைந்து கோடி மக்களுக்கு சுத்தமான தண்ணீர் கிடைப்பதேயில்லை என்கிறது உலகளாவிய ஆய்வு. இன்னொரு ஆய்வு உலக அளவில் பெண்கள் ஒரு நாளைக்கு இருபது கோடி மணி நேரத்தை தண்ணீர் எடுப்பதற்காகச் செலவிடுகிறார்கள் என்கிறது !

“தண்ணீர் மன அழுத்தம்” அதாவது “வாட்டர் ஸ்ட்ரெஸ்” என்பது இன்றைக்கு சர்வதேச அளவில் மிகப்பெரிய சிக்கலாக உருவாகியிருக்கிறது. தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டினாலும், குறைபாட்டினாலும் மனிதனுக்கு உருவாகின்ற மன அழுத்தத்தையே வாட்டர் ஸ்ட்ரஸ் என்கிறார்கள்.

பூமியில் தண்ணீர் மிக அதிக அளவில் இருப்பதாகத் தோன்றினாலும் உண்மையில் மூன்று சதவீதம் தண்ணீர் மட்டுமே குடிப்பதற்குப் பயன்படுகிறது. மற்ற தண்ணீர் எல்லாம் குடிக்க முடியாத தண்ணீர். அதனால் தான் இருக்கும் தண்ணீரை சிக்கனமாய்ப் பயன்படுத்துவதும், கிடைக்கும் தண்ணீரைச் சேமிப்பதும் சமூகத்திற்கான நமது பங்களிப்பாகிறது.

தண்ணீர் மனிதனுடைய வாழ்வோடு இப்படி பின்னிப் பிணைந்திருப்பதால் தான் கடவுளின் வார்த்தையிலும் தண்ணீர் அடிக்கடிப் பயன்படுகிறது. வேதாகமத்தில் தண்ணீர் பல்வேறு குறியீடுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

“மழையும் பனியும் வானத்திலிருந்து இறங்கி வருகின்றன: அவை நிலத்தை நனைத்து, முளை அரும்பி வளரச் செய்து, விதைப்பவனுக்கு விதையையும் உண்பவனுக்கு உணவையும் கொடுக்காமல், அங்குத் திரும்பிச் செல்வதில்லை. அவ்வாறே, என் வாயிலிருந்து புறப்பட்டுச் செல்லும் வாக்கும் இருக்கும்.” என ஏசாயா இறைவனின் வார்த்தையைத் தண்ணீரோடு ஒப்பிட்டுப் பேசுகிறார். வயலின் விளைச்சலுக்கு மழையும், மனதின் விளைச்சலுக்கு இறைவனின் வார்த்தையும் நமக்குத் தேவையாகிறது.

“அவர் மழையைப்போலவும், பூமியின்மேல் பெய்யும் முன்மாரி பின்மாரியைப்போலவும் நம்மிடத்தில் வருவார்” எனும் ஓசியாவின் வார்த்தை, கடவுளையே தண்ணீரோடு ஒப்பிட்டுப் பேசுகிறது.

ஆமோஸ் இறைவாக்கினரின் வார்த்தை தண்ணீரை நியாயத்தோடும் நீதியோடும் ஒப்பிட்டுப் பேசுகிறது ! “நியாயம் தண்ணீரைப்போலவும், நீதி வற்றாத நதியைப்போலவும் புரண்டுவரக்கடவது”. என்கிறது அவர் வாக்கு. எப்படி தண்ணீரின் பற்றாக்குறை மனித வாழ்க்கையை செயலற்றதாக்குகிறதோ, அதே போல நீதியும் நியாயமும் அற்ற வாழ்க்கை அவனது ஆன்மீக வாழ்க்கையை செயலற்றதாக்குகிறது என்பதையே ஆமோஸ் தீர்க்கத்தரிசியின் வார்த்தை நமக்குச் சொல்கிறது.

இறைவனுடைய வார்த்தை நீதியாகவும், நியாயமாகவும், ஞானமாகவும், விளைச்சலுக்குரியதாகவும் இருப்பதால் அதைத் தினமும் வாசிப்பது நம்மைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கு அவசியம்.

நோவாவின் காலத்தில் தண்ணீர் அழிவுக்கான வேலையைச் செய்தது. அதாவது பாவம் நிறைந்த மனிதர்களை அழிப்பதற்குத் தண்ணீர் காரணியாய் இருந்தது.  புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் தண்ணீர் திருமுழுக்கின் வழியாய் நமது பழைய மனிதனை அழித்து நம்மை புதிதாக்குகிறது. தண்ணீர் பழைய வாழ்க்கைக்கும் புதிய வாழ்க்கைக்கும் இடையே ஒரு கோடு கிழிக்கிறது !

தண்ணீருக்குள்ளே நடந்து இஸ்ரயேல் மக்கள் விடுதலை பெற்றது போல, தண்ணீருக்குள் புகுந்து நமது வாழ்க்கை புதுப் பிறப்பாகிறது எனலாம்.

இயேசுவின் முதல் புதுமையும் தண்ணீரோடு தானே ஆரம்பிக்கிறது. கலங்களில் அடைக்கப்பட்ட தண்ணீர் திராட்சை இரசமாய் புதுப்பிறப்பெடுத்து மக்களுடைய தேவையை நிறைவேற்றுகிறது.

நள்ளிரவில் படகில் பயணித்த சீடர்களை நோக்கிய பயணத்தில் இயேசுவின் பாதங்களுக்குக் கீழே தண்ணீர் பவ்யமாய்ப் படுத்திருந்தது. கொந்தளித்து ஆவேசமாய் சூறைக்காற்றுடன் சுழன்றடித்தபோது இயேசுவின் வார்த்தைக்குக் கட்டுப்பட்டு நாய்க்குட்டியாய் வாலாட்டிப் படுத்தது. தண்ணீர் இயேசுவின் புதுமைகளோடு தொடர்ந்து பயணிக்கிறது !

தண்ணீர் பணிவின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறது. எலிசாவைப் பற்றிய அறிமுகம், அவர் எலியாவின் கைகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுபவராய்ச் சொல்கிறது. எலிசாவின் தாழ்மையை அது வெளிப்படுத்துகிறது. இயேசு சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவிய நிகழ்வில் தாழ்மை தனது உச்சபட்ச காட்சியை அரங்கேற்றுகிறது !

யோர்தான் நதியில் ஏழுமுறை மூழ்கி நாகமான் தனது தொழுநோயை விலக்கியதும், தூதர்கள் கலக்கும் குளத்தில் இறங்கி நோயாளிகள் சுகம் பெறுவார்கள் என்பதும் தண்ணீரை நோய் தீர்க்கும் காரணிகளாகக் காட்டுகின்றன உதாரணங்கள் !

மிக முக்கியமாக தூய ஆவியானவர் வாழ்வளிக்கும் நீரூற்றாக வேதாகமத்தில் காட்சியளிக்கிறார். “யாரேனும் தாகமாய் இருந்தால் என்னிடம் வரட்டும்; என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்வோர் பருகட்டும். மறைநூல் கூறுவது போல் அவருடைய உள்ளத்திலிருந்து வாழ்வு தரும் தண்ணீர் ஆறாய்ப் பெருக்கெடுத்து ஓடும் ” ( யோவான் : 7 :37 )எனும் வார்த்தை தூய ஆவியானவரால் நமக்குக் கிடைக்கப்போகும் செழிப்பான வாழ்க்கையைப் பேசுகிறது.

“நீந்தும் ஜீவஜந்துக்களையும், பூமியின்மேல் வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே பறக்கும் பறவைகளையும், ஜலமானது திரளாய் ஜநிப்பிக்கக்கடவது” ( ஆதி 1 :20 ) எனும் இறைவார்த்தை உயிர்களின் பிறப்பைப் பேசுகிறது. “ஒருவர் தண்ணீராலும் தூய ஆவியாலும் பிறந்தாலன்றி இறையாட்சிக்கு உட்பட இயலாது”( யோவான் 3 :5) எனும் இறைவார்த்தை இறைவனில் புதிதாகப் பிறக்கும் ஆன்ம பிறப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறது. இப்படி உடலின் பிறப்பையும், ஆன்மாவின் பிறப்பையும் தண்ணீர் குறித்து நிற்பது வியப்பூட்டுகிறது.

“நான் கொடுக்கும் தண்ணீரைக் குடிக்கும் எவருக்கும் என்றுமே தாகம் எடுக்காது; நான் கொடுக்கும் தண்ணீர் அதைக் குடிப்பவருக்குள் பொங்கி எழும் ஊற்றாக மாறி நிலைவாழ்வு அளிக்கும்( யோ 4 :14 )எனும் இயேசுவின் வார்த்தை நிலைவாழ்வையும், தண்ணீரையும் இணைத்து ஒரு புதிய அர்த்தத்தையே நமக்குப் புரிய வைக்கிறது.

வேதாகமத்தின்  ஆரம்பம் தண்ணீரைப் பேசுகிறது. “நீர்த்திரளின்மேல் கடவுளின் ஆவி அசைந்தாடிக் கொண்டிருந்தது” ( ஆதி 1:2). அதன் முடிவும்  தண்ணீரைப் பற்றிப் பேசுகிறது. “தாகமாய் இருப்போர் என்னிடம் வரட்டும்: விருப்பம் உள்ளோர் வாழ்வு தரும் தண்ணீரை இலவசமாய்க் குடிக்கட்டும்” ( வெளி 22:17). வேதாகமத்தின் துவக்கமாகவும், முடிவாகவும், வேதாகமும் முழுவதும் பயணிக்கும் விஷயமாகவும் இருக்கும் தண்ணீர் மூலமாக கடவுள் சொல்ல வருவது என்ன ?

தண்ணீர் இவ் உலக வாழ்க்கைக்கு அடிப்படையானது ! அதைச் சரியான வகையில் பயன்படுத்த வேண்டியது மிகவும் அவசியம். அதை வீணாக்காமலும், மாசுபடுத்தாமலும் இருப்போம் !

அதே போல, இறைவனின் வார்த்தை மறு உலக வாழ்க்கைக்கு அடிப்படையானது !  அதை முழுமையாக உட்கொள்ள வேண்டும். சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதும், மாசுபடாமல் செயல்படுத்துவதும் அவசியம்.

தாகமாயிருக்கிறேன் என்றார் இயேசு ! அவருடைய தாகமெல்லாம், இறைவார்த்தையைப் பருகி நாம் நமது தாகத்தைத் தணிக்க வேண்டும் என்பதே !

சேவியர்

 

 

உள்ளே உள்ளே; இறைவன் உன் உள்ளே ( Sivathamizh Magazine London )

forgive

புனிதப் பயணம்

என்பது

நாம் செல்வதல்ல‌

நமக்குள் செல்வது !

இறைவனைத் தேடி மனிதர்கள் எல்லா இடங்களிலும் அலைந்து திரிகிறார்கள். சிலருக்கு இறைவன் மலைகளின் உச்சியில் இருப்பார் எனும் நம்பிக்கை. எனவே மலைகளை நோக்கி அவர்கள் நடக்கிறார்கள்.

சிலருக்கு ஆண்டவன் சில சிற்பங்களின் உள்ளே சிக்கிக் கிடக்கிறானோ எனும் சந்தேகம். எனவே அவர்கள் அத்தகைய சிற்பங்கள், சிலைகள் இருக்கும் திசை நோக்கி சென்று கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

சிலருக்கு அவன் நதிகளில் கலந்திருப்பதாய் நம்பிக்கை. அவர்கள் புனித நதிகளை நோக்கி பயணங்கள் செல்கின்றனர்.

ஊரெல்லாம் சுற்றிக் களைக்கும் மனிதர்கள் கடவுளை எங்கேயும் காணமுடியாமல் சோர்ந்து போய் ஒரு இடத்தில் தனிமையில் அமரும் போது, கடவுள் அவர்களுக்கு உள்ளேயே இருப்பதைக் கண்டு கொள்கின்றனர். கையில் வெண்ணையை வைத்துக் கொண்டு நெய்க்கு அலைந்தோமே என‌ அவ‌ர்க‌ள் சுய‌ம் உண‌ர்கையில் வ‌ய‌து அவ‌ர்க‌ளை வாழ்க்கையின் எல்லைக் கோட்டின் அருகே கொண்டு போய் நிறுத்தி விடுகிற‌து.

புத்த‌னுக்கு ஞான‌ம் தோன்றிய‌து தேச‌ங்க‌ள் தாண்டிய‌ ப‌ய‌ண‌த்தில் அல்ல‌, போதி ம‌ர‌த்த‌டியில் த‌ன்னை உண‌ர்ந்த‌ போது தான். கார‌ண‌ம் இறைவ‌ன் வெளியே இல்லை, உள்ளே இருக்கிறார். நாம் தான் வெளியே ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இறைவ‌னை வெளியே தேடுவ‌து மிக‌ வ‌ச‌தியான‌து. ஒரு குறிப்பிட்ட‌ நேர‌த்தில் சென்று ஒரு பூஜை செய்வ‌தோ, ஒரு பிரார்த்த‌னை செய்வ‌தோ, ஒரு தொழுகை செய்வ‌தோ ந‌ம‌க்கு மிக‌ எளிதான‌ விஷ‌ய‌ம். ஆனால் உள்ளேயே க‌ட‌வுள் இருக்கிறார் என்றால் அது ந‌ம‌க்கு மிக‌ப்பெரிய‌ இட‌ஞ்ச‌ல்.

அத‌னால் தான் க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்ப‌தை ஏற்றுக் கொள்வ‌தில் ந‌ம‌க்கு விருப்ப‌ம் இல்லை.

 

அப்படி என்னென்ன சிக்கல் ?

க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால், ந‌ம‌து க‌ண்க‌ள் வ‌ழியாக‌ அவ‌ர் பார்க்கிறார். அதனால் பார்வைக‌ள் ஆபாச‌ங்க‌ளுக்கு வில‌கியிருக்க‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. பெண்க‌ளைப் பார்க்கும்போது க‌ண்க‌ளைப் பார்க்கும் க‌ண்ணிய‌ம் தேவைப்ப‌டுகிற‌து. நூல்க‌ள், இணைய‌ த‌ள‌ங்க‌ள், சினிமாக்க‌ள் இங்கெல்லாம் க‌ட‌வுளையும் கையோடு கூட்டிக்கொண்டு போகலாமா என யோசிக்க‌ வேண்டியிருக்கிற‌து !

க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால், அவ‌ர் இருக்கின்ற‌ இந்த‌ உட‌லான‌து ஆல‌ய‌மாகி விடுகிற‌து. ம‌துரை மீனாட்சிய‌ம்ம‌ன் ஆல‌ய‌த்துக்குள்ளே போய் ஒரு குவாட்ட‌ர் அடித்து நாலு சிக‌ரெட் புடிப்போம் என்றால் மனம் ப‌த‌ட்ட‌மாகிற‌து இல்லையா ? ந‌ம‌து உடல் ஆல‌ய‌மானால் அதில் ம‌துவையும், புகையையும், தேவைய‌ற்ற‌ போதையையும் உல‌வ‌ச் செய்ய‌ முடியாத‌ல்ல‌வா ?

க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால் ந‌ம‌து சிந்த‌னைக‌ளை அவ‌ர் வாசிக்கிறார் என்று பொருள். ந‌ம‌து சிந்த‌னைக‌ளைச் சீர்செய்ய‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. கெட்ட‌ சிந்த‌னைக‌ளை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய‌ வேண்டிய‌ க‌ட்டாய‌ம் எழுகிற‌து. ர‌க‌சிய‌ங்க‌ளைப் புதைத்து வைக்கும் குப்பை மேடாக‌ ம‌ன‌தைப் போட‌ முடியாது அல்ல‌வா ?

க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால் நம‌து செய‌ல்க‌ளின் பின்ன‌ணியில் செய‌ல்ப‌டும் ந‌ம‌து ம‌ன‌நிலை தூய்மையாய் இருக்க‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. நாம் புக‌ழையும் பெருமையையும் எதிர்பார்த்து உத‌வுகிறோமா ? ந‌ம‌து ந‌ட்பின் பின்ன‌ணியில் ஏதேனும் சுய‌ந‌ல‌ம் இருக்கிற‌தா என்றெல்லாம் சிந்திக்க‌ வேண்டியிருக்கிற‌து.

“நாலு பேருக்கு ந‌ல்ல‌து ந‌ட‌க்கும்ன்னா எதுவுமே த‌ப்பில்லை” என்ப‌தெல்லாம் மிக‌வும் த‌வ‌றான‌ கோட்பாடுக‌ள். ந‌ல்ல‌ செய‌ல்க‌ள், கெட்ட‌ செய‌ல்க‌ள் என்ப‌து போல‌ செத்த‌ செய‌ல்க‌ள் என்றொரு வ‌கை உண்டு. ந‌ல்ல‌ செய‌ல்க‌ளாய் வெளிப்பார்வைக்குத் தெரிகின்ற‌ செய‌ல்க‌ள் த‌வ‌றான‌ கார‌ண‌ காரிய‌ங்க‌ளுக்காய் செய்ய‌ப்ப‌டுகிற‌தெனில் அவை செத்த‌ செய‌ல்க‌ள். ஊர்கூட்டி ஒருவ‌ருக்கு ந‌ல‌த்திட்ட‌ம் வ‌ழ‌ங்குவ‌தை இத‌ன் உதார‌ண‌மாய்க் கொள்ள‌லாம்.

இறைவ‌ன் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால் நாம் அவ‌ருடைய‌ க‌ண்க‌ளை விட்டு எப்போதுமே த‌ப்ப‌ முடியாது. இருட்டின் கையில் இருந்தாலும், அடைக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ த‌னிய‌றையில் இருந்தாலும் க‌ட‌வுள் கூட‌வே இருக்கிறார் எனும் சிந்த‌னையுட‌ன் த‌வ‌றுக‌ளுக்கு வில‌கியிருக்க‌ வேண்டிய‌ க‌ட்டாய‌ம் வ‌ருகிற‌து.

க‌ட‌வுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால் அவ‌ருக்குப் பிடித்த‌மான‌ வாழ்க்கையை ஒவ்வொரு நொடிப்பொழுதும் வாழ‌வேண்டிய‌து அவ‌சிய‌மாகிற‌து. ஏதோ வார‌மொருமுறையோ, மாத‌மொருமுறையோ செல்லும் ம‌த‌ அடையாள‌த்தைத் தாண்டி வாழ்க்கையே புனித‌ம‌டைய‌ வேண்டிய‌ க‌ட்டாய‌ம் உருவாகிற‌து.

கடவுள் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால், க‌ண்ணுக்கு மை தீட்டி, உத‌ட்டில் சாய‌ம் பூசி, அழ‌கிய‌ ஆடை அணிந்து, நேர்த்தியாக‌ அழ‌காக‌ காட்சிய‌ளிப்ப‌து போல‌, ம‌ன‌தையும் அழ‌குப‌டுத்த‌ வேண்டிய‌ தேவை எழுகிற‌து. ம‌ன‌தின் அழுக்கைக் க‌ழுவிக் க‌ளைய‌ வேண்டிய‌ க‌ட்டாய‌மும் உருவாகிற‌து.

கார‌ண‌ம் க‌ட‌வுள் உள்ளே இருந்தால், அக‌த்தின் அழ‌கு முக‌த்தில் தெரிய‌ வேண்டும். அதாவ‌து க‌ட‌வுள் முக‌த்தில் பிர‌திப‌லிக்க‌ வேண்டும். முக‌த்தில் சாந்த‌மும், ப‌ணிவும், பொறுமையும் மிளிர‌ வேண்டும். நாவில் ந‌ன்மையே கூடார‌ம‌டித்துக் குடியிருக்க‌ வேண்டும் எனும் மாற்ற‌ம் தேவைப்ப‌டுகிற‌து.

இப்ப‌டி ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ தேவைக‌ள், க‌ட்டாய‌ங்க‌ள், மாற்ற‌ங்க‌ள் தேவைப்ப‌டுவ‌தால் தான் நாம் க‌ட‌வுளை இத‌ய‌த்துக்குள் அம‌ர‌ வைக்க‌ த‌ய‌ங்குகிறோம். எப்ப‌டியாவ‌து இத‌ய‌த்தை விட்டு அவ‌ரை வெளியேற்றி விட்டால் காணிக்கைக‌ள், ப‌ரிகார‌ங்க‌ள், ப‌ய‌ண‌ங்க‌ள் மூல‌ம் க‌ட‌மையைக் க‌ழித்து விட‌லாம் என்ப‌து அவ‌ர்க‌ளுடைய‌ எண்ண‌ம்.

க‌ட‌வுள் நாம் தேடிப் போக‌வேண்டிய‌வ‌ர‌ல்ல‌. ந‌ம்மைத் தேடி வ‌ருகிற‌வ‌ர். கார‌ண‌ம், நாம் அனைவ‌ரும் அவ‌ருடைய‌ பிள்ளைக‌ளாக‌ இருக்கிறோம். நாம் செய்ய‌ வேண்டிய‌தெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான். அவ‌ர் வ‌ரும்போது அவ‌ரை வீட்டுக்குள் அழைத்து ந‌ம‌து வீட்டின் சாவியை அவ‌ர் கையில் ஒப்ப‌டைக்க‌ வேண்டிய‌து தான்.

க‌ட‌வுளுக்காய் க‌த‌வைத் திற‌க்க‌ வேண்டுமெனில் உள்ளே நிர‌ம்பியிருக்கும் தீய‌வ‌ர்க‌ளை முத‌லில் வெளியேற்ற‌ வேண்டும். காலி செய்யாத‌ கோப்பையில் புதிய‌தாய் எதையும் ஊற்ற‌ முடியாது.

உள்ளே நுழைந்த‌பின் அவ‌ர் நிம்ம‌தியாய் இருக்கும் வ‌கையில் ந‌ம‌து இத‌ய‌ம் தூய்மையான‌தாய் இருக்க வேண்டும். ம‌ன‌தைத் தூய்மைப்ப‌டுத்த‌ அவ‌ர‌து உத‌வியையும் த‌ய‌ங்காம‌ல் நாட‌லாம்.

உள்ளே நுழைந்த‌ கட‌வுளுக்கு முழு அதிகார‌த்தையும் கொடுக்க‌ வேண்டும். அந்த‌ அறையில் போகாதே, இந்த‌ அறைக்குள் நுழையாதே என்றெல்லாம் க‌ட்டுப்பாடுக‌ள் விதிக்க‌க் கூடாது. அத‌ற்கு ந‌ம‌து ம‌ன‌தில் பாவ‌த்தின் அறைக‌ள் இல்லாம‌ல் இருக்க‌ வேண்டிய‌து அவ‌சிய‌ம்.

அப்புற‌மென்ன‌, உங்க‌ளுடைய‌ வாழ்க்கை செம்மைப்ப‌டும், அர்த்த‌ப்ப‌டும். ம‌த‌மெனும் ச‌ட‌ங்குக‌ள் தாண்டி இறைவ‌னின் வ‌ச‌ம் உங்க‌ள் இத‌ய‌ம் இளைப்பாறும். வ‌ருகின்ற‌ க‌வ‌லைக‌ள், சோர்வுக‌ள். ச‌வால்க‌ள் எல்லாவ‌ற்றையும் ச‌மாளிக்க‌ உங்க‌ளோடு க‌ட‌வுளும் இருந்தால் யானை மீதிருக்கும் சிற்றெறும்பாய் உண‌ர்வீர்க‌ள்.

அதுதான் ஆன்மீக‌த்தின் தேவை. உள்ளே.. உள்ளே.. இறைவ‌ன் உன் உள்ளே வ‌ர‌ட்டும். உன் வாழ்க்கை துய‌ர‌ங்க‌ளை விர‌ட்டும்.

( Thanks : Sivatamizh Magazine, London )

 

 

 

 

 

 

 

தனிமையை இனிமையாக்க

alone

சிலருக்கு தனிமை என்பது வரம். எனவே தனிமையைத் தேடிப் பயணங்கள் செல்வார்கள். மலைகளின் உச்சிக்கோ. யாருமற்ற வனாந்தரத்தின் புரட்டப்படாத பக்கங்களுக்கோ. நதிகளின் பிரதேசத்துக்கோ செல்வார்கள். அந்தத் தனிமை அவர்களுக்கு புத்துணர்ச்சி ஊட்டி அனுப்பி வைக்கும். உண்மையில் அவர்கள் தனிமையில் இருப்பதில்லை, கூட்டத்திலிருந்து தனியே பிரிந்து இயற்கையின் மடியில் ஓய்வெடுக்கின்றனர்.

இன்னும் சிலருக்கு தனிமை சாபம். கொஞ்ச நேரம் தனியே விட்டாலே என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் பதட்டப்படுவார்கள். மக்கள் கூட்டத்தில் இருக்க வேண்டும் என பரபரப்பார்கள். அவர்களுக்கு மற்றவர்களுடைய அருகாமை தான் புத்துணர்ச்சியைக் கொடுக்கும்.

இன்னும் சிலர் எந்தப் பக்கமும் சாயாமல் இருப்பார்கள். தனிமையாய் இருந்தால் தனிமையை ரசித்துக் கொள்வார்கள். கூட்டத்தில் இருந்தால் அந்த கணத்தை நேசிப்பார்கள்.

வாழ்க்கை எந்திரமாகி விட்டது. அலுவலகப் பணிகளுக்கான ஓடல்களில் பெரும்பாலான நேரம் முடிந்து விடும். குடும்பத்தினருக்கான ஓட்டம் மீதி நேரத்தை அபகரித்துவிடும். எஞ்சியிருக்கும் நேரத்தை அரைகுறையாய் கிடைக்கும் தூக்கம் எடுத்துக் கொள்ளும். இதில் நம்மோடு நாமே இருக்கும் தனிமை நிமிடங்கள் கிடைப்பதே அபூர்வம்.

எது எப்படியோ, விரும்புகிறோமோ இல்லையோ, தனிமையில் இருக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் நம்மை அவ்வப்போது சந்தித்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறது. இந்த தனிமையான கணங்களை இனிமையான கணங்களாய் மாற்றுவது நம் கையில் தான் இருக்கிறது.

தனிமையில் இருக்கையில் நீ உன்னோடு இருக்கிறாய். உன்னை உனக்குப் பிடிக்காவிட்டால் தான் தனிமை பிடிக்காமல் போகும். உன்னை உனக்குப் பிடிக்குமெனில் தனிமை என்பது வரவேற்புக்குரியது.

நாள் முழுக்க ஏதேதோ விஷயங்களுக்காக ஓடிய நம்மை நமக்கென இயங்க வைப்பது தனிமை தான். அத்தகைய தனிமை நிமிடங்களில் என்னென்ன செய்யலாம்.

1. எழுதலாம். நமக்குத் தோன்றும் விஷயங்கள், நமது அனுபவங்கள், அல்லது நமது கற்பனைகள் நமது ரகசிய மனக் கிடங்கு என ஏதோ ஒரு விஷயத்தை எழுதலாம். ஒரு பிளாக் ஆரம்பிப்பதோ, ஒரு டைரி வாங்குவதோ என எழுத்தின் தளம் எதுவாகவும் இருக்கலாம். எழுதுவது நமது மனதை மகிழ்வாக்கும், இலகுவாக்கும் கூடவே தனிமையை இனிமையாக்கும்.

2. ‘யாருமே இல்லேன்னா இதைச் செய்வேன்’ என எல்லாருக்குள்ளும் ஒரு ஏக்கம் இருக்கும். அந்த விஷயத்தைச் செய்யுங்கள். அது கன்னா பின்னாவென நடனமாடுவதானாலும் சரி, சத்தமாய்ப் பாடுவதானாலும் சரி, ஒரு படம் பார்ப்பதானாலும் சரி, உங்கள் வீட்டுச் செல்லப் பிராணியுடன் உருண்டு புரள்வதானாலும் சரி எது உங்கள் ஏக்கமோ அதை நிறைவேற்றுங்கள்.

3. தனிமை தந்திருக்கும் சுதந்திரத்தை உணருங்கள். இது உங்களுக்கான நேரம், உங்களுக்கான தருணம். இங்கே நீங்கள் தான் பாஸ், நீங்கள் தான் வேலையா பவுலர், நீங்கள் தான் பேட்ஸ்மேன், நீங்கள் தான் அம்பயர் ஏன் நீங்கள் தான் பார்வையாளர்கள். எனவே உங்கள் ரசனையை செயல்படுத்துங்கள்.

4. தனிமையில் இருக்கும் போது நீங்கள் யாருடனெல்லாம் பகையாய் இருக்கிறீர்கள், வெறுப்பாய் இருக்கிறீர்கள் என யோசித்துப் பாருங்கள். நீண்ட நாட்களாகப் பேசாமலிருக்கும் நண்பர்களை நினையுங்கள் அந்த பெயர்களை எழுதி வையுங்கள். ஒவ்வொருவராய் அழையுங்கள். “சும்மா தான் பேசி ரொம்ப நாளாச்சு” என இரண்டு நிமிடம் பேசுங்கள். சொல்ல முடியாத மகிழ்ச்சியை உணர்வீர்கள்.

5. உங்களுடைய நண்பர்கள் பட்டியலில், அல்லது உறவினர் பட்டியலில் ஒரு சில பெயர்கள் உங்களிடம் எப்போதும் இருக்கும். ‘இவனை மன்னிக்கவே கூடாது’ எனும் செய்தியுடன். அதில் ஒரு நபருக்கு போன் பண்ணுங்கள். தவறு உங்கள் பக்கம் இல்லாவிட்டாலும் கூட ஒரு மன்னிப்பைக் கேளுங்கள். மனித நேயத்தின் அற்புத தருணத்தை உணர்வீர்கள்.

6. உங்கள் வாழ்க்கைத் துணைக்கு ஒரு காதல் கடிதம் எழுதுங்கள். திருமணம் ஆகவில்லையேல் உங்கள் பெற்றோருக்கு ஒரு அன்பின் மடல் எழுதுங்கள். எழுதும்போது அவர்கள் உங்களுக்காய் செய்த நல்ல விஷயங்கள் மட்டுமே மனதில் வரிசையாய் வரட்டும். உங்கள் இதயத்தின் அன்பைப் பிழிந்து வடிக்கும் அந்தக் கடிதம் உங்களுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும்.

7. தனிமை நேரத்தை உங்களுடைய திட்டமிடலுக்குப் பயன்படுத்துங்கள். அல்லது உங்களுடைய பழைய பொருட்களையெல்லாம் புரட்டிப் பார்த்து அடுக்கி வைப்பதில் செலவிடுங்கள். பழைய புகைப்படங்களையெல்லாம் பார்த்து அந்தக் காலத்துக்குச் சென்று வாருங்கள். அந்த நினைவுகள் நம்மை ஆனந்தத்தின் எல்லைக்கே அழைத்துச் செல்லும்.

8. ஒரு புதிய கலையைக் கற்றுக் கொள்ள அந்த நேரத்தைச் செலவிடலாம். அது ஒரு புதிர் விளையாட்டைக் கற்றுக் கொள்வதானாலும் சரி, ஒரு இசைக்கருவியை கற்றுக் கொள்வதானாலும் சரி, அல்லது கார்ட்டூன் வரையக் கற்றுக் கொள்வதானாலும் சரி. ஏதோ ஒரு புதிய விஷயத்தைக் கற்றுக் கொள்ளத் தொடங்குவது உங்களுக்கு உற்சாகமூட்டும்.

9. தியானம் செய்யலாம். தனிமை கிடைப்பது தியானத்துக்கு ஜாக்பாட் போல. செல்போனை சைலன்ட் மோடில் போட்டு விட்டு மனதை ஒருமுகப்படுத்தி தியானத்தில் ஈடுபடலாம். அல்லது வெறுமனே பகல் கனவுக்குள் நுழைந்து மனதை இலகுவாக்கலாம்.

10. வாசிக்கலாம். ஒரு நல்ல நூலை வாசிப்பது உங்களுடைய தனிமைக்குத் துணை. கூடவே உங்களுடைய வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பல விஷயங்களையும் நீங்கள் கற்றுக் கொள்ளலாம். எந்த புத்தகம் என்றில்லை, எது உங்களுக்குப் பயனளிக்குமோ அதைப் படியுங்கள்.

தனிமையை இனிமையாக்க ஆயிரம் வழிகள் உண்டு. அதை அர்த்தமுள்ளதாகவும், இனிமையுள்ளதாகவும், பயனுள்ளதாகவும் மாற்றவும் ஏராளம் வழிகள் உண்டு. அவற்றில் ஒரு பத்து சிந்தனைகளே இவை. முயற்சி செய்து பாருங்கள்.

 

Thanks Vettimani, London.

உயிர்த்தெழவே மரித்தவர் ( Christian Article in Vettimani, London)

உயிர்த்தெழவே மரித்தவர்.

jesus

ஹாரி கௌடினி என்றொரு மனிதர் இருந்தார். 1874 ல் பிறந்த இவர், தனது வாழ்நாளில் உலகப் பிரசித்தம். “தப்பிதல்களின் தலைவன்” என்று இவரை அழைத்தார்கள். என்னை நீங்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் கட்டலாம், பூட்டலாம், மாட்டி வைக்கலாம், அடைத்து வைக்கலாம் அனைத்திலும் இருந்து தப்பிப்பேன், என பொதுவில் சவால் விடுவார். இவருடைய சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு பலரும் பல விதங்களில் இவரைப் பூட்டி வைக்க நினைத்தார்கள். முடியவில்லை. பல்லாயிரம் பேருக்கு முன்னால் வைத்தே, சவால்களை வெற்றியுடன் முடிப்பார்.
ஒரு முறை இவருக்காகவே ஸ்பெஷலாக 5 வருடங்கள் கஷ்டப்பட்டு ஒரு புதுவகை பூட்டைக் கண்டுபிடித்து அவரைப் பூட்டியது, லண்டன் “டெய்லி மிரர்” செய்தி நிறுவனம். அதிலிருந்தும் தப்பினார். உலகமே அவரை வியந்து பார்த்தது .சங்கிலிகளால் பூட்டினால் தப்பினார்.

சவப்பெட்டியில் அடைத்து புதைத்தால் வெளியே வந்தார். பால் கேனுக்குள் திணித்துப் பூட்டினால், வெளியே வந்தார். உயர் மட்ட பாதுகாப்புடைய சிறையில் போட்டபோதும் தப்பினார் !
கடைசியாகஅக்டோபர் 31, 1926ல் மரணம் அவரைப் பூட்டியது. சாகும் முன் மனைவியிடம் சொன்னார். இதிலிருந்து தப்பிக்கும் வழி ஏதேனும் இருந்தால் நான் நிச்சயம் வருவேன். வந்து உன்னைச் சந்திப்பேன். நமது திருமண நாளில் உன்னை எப்படியும் வந்து சந்திப்பேன், காத்திரு ! என்றார். மனைவி மெழுகுதிரியும், இதயமும் உருக காத்திருந்தாள். திருமண நாள் வந்தது. ஹாரி வரவில்லை. அடுத்த வருடம் திருமண நாள் வந்தது, ஹாரி வரவில்லை. வருடங்கள் கடந்தன. பத்துவருடங்கள் சென்றபின் அவருடைய மனைவி தனது டைரியில் இப்படி எழுதினாள்.

“மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க ஹாரியாலும் முடியாது ! ”

மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க யாராலும் முடியாது, ஒரே ஒருவர் தான் தப்பித்திருக்கிறார். அவருடைய உயிர்ப்பைத் தான் ஈஸ்டர் என அழைக்கிறோம்.

ஆதிமனிதன் ஆதாமை கடவுள் தமது சாயலாகப் படைத்து தமது ஆவியை ஊதி மனிதனாக்கினார். அவனையும், ஏவாளையும் ஏதேன் தோட்டத்தில் தங்க வைத்த இறைவன் ஒரே ஒரு கட்டளையை அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். தோட்டத்தில் இருக்கும் எந்த மரத்தின் கனியை வேண்டுமானாலும் சாப்பிடுங்கள். ஆனால் தோட்டத்தின் நடுவில் இருக்கும் ‘நன்மை தீமை அறியும்’ மரத்தின் கனியை மட்டும் சாப்பிட வேண்டாம்.

எப்போதுமே மறுக்கப்படுபவை தான் வசீகரமாய் தோன்றும். வேண்டாம் என தடுப்பது தான் மீறுதலை போதிக்கும். ஆதாம் ஏவாளும் அப்படியே செய்தார்கள். கட்டளையை மறுதலித்தார்கள், பாவத்தை அரவணைத்தார்கள். ஏதேன் அவர்களுக்கு இல்லாமல் போயிற்று. துரத்தப்பட்டார்கள்.
காலங்கள் கடந்தன. ஆதாமின் பாவம் தலைமுறைகள் தோறும் தொடர்ந்தது.  தனி மனித பாவத்தைக் கழுவ பலியிடுதல் வழக்கமாய் இருந்தது. இப்போது மனுக்குலத்தை மீட்க கடவுளே பலியாய் வரவேண்டிய சூழல். காரணம், கடவுள் ஒருவரே முடிவிலி !

இயேசு மனித அவதாரமாய் வந்தார். மனிதன் பாவமற்ற வாழ்க்கையை எப்படி வாழவேண்டும் என்பதை தனது வாழ்வினால் நடத்திக் காட்டினார். மீட்புக்கான அன்பின் போதனையை நிகழ்த்தினார். பின்னர் அன்பின் உயர் நிலையை கல்வாரியில் நிறைவேற்றிக் காட்டினார்.

மரணத்தின் விளிம்பிலும், தன்னை சிலுவையில் அறைந்தவர்களை மன்னித்தார். மரணத்தின் குகைக்குள் பயணித்து மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழுந்தார்.

அவரது உயிர்ப்பே ஈஸ்டர். உயிர்ப்பு இல்லாமல் கிறிஸ்தவம் இல்லை. ஹாரியைப் போல இயேசுவும் கல்லறைக்குள் அடங்கியிருந்தால், கிறிஸ்தவம் இன்று இல்லை. நற்செய்தி இல்லை. பாவத்தையும் மரணத்தையும், ஆண்டவர் வென்று விட்டார் என்பதற்கான ஆதாரம் இல்லை. மீட்பு இல்லை.  “கிறிஸ்து உயிருடன் எழுப்பப்படவில்லை என்றால் நாங்கள் பறைசாற்றிய நற்செய்தியும் நீங்கள் கொண்டிருக்கிற நம்பிக்கையும் பொருளற்றதாயிருக்கும்” என்கிறது பைபிள்.
மறுபடியும் முளைத்து எழாத சூரியனை யாரும் வெளிச்சத்தின் நாயகனாகப் பார்க்க முடியாது. மரணத்தோடு முற்றுப்புள்ளியாகியிருந்தால் இயேசு ஒரு மனிதனாகவே வந்து மனிதனாய் மறைந்த ஒரு தத்துவஞானியாகியிருப்பார். உயிர்ப்பு என்பது ஒரு அனுபவம். கிறிஸ்தவ அனுபவத்தில் உயிர்ப்பு என்பது பாவ வாழ்க்கையை விட்டு விட்டு புதிய வாழ்க்கைக்குள் நுழைவது.

அதாவது பழைய மனிதனை மரணிக்க வைத்து விட்டு புதிய மனிதனை உயிர்ப்பிக்க வைப்பது.
பாவம் என்பதை அறவே வெறுக்கும் ஒரு புதிய வாழ்வையே உயிர்ப்பு பிரதிபலிக்க வேண்டும். தெரியாமல் சகதியில் விழுந்து விட்டால் தன்னைத் தானே நக்கி நக்கி தூய்மைப்படுத்தும் பூனையைப் போல பாவத்தை கழுவ நம்மிடம் துடிப்பு இருக்க வேண்டும். சகதியில் விழுந்து விட்டால் சுகம் என்று அதிலேயே புரளும் பன்றிகளைப் போன்ற பழைய வாழ்க்கை அழிய வேண்டும்.
உலையில் இட்ட ஆமை முதலில் தண்ணீரில் நீந்தி விளையாடும். வெப்பம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அதிகரிக்க அதிகரிக்க அதன் உற்சாகம் அதிகமாகும். பின்னர் தண்ணீ கொதி நிலைக்குப் போகும் போது தான் தப்பிக்கவே முடியாது எனும் உண்மை அதற்கு உறைக்கும். ஆனால் அதன் பின் சாவைத் தவிர எதுவும் அதற்கு இல்லை. பாவமும் அப்படியே. முதலில் சுகமாய் தோன்றும். பின்னர் அதிலேயே திளைக்கத் தோன்றும். தப்பிக்காவிட்டால் பாவத்தில் மூழ்கி ஆன்மா மரணமடையும்.
இயேசுவின் உயிர்ப்பு அனுபவத்தில் பங்குகொள்ள வேண்டுமெனில் மூன்று விஷயங்கள் நமக்குத் தேவை.

1. முதலாவது தேவை சிலுவையை சுமத்தல் !

சிலுவையைச் சுமக்காமல் இயேசுவின் வழியில் நடக்க முடியாது. இயேசுவின் வழியில் நடக்காமல் இயேசுவின் உயிர்ப்பைச் சந்திக்க முடியாது. சிலுவை என்பது நமது உடல் சார்ந்த சிக்கல்கள் அல்ல. அது நமது பாவம் சார்ந்தது. நமது உலக ஆசைகளை வெறுப்பதே உண்மையான சிலுவை சுமத்தல். “தன்னலம் துறந்தால்” மட்டுமே அதைச் சுமக்க முடியும்.
கண்கள் நம்மை பாவத்தில் விழத் தூண்டினால், பிடுங்கி எறிய வேண்டும். கைகள் பாவத்தைச் செய்யத் தூண்டினால் வெட்டி விட வேண்டும் என்கிறார் இயேசு. அது தான் நாம் தினமும் சுமக்க வேண்டிய சிலுவை. அதுவே தன்னை வெறுத்து, தன் சிலுவையை சுமக்கும் நிலமை.
ஆசைகள் அலைக்கழிக்கையில் மனக் கட்டுப்பாடு எனும் சிலுவையைச் சுமக்க வேண்டும். கோபம் நமது மூக்கில் ஏறி அமர்கையில் கோபம் தாண்டும் சிலுவை சுமக்க வேண்டும். இப்படி, இயேசு வெறுத்த அத்தனை விஷயங்களையும் நாமும் வெறுத்து, அதனால் வரும் இடர்கள் எனும் சிலுவையை “நாள்தோறும்” சுமக்க வேண்டும் என்பது மிக முக்கியம்.

2. இரண்டாவது தேவை சிலுவையில் அறையப்படுதல்

கிறிஸ்துவோடு சிலுவையில் அறையப்படுதல் என்பது பழைய வாழ்க்கையைச் சிலுவையில் அறைந்து விட்டு புதுப் பிறப்பு எடுப்பது. பழைய மனிதனைக் களைந்துவிட்டு புதிய மனிதனை அணிந்து கொள்ளச் சொல்லும் இறை வார்த்தை அது ! ஆதாமின் வாழ்க்கை பாவத்தின் முள்கிரீடத்தை தலைமுறை தலைமுறையாய் நமது தலையில் சூட்டுகிறது. அந்தப் பாவத்தின் சாபத்தை இயேசுவின் சிலுவை அழிக்கிறது. நமது பழைய மனிதன் சிலுவையில் அறையப்பட்டுவிட்டான். இனிமேல் புது மனிதனாய் நாம் வாழவேண்டும் என்பதே பைபிள் சொல்லும் வாழ்க்கை.

3. மூன்றாவது தேவை இயேசுவோடு உயிர்த்தல்.

சிலுவையில் அறையப்பட்டு அப்படியே இறந்து போய்விடுவதில் அர்த்தமில்லை. பழைய பாவங்களை அழித்து விட்டு நமது வாழ்க்கையை அதைவிடப் புதிய பாவங்களுக்குள் நுழைப்பது என்பது மீண்டும் நாம் புதைத்த மனிதனைத் தோண்டி எடுத்து அணிந்து கொள்வது போல.
பேயை விரட்டிவிட்டால் வீட்டைச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும். இல்லையேல் அதைவிடக் கொடிய ஏழு பேய்கள் வந்து தங்கி வீட்டை சல்லடையாக்கிவிடும். எனவே தான் சிலுவையில் அறையப்பட்டபின் அவரோடு உயிர்த்தெழுதலும் அவசியமாகிறது ! பாவங்கள் அகற்றப்பட்ட இதயத்தை இறைவனின் வார்த்தைகளாலும் வாழ்க்கையாலும் நிரப்ப வேண்டும். அதுவே இயேசுவோடு உயிர்த்தலின் அடையாளம்.
உயிர்த்த இயேசுவின் அனுபவத்தில் இணைவது என்பதும், இயேசுவுக்காய் வாழ்வோம் என்பதும் துறவற வாழ்க்கையல்ல. வாழும் இடத்தில், பணி செய்யும் இடத்தில் இயேசுவின் அன்பைப் பிரதிபலிப்பதே. நமது வெளிப்படையான வாழ்விலும், தனிப்பட்ட வாழ்விலும், மறைவான வாழ்விலும் எப்போதும் இயேசுவைப் போல வாழ்வதே ! .
அனைவருக்கும் உயிர்த்த இயேசுவின் பெயரால் நல்வாழ்த்துகள்.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

செவிலியர் பணி : ஒரு கிறிஸ்தவப் பார்வை

nurse_1
மனிதம் கலப்போம்.

நர்ஸ் ! எனும் ஒற்றை வார்த்தைக்கு பல்வேறு அர்த்தங்களை நாம் கொடுப்பதுண்டு. சிலருக்கு அது ஒரு வேலை. சிலருக்கு அது இலட்சியம். இன்னும் சிலருக்கு அது ஒரு பயிற்சிக் களம். மருத்துவக் கட்டிலில் படுத்திருப்பவர்களுக்கோ அவர்கள் தான் கடவுளின் வாரிசுகள். ஸ்டெதஸ்கோப் போட்ட தேவதைகளே நர்ஸ்கள் என ஒரு வெளிநாட்டுப் பழமொழி கூட உண்டு.

மருத்துவப் பணி என்பது ஒரு மகத்தான பணி என்பதில் இருவேறு கருத்துகளுக்கு இடமில்லை. எல்லா இடங்களிலும் இவர்களுடைய பணி இருக்கிறது. நர்ஸ் என்றாலே மருத்துவமனை தான் நமது மனதில் வரும். உண்மையில் சுமார் 40 சதவீதம் நர்ஸ்கள் மருத்துவமனைக்கு வெளியே, பள்ளிக்கூடங்கள், அலுவலகங்கள், தொழிற்சாலைகள், வீடுகள், சமூக பணிகள், ஆய்வுக் கூடங்கள் போன்ற இடங்களில் தான் பணிபுரிகின்றனர்.

நர்ஸ் எனும் பணியை யோசிக்கும் போது “ஃப்ளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேல்” பற்றி நினைக்காமல் இருக்க முடியாது. நவீன கால மருத்துவம் அவருடைய சிந்தனையின் அடிப்படையில் தான் உருவானது. போர்களினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடையே தான் அவருடைய பணி பெருமளவில் இருந்தது.

1820 க்கும் 1910க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்த அவர் முழுநேர மருத்துவப் பணி செய்தது வெறும் மூன்று ஆண்டுகள் தான் என்பது வியப்பூட்டுகிறது. “எவ்வளவு காலம் பணி செய்கிறாய் என்பதல்ல, எப்படி பணி செய்கிறாய் என்பதே முக்கியம் என்பதே முக்கியம்” என்பதையே இவருடைய வாழ்க்கை சொல்கிறது. “நீ செய்யும் செயல் எவ்வளவு பெரியதென்பதல்ல முக்கியம், அதில் எவ்வளவு அன்பை நீ செலுத்துகிறாய் என்பதே முக்கியம்” என்கிறார் அன்னை தெரேசா.

வேலைகள் எல்லாமே வருமானத்தின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லை என்பதற்கு தாதியர் பணி ஒரு சிறந்த உதாரணம். வெறும் சம்பளத்தை எதிர்பார்த்து இந்தப் பணியில் சேர்பவர்கள் பணியின் அர்த்தத்தை இழந்து விடுகிறார்கள். நீடிய பொறுமை, இரக்கம், சுயநலமின்மை என பல்வேறு குணாதிசயங்கள் கொண்டவர்களே நல்ல நர்ஸாக பணிபுரிய முடியும் என்கிறார் ஃப்ளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேல்.

ஒரு நல்ல நர்ஸ் கிறிஸ்தவராக இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால் ஒரு சிறந்த கிறிஸ்தவர் நிச்சயம் நல்ல ஒரு செவிலியராகப் பணிபுரிய முடியும். காரணம் ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவருடைய பண்புகள் ஒரு சிறந்த செவிலியருக்குத் தேவைப்படுகிறது !

1. செவிலியர் பரிவுகாட்டுபவர்களாக இருக்க வேண்டும். மருத்துவமனைக் கட்டிலில் படுத்திருப்போருக்கு அந்த நேரத்தில் தேவைப்படுவதெல்லாம் நகையோ, பணமோ, வீடோ, காரோ அல்ல. பரிவு காட்டும் இதயம் தான். “ஒருவர் மற்றவருடைய சுமைகளைத் தாங்கிக் கொள்ளுங்கள்” எனும் இறைவாக்கு ( கலாத் 6:2 ) நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது இதைத் தான்.

2. செவிலியர்கள் இதயத்தின் ஆழத்தில் இரக்கம் உடையவர்களாக இருக்க வேண்டும். இரக்கத்தின் வேர்கள் இதயத்தில் தான் மையம் கொள்ளும். வேரற்ற இரக்கம் வெயிலில் காய்ந்து விடும். “இரக்கமுடையோர் பேறுபெற்றோர் ஏனெனில் அவர்கள் இரக்கம் பெறுவர்” எனும் இறைவார்த்தை நினைவுக்கு வருகிறதா ?

3. மகிழ்ச்சியாய் இருக்க வேண்டியது செவிலியர்களின் பண்புகளில் ஒன்று. நோயாளிகள் ஏராளமான சோகத்தை மனதில் சுமந்து திரிபவர்கள். அவர்களுக்கு உற்சாகத்தை ஊட்டும் காரணிகளாக செவிலியர் இருக்க வேண்டும். ஒரு புன்னகை, ஒரு உற்சாகமான பார்வை, ஒரு மலர்ச்சியான முகம் இது நோயாளிக்கும் பரவி அவர்களுடைய சுமையைத் தணிக்க உதவும் என்பது உளவியல் உண்மை.

” ஆண்டவரோடு இணைந்து என்றும் மகிழுங்கள்: மீண்டும் கூறுகிறேன், மகிழுங்கள்” எனும் பிலிப்பியர் 4:4 ம் வசனமும், ” மகிழ்வார்ந்த உள்ளம் நலமளிக்கும் மருந்து: வாட்டமுற்ற மனநிலை எலும்பையும் உருக்கிவிடும்” எனும் நீதிமொழிகள் 14:22ம் வசனமும் செவிலியருக்கு இருக்க வேண்டிய பண்புகளோடு இணைந்து பயணிக்கிறது.

4. பதட்டப்படாமல் வேகமான முடிவெடுக்கும் திறமை செவிலியர்க்கு அவசியம். நோயாளிகளோடான வாழ்க்கை ஒரு ரயில் பயணம் போல ரம்மியமானதல்ல, அது பாறைமீது காரோட்டுவது போன்றது. கவனம் சிதையாமல் இருக்க வேண்டியதும், தேவையான நேரத்தில் சரியான முடிவை வேகமாய் எடுக்க வேண்டியதும் அவசியம். அதற்கு கடவுளின் ஞானம் தேவை.

“உங்களிடையே குறைவான ஞானம் கொண்டிருப்போர் கடவுளிடத்திடல் கேட்கட்டும் அப்பொழுது அவரும் ஞானத்தைக் கொடுப்பார். அவர் முகம் கோணாமல் தாராளமாய் எல்லாருக்கும் கொடுப்பவர்” எனும் இறை வார்த்தைகள் ( யாக்கோபு 1 : 5 ) செவிலியருக்கு ஊக்கம் ஊட்டட்டும்.

5. வார்த்தைகளில் இனிமையும், எளிமையும் இருக்க வேண்டியது இன்னொரு முக்கியமான தேவை. நோயாளிகளின் துயரக் கதைகளைச் சலிக்காமல் கேட்கும் காதுகளும், அவற்றுக்கு எரிச்சல் படாமல் பொறுமையாய் பதிலளிக்கும் மனமும் செவிலியருக்குத் தேவை. ஒரு குழந்தை கேட்கும் கேள்விகளுக்கு எரிச்சலடையாமல் பதில் சொல்லும் அன்னையைப் போல அவர்கள் செயல்பட வேண்டும்.

” உங்கள் பேச்சு எப்பொழுதும் இனியதாயும் சுவையுடையதாயும் இருப்பதாக! ஒவ்வொருவருக்கும் தகுந்த மறுமொழி அளிக்க நீங்கள் அறிந்திருக்கவேண்டும்” எனும் கொலோசேயர் 4 : 6 , செவிலியருக்காகவே எழுதப்பட்டது போல இருக்கின்றன.

6. கடின உழைப்பு தேவை. அதை அற்பண உணர்வோடு செய்தலும் வேண்டும். அலுவலக வேலை போல காலை முதல் மாலை வரை எனும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட எல்லைக்குள் செவிலியர் பணி முடிவதில்லை. அது தொடர்ச்சியான ஒரு பணி. அலுவலக எல்லைக்கு வெளியேயும் அதே மனநிலையை நீடித்துக் கொள்ளும் தேவை ஏற்படலாம். உழைக்கச் சலிக்காத இதயம் அவர்களுக்கு வேண்டும்.

“நீங்கள் செய்கின்ற அனைத்து வேலைகளையும் மனிதருக்காக அல்ல: ஆண்டவருக்காகவே செய்கிறீர்கள் என உணர்ந்து உளமாரச் செய்யுங்கள்” ( கொலோ 3 :23 ) எனும் இறைவார்த்தை செவிலியருக்கு ஊக்கமளிக்கும் மருந்து.

7. தன்னலமின்றி பணி செய்ய வேண்டியது செவிலியரின் மிக முக்கியமான பண்பு. பணத்துக்காகவோ, தனது இலாபத்துக்காகவோ இந்தப் பணியைப் பயன்படுத்தும் போது மிகப்பெரிய பாவத்தை அவர்கள் செய்கின்றனர். ஏனெனில் இயலாதோரை வதைப்பவர்களை இறைவன் எதிர்க்கிறார்.” எவரும் தன்னலம் நாடக்கூடாது: மாறாகப் பிறர் நலமே நாடவேண்டும்” (1 கொரி 10:24) எனும் இறை வார்த்தைகள் செவிலியர் மனதில் எழுத வேண்டிய வார்த்தைகள்.

8. செவிலியருக்கு இருக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான இன்னொரு குணாதிசயம் பணிவு. கிறிஸ்தவர்களுக்கு இருக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான பண்பு இது. பணிவை விலக்கும்போது மனிதன் இறை பிரசன்னத்தை விட்டு சாத்தானில் எல்லைக்குள் நுழைந்து விடுகிறான். “முழு மனத்தாழ்மையோடும் கனிவோடும் பொறுமையோடும் ஒருவரையொருவர் அன்புடன் தாங்குங்கள்” எனும் எபேசியர் 4:2, செவிலியருக்கும் மிகப் பொருத்தமே.

9. நீடிய பொறுமை செவிலியருக்கு இருக்க வேண்டிய பண்புகளில் ஒன்று. நோயாளிகளும், அவர்களுடைய உறவினர்களும் பதட்டத்தின் படிகளில் அமர்ந்து கொண்டு கேட்கும் கேள்விகளை பொறுமையுடன் எதிர்கொள்வதானாலும் சரி, நோயாளிகளின் உளவியல் மாற்றங்களைப் புரிந்து கொண்டு பொறுமையுடன் கையாள்வதானாலும் சரி, பொறுமை மிக மிக அவசியம். “பொறுமையுள்ளவர் மெய்யறிவாளர்: எளிதில், சினங்கொள்பவர் தம் மடமையை வெளிப்படுத்துவார்” எனும் நீதிமொழிகள் ஒரு அறிவுறுத்தல்.

10. செபத்தில் நிலைத்திருப்பவராக இருக்க வேண்டும். இறைவனை விட்டு விட்டுச் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் செத்த செயல்களே. செய்கின்ற செயலை இறைவனின் அருளோடு செய்வதில் தான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் மகத்துவமே அடங்கியிருக்கிறது. பிறருக்காக மனம் உருகி செபிப்பதும், யாரையும் காயப்படுத்தாத தினங்களுக்காக செபிப்பதும் செவிலியருக்கு இருக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான குணமாகும்.

எதைப்பற்றியும் கவலைப்பட வேண்டாம். ஆனால் நன்றியோடு கூடிய இறை வேண்டல், மன்றாட்டு ஆகிய அனைத்தின் வழியாகவும் கடவுளிடம் உங்கள் விண்ணப்பங்களைத் தெரிவியுங்கள் (பிலி 4 :6 ) என்கிறது வேதாகமம்.

ஏற்கனவே சொன்னது போல, ஒரு நல்ல நர்ஸ் கிறிஸ்தவராக இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை. ஆனால் ஒரு சிறந்த கிறிஸ்தவர் நிச்சயம் நல்ல ஒரு செவிலியராகப் பணிபுரிய முடியும். காரணம் ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவருடைய பண்புகள் ஒரு சிறந்த செவிலியருக்குத் தேவைப்படுகிறது !

செவிலியர் அனைவரும் தங்கள் பணி ஒருவகையில் இறையழைத்தல் என்பது போல ஆத்மார்த்தமாய் செய்தால் மனுக்குலத்தின் மகத்துவங்களாக அவர்கள் நிலைபெறுவார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

( Thanks : Desopakari Magazine )

ஃபாஸ்ட் ஃபுட் – நல்லதா ? கெட்டதா ? ( A Christian View )

5851279-fastfood

இன்றைய உலகம் அவசரத்தின் பிடியில் தான் இயங்குகிறது. எதுவும் சட்டென நடக்காவிட்டால் நமக்குப் பிடிப்பதில்லை. ஏடிஎம் மிஷின் பணம் தர பத்து வினாடி தாமதித்தாலே எரிச்சலடைகிறோம். செல்போனில் பட்டனை அமுக்கிய உடன் அடுத்த ஸ்கிரீன் வரவில்லையேல் கடுப்பாகிறோம். வேகம் தான் நம்மை இயக்குகிறது. காலையில் அலாரம் நம்மை அடித்து எழுப்பியதும் அடித்துப் புரண்டு எல்லா வேலைகளையும் செய்து அலுவலகம் ஓடி இரவில் வீடுவந்து தூங்கும் வரை எல்லாவற்றிலும் ஒரு அவசரகதி நம்மை ஆக்கிரமித்து விட்டது.

அந்த பரபரப்பு தான் சாப்பாட்டு விஷயத்திலும் நுழைந்து ‘பாஸ்ட் ஃபுட்” கலாச்சாரத்துக்கு தீனி போட்டிருக்கிறது. ஹோட்டலுக்குப் போனால் கூட “சீக்கிரம் என்ன கிடைக்கும்” என்று தானே கேட்கிறோம். அதனால் தான் வீதிக்கு வீதி அவசர உணவகங்கள் முளைத்திருக்கின்றன. நமது மன ஓட்டத்தைப் புரிந்து கொண்ட வெளிநாட்டு உணவகங்களும் தங்களது கடையை நமது வீதிகளில் விரித்து லாபம் சம்பாதிக்கின்றன.

1900 களில் மக்கள் நூறு முறை வீட்டில் சாப்பிட்டால் இரண்டு முறை வெளியே சாப்பிடுவது என்பது சராசரிக் கணக்கு. ஆனால் அது இன்று நூறு முறைக்கு ஐம்பத்து ஐந்து தடவை வெளியே சாப்பிடுவது என்பது சராசரிக் கணக்காக மாறி விட்டது, என்கிறது  ஒரு புள்ளி விவரம். பெற்றோர் அதிக தடவை வெளியே சாப்பிடுவது குடும்ப உறவுகளில் இடைவெளி உருவாகவும் காரணமாகிவிடுகிறது.

வீட்டில் பெற்றோரோடு இணைந்து வீட்டில் சாப்பிடும் குழந்தைகள் எல்லா விதங்களிலும் நன்மை அடைகிறார்கள் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. அவர்கள் கல்வியிலும், குடும்ப உறவுகளிலும் ஆரோக்கியமாக இருப்பதாய் ஆய்வுகள் நிரூபித்திருக்கின்றன.

அப்படி குடும்பத்தினர் இணைந்து உணவு உண்ணும் பழக்கமுடைய வீடுகளில் குழந்தைகள் நன்னடத்தை உடையவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அப்படிப்பட்ட வீடுகளிலுள்ள குழந்தைகள் மற்ற குழந்தைகளோடு ஒப்பிடுகையில் 40 சதவீதம் குறைவாகவே புகை பிடிக்கும் பழக்கத்துக்கும், 50 சதவீதம் குறைவாகவே மதுப் பழக்கத்துக்கும் செல்கிறார்கள்.

ஆனால் வீடுகளில் எல்லோருமாய் அமர்ந்து உண்ணும் கலாச்சாரம், இன்றைக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறைந்து வருவது கவலையளிக்கிறது. குழந்தை அழுதால் குர்குரே, லேஸ் என ஏதோ ஒரு பாக்கெட்டை கையில் திணிப்பதும். வார இறுதியில் பீட்ஸாவோ, பர்கரோ சாப்பிடுவதும். அடிக்கடி வெளியே போய் பிரியாணியை ஒரு கட்டு கட்டுவதும் பழக்கமாகி விட்டது. சமையல் செய்வதை சிட “சமையல்” நிகழ்ச்சிகளை டிவியில் பார்ப்பதே பலருக்குப் பிரியமானதாய் இருக்கிறது.

இன்றைக்கு கொஞ்ச‌ம் நேர‌த்தை சேமிக்கிறேன் பேர்வ‌ழி என‌ நாம் அள்ளித் திணிக்கும் ஃபாஸ்ட் ஃபுட் வ‌கைக‌ளினால் பிற்கால‌த்தில் நாம் ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ நேர‌த்தை ம‌ருத்துவ‌னையில் செல‌வ‌ழிக்க‌ வேண்டியிருக்கும் என்ப‌து தான் நாம் புரிந்து கொள்ள‌ வேண்டிய ய‌தார்த்த‌மாகும்.

குறிப்பாக‌ இன்றைய‌ குழ‌ந்தைக‌ளுக்கு நாம் ‘செல்ல‌மாக‌’ வாங்கிக் கொடுக்கும் உண‌வுப் பொருட்க‌ள் பிற்கால‌த்தில் ந‌ம‌க்கும், அவ‌ர்க‌ளுக்கும் அதிக‌ப்ப‌டியான‌ அவ‌ஸ்தையையே கொடுக்கும்.

அதீத‌ எடை எனும் ஒபிஸிடி பிர‌ச்சினையின் மூல‌ கார‌ண‌ம் இப்ப‌டி சாப்பிடும் ஃபாஸ்ட் ஃபுட் வ‌கைய‌றாக்க‌ள் தான். ப‌ள்ளிக்கூட‌ வாச‌ல்க‌ளிலும், மால்க‌ளின் ஓர‌ங்க‌ளிலும் இத்த‌கைய‌ குழ‌ந்தைக‌ளைப் பார்க்கும் போது ந‌ம்மைய‌றியாம‌லேயே ஒரு க‌வ‌லை வ‌ந்து தொற்றிக் கொள்கிற‌து. அள‌வுக்கு அதிக‌மான‌ கொழுப்பு உட‌லில் தேங்குவது தான் அதீத‌ எடையின் முக்கிய‌ கார‌ண‌ம். இத்த‌கைய‌ குழ‌ந்தைக‌ளுக்கு ச‌ர்க்க‌ரை நோய் ம‌ற்றும் இத‌ய‌ம் சார்ந்த‌ நோய்க‌ள் எளிதில் வ‌ந்து விடுகின்ற‌ன‌.

துரித‌ உண‌வ‌க‌ங்க‌ளில் அதிக‌ கொழுப்பு, அதிக‌ கார்போஹைட்ரேட், அதிக‌ ச‌ர்க்க‌ரை க‌ல‌ந்த‌ உண‌வுக‌ளே வினியோகிக்க‌ப்ப‌டுகின்ற‌ன‌. இவை உட‌லிலுள்ள‌ இன்சுலின் சுர‌ப்பிக‌ளின் ப‌ணியை அலைக்க‌ழிக்க‌ வைத்து டைப் 2 எனும் ச‌ர்க்க‌ரை நோய் உட‌லில் வேரூன்ற‌ வ‌ழிசெய்து விடுகிற‌து. வார‌த்துக்கு ரெண்டு நாள் துரித‌ உண‌வ‌க‌ங்க‌ளில் சாப்பிடுப‌வ‌ர்க‌ளுக்கு ச‌ர்க்க‌ரை நோய் வ‌ரும் வாய்ப்பு இர‌ண்டு ம‌ட‌ங்கு அதிக‌ம் என்ப‌து ஒரு ஒப்பீட்டுத் த‌க‌வ‌ல்.

வ‌லிப்பு நோய் இன்னொரு அச்சுறுத்த‌ல். அத‌ன் மூல‌ கார‌ண‌ம் இத்த‌கைய‌ ஃபாஸ்ட் புட் உண‌வ‌க‌ங்க‌ள். இர‌த்த‌க் குழாய்க‌ளில் கொழுப்பு ப‌டிவ‌தால் உருவாகும் சிக்க‌ல் தான் வ‌லிப்பு நோயை த‌ருகிற‌து. இர‌த்த‌க் குழாய்க‌ளில் கொழுப்பு சேர்வ‌தால் வ‌ருகின்ற‌ இன்னொரு மிக‌ப்பெரிய‌ அச்சுறுத்த‌ல் இத‌ய‌ நோய்க‌ள். ம‌ர‌ண‌த்தை விலைக்கு வாங்கும் வ‌ழி தான் கொழுப்புக‌ளை அள்ளி உட‌லில் சேர்க்கும் இத்த‌கைய‌ உண‌வுக‌ள்.

துரித‌ உண‌வுக‌ள் உட‌லில் அள‌வுக்கு அதிக‌மான‌ சோடிய‌த்தையும் சேர்க்கின்ற‌ன‌. கொஞ்ச‌ம் ஃப்ர‌ஞ்ச் ஃப்ரை நீங்க‌ள் சாப்பிட்டாலே க‌ணிச‌மான‌ அள‌வு சோடிய‌த்தை உட‌லில் சேர்க்கிறீர்க‌ள் என்று அர்த்த‌ம். இப்ப‌டி சேரும் சோடிய‌ம் ம‌ன‌ அழுத்த‌ம், உய‌ர் குருதி அழுத்த‌ம் ம‌ற்றும் இத‌ய‌ நோய்க‌ளுக்கு வ‌ர‌வேற்புப் ப‌த்திர‌ம் வாசிக்கின்ற‌ன‌.

இவ்வ‌ள‌வு சிக்க‌ல்க‌ள் த‌ருகின்ற‌ இந்த‌ உண‌வுக‌ளில் வைட்ட‌மின்க‌ளோ, தேவையான புர‌த‌ச் ச‌த்துக‌ளோ, க‌னிம‌ச் ச‌த்துக‌ளோ இருப்ப‌தில்லை. நரம்புகள், எலும்புகள், தோல், மூளை, குடல், நுரையீரல் என அனைத்து பாகங்களுக்கும் துரித உணவுகள் ஆபத்தையே உருவாக்குகின்றன. ப‌ண‌த்தைக் க‌ரைத்து வாங்கும் இந்த‌ உண‌வுக‌ளில் கெடுத‌ல்க‌ள் ம‌ட்டுமே இருக்கின்ற‌ன‌ என்ப‌து அதிர்ச்சிய‌ளிக்கிற‌து.

இத‌ற்கு என்ன‌ தீர்வு என‌ ம‌ருத்துவ‌ர்க‌ளிட‌ம் சென்றால் அவ‌ர்க‌ள் சொல்வ‌து என்ன‌ தெரியுமா ? ந‌ம்ம‌ தாத்தா பாட்டி கால‌த்தில் என்ன‌ சாப்பிட்டார்க‌ளோ, எப்ப‌டி சாப்பிட்டார்க‌ளோ அப்ப‌டிச் சாப்பிட‌வேண்டுமாம். தானிய‌ங்க‌ள், ப‌ழ‌ங்க‌ள், காய்க‌றிக‌ள், சுத்த‌மான‌ த‌ண்ணீர் என‌ அவ‌ர்க‌ள் த‌ங்க‌ள் வாழ்க்கை முறையை இய‌ற்கையோடும், ஆரோக்கிய‌த்தோடும் இணைத்துக் கொண்டிருந்தார்க‌ள். நாம் தான் தொலைக்காட்சி வெளிச்ச‌த்தில், தொழில் நுட்ப‌ பாதையில், நாக்கிற்கு அடிமைக‌ளாகி உட‌லை நோய்க‌ளின் கூடார‌மாக்கிவிட்டோம்.

“குடிகாரரும் பெருந்தீனியரும் முடிவில் ஏழைகளாவர்: உண்டு குடித்த மயக்கம் கந்தையை உடுத்தும்” என்கிற‌து நீதிமொழிக‌ள் 23:21. உண‌வு என்ப‌து தேவையான‌ அள‌வும், ஆரோக்கிய‌மான‌ வ‌கையுமாக‌ இருக்க‌ வேண்டும் என்ப‌தையே நீதிமொழிக‌ள் விள‌க்குகிற‌து.

“கிறிஸ்துவின் சிலுவைக்குப் பகைவர்களாய் நடப்போருடைய தெய்வம் அவர்களுடைய வயிறு” என்கிறது பிலிப்பியர் 3 :18 ‍ 19 வசனங்களின் சாராம்சம். வ‌யிறுக்கு முக்கிய‌த்துவ‌ம் கொடுப்ப‌வ‌ர்க‌ள் கிறிஸ்துவின் சிலுவைக்குப் ப‌கைவ‌ர்க‌ள் என்று மிக‌வும் வ‌லிமையான‌ வார்த்தைக‌ளை தூய‌ ஆவியான‌வ‌ர் விவிலிய‌த்தில் ப‌திவு செய்து வைத்திருப்ப‌து விய‌ப்ப‌ளிக்கிற‌து.

“உங்கள் உடல் நீங்கள் கடவுளிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்ட தூய ஆவி தங்கும் கோவில் என்று தெரியாதா? நீங்கள் உங்களுக்கு உரியவரல்ல.

கடவுள் உங்களை விலை கொடுத்து மீட்டுள்ளார். எனவே, உங்கள் உடலால் கடவுளுக்குப் பெருமை சேருங்கள். ” என்கிற‌து 1 கொரி 6 : 19 20 வ‌ச‌ன‌ங்க‌ள். அந்த‌ உட‌லை நாம் ஆரோக்கிய‌மாக‌ வைத்திருப்ப‌து ந‌ம‌து விருப்ப‌ம் ம‌ட்டும‌ல்ல‌, க‌ட‌மையும் கூட‌. க‌ட‌வுள் கொடுத்த‌ க‌ட்ட‌ளைக‌ளில் ஒன்றாக‌ நாம் அதை எடுத்துக் கொள்ள‌ வேண்டியிருக்கிற‌து.

ஆரோக்கிய‌ம‌ற்ற‌ உண‌வுக‌ளை உட்கொண்டு உட‌லினைப் பாழாக்குவ‌து என்ப‌து க‌ட‌வுளின் கோயிலை அசுத்த‌மாக்குவ‌து போல‌. ” சிகரெட் புகைப்பது உடலுக்கு எவ்வளவு தீங்கோ, அதை விட அதிகமாய் ஃபாஸ் புட் உணவுகள் உடலுக்கு தீங்கு இழைக்கின்றன” என்கிறது க‌ட‌ந்த‌ ஆண்டின் உல‌க‌ ந‌ல‌வாழ்வு நிறுவ‌ன‌ அறிக்கை. ம‌துவினாலும், புகையினாலும் உட‌லை அசுத்த‌மாக்குவ‌து எப்ப‌டி பாவ‌மோ, ஃபாஸ்ட் புட் போன்ற‌ ஆரோக்கிய‌ம‌ற்ற‌ உண‌வுக‌ளால் உட‌லை அழிப்ப‌தும் பாவ‌மே.

“மண்ணுலகெங்கும் உள்ள விதை தரும் செடிகள், பழமரங்கள், அனைத்தையும் உங்களுக்கு நான் கொடுத்துள்ளேன்; இவை உங்களுக்கு உணவாகட்டும்” என்பதே உணவைக் குறித்து க‌ட‌வுள் ம‌னித‌னுக்கு இட்ட‌ முத‌ல் க‌ட்ட‌ளை. உல‌க‌ம் பாவ‌த்தில் வீழ்ந்த‌பின் வெள்ள‌ப்பெருக்கின் கால‌த்துக்குப் பின்பே வில‌ங்குக‌ள் உண‌வாக‌ அனும‌திக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன. ந‌ம‌து உண‌வுக‌ளையும் அந்த வரிசையில் அடிப்ப‌டையில் அமைத்துக் கொள்வ‌து ஆரோக்கிய‌மான‌து.

இறைம‌க‌ன் இயேசு எல்லா உண‌வும் ந‌ல்ல‌தே என்றார். ஆனால் அவ‌ர் உண‌வை நோக்கி ஓட‌வில்லை. நாற்ப‌து நாள் உண்ணா நோன்பு இருக்க‌ அவ‌ர் த‌ய‌ங்க‌வில்லை.

ஆரோக்கியமான உணவு என்பது இறைவார்த்தையைப் போல, உடலுக்குள் சென்று கரைந்து நமது பாகமாகவே ஆகி விடும். நம்மை இறைவனின் பாகமாகவும் மாற்றும். துரித உணவுகள் என்பவை உலகம் சார்ந்த தத்துவங்கள் போல, உடலுக்குள் கொழுப்பாக சேர்ந்து ஆன்மீக வளர்ச்சியை அழித்துப் போட்டுவிடும்.

உண‌வு என்ப‌து வாழ்க்கையை ந‌ட‌த்திச் செல்வ‌த‌ற்கான‌ தேவை ம‌ட்டுமே. அதை முத‌ன்மைப்ப‌டுத்தி ஓடுவ‌து த‌வ‌று. ந‌ம் உட‌லெனும் ஆல‌ய‌த்தை த‌வ‌றான‌ உண‌வுக‌ளால் அழிப்ப‌து த‌வ‌று. உட‌லின் ஆரோக்கிய‌த்தைப் பாழாக்கி அத‌ன் மூல‌ம் ம‌ன‌தின் ஆரோக்கிய‌த்துக்கும் வேட்டு வைப்பதும் த‌வ‌றான‌து.

எனவே, முடிந்த‌வ‌ரை துரித‌ உண‌வுக‌ளைத் த‌விர்ப்போம்.

( Thanks Desopakari Magazine )

நல்ல நிலமாவோம் ( Christian Article )

begood

 

“பூமியும் அதின் நிறைவும், உலகமும் அதிலுள்ள குடிகளும் கர்த்தருடையது”. கடவுள் தான் வானத்தையும் பூமியையும் படைத்தார். மனிதனைப் படைத்த அவர், நிலத்தைப் பண்படுத்தவும் காக்கவும் வைத்தார். (ஆதி 2 :15 )இறைவனின் படைப்பில் குறையானதும் இல்லை, கறையானதும் இல்லை. நலமோடு வாழவேண்டுமெனில், நிலமோடு வாழவேண்டும் என்பது பழைய ஏற்பாட்டில் இறைவன் சொன்ன செய்தியும் கூட.

ந‌ம‌க்கெல்லாம் நில‌ம் வாங்குவ‌து ஒரு க‌ன‌வு. அது ஒரு ச‌மூக‌ அந்த‌ஸ்தின் தேவைகளில் ஒன்று. த‌ன‌க்கென‌ ஒரு இட‌ம் இருக்கிற‌து என்ப‌து பொருளாதார‌த்தின் அடையாள‌ அட்டை. திரும‌ண‌ ஒப்ப‌ந்த‌ங்க‌ளில் கூட‌ பைய‌னுக்கு அறிவு இருக்கிற‌தா என்ப‌தை விட‌ நில‌ம் இருக்கிற‌தா என்ப‌தையே முத‌லில் பார்க்கிறோம்.

நில‌ம் என்ப‌து ந‌ம‌து ப‌ர‌ம்ப‌ரையின் நீட்சி. பூர்வீக‌ சொத்து என்ப‌து ந‌ம‌து க‌லாச்சார‌த்தில் உண‌ர்வு ரீதியிலான‌து. அந்தபூர்வீக‌ சொத்தில் அரைசென்டாவ‌து ந‌ம‌க்கு வேண்டும் என‌ நினைப்பது வெறுமனே பணம் பண்ணுவதற்கானது அல்ல. ந‌ம‌து முன்னோர்க‌ளின் நினைவுக‌ளை ந‌ம‌து இத‌ய‌த்தில் ஏந்திச் செல்வ‌தைப் போன்ற‌து. அவர்களுடைய சுவாசத்தின் ஈரத்தை தலைமுறை தாண்டியும் சுமந்து செல்வதைப் போன்றது.

கால‌ம் கால‌மாக‌ ஒரு இட‌த்தில் வ‌சித்து வ‌ரும் ம‌க்க‌ள் அந்த‌ இட‌த்தை விட்டு விட்டு இன்னொரு இட‌த்துக்குச் செல்லும் வ‌லி மிக‌ப்பெரிது. வேரோடு பிடுங்கி வேறோர் இட‌த்தில் ந‌ட‌ப்ப‌டும் ப‌னைம‌ர‌ம் போல‌ அவ‌ர்க‌ளின் வாழ்க்கை நிலைகுலையும். அதுவும் வ‌லுக்க‌ட்டாய‌மாக‌ துர‌த்த‌ப்ப‌டும் ம‌க்க‌ளின் வ‌லி சொல்ல முடியாது.

அவ‌ர்க‌ளை புல‌ம் பெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ள் என‌ பெய‌ரிட்டு அழைக்கிறோம். உண்மையில் அவ‌ர்க‌ள் ‘புலன்’ பெய‌ர்ந்த‌வ‌ர்க‌ள். அவ‌ர்க‌ளுடைய‌ ஐம்புல‌னும் பூர்வீக‌ இட‌த்திலேயே த‌ங்கியிருக்க உடல் பெய‌ர்ந்து போனவ‌ர்க‌ள் அவ‌ர்க‌ள். கதியற்று அதோ கதியாய் நிற்கும் அவர்களை அகதிகள் என்கிறோம்.

இறைவ‌னின் பார்வையில் நில‌ம் என்ப‌து நாம் ப‌ற்றிக்கொண்டிருக்க‌ வேண்டிய‌ ஒன்ற‌ல்ல‌. இறைவ‌ன் ஒருவ‌ரே நாம் ப‌ற்றிக் கொண்டிருக்க‌ வேண்டிய‌வ‌ர். இறைவ‌னை முழுக்க‌ முழுக்க‌ ந‌ம்பி ப‌ய‌ணிப்ப‌வ‌ர்க‌ள் இதைப் புரிந்து கொள்கின்ற‌ன‌ர். “புற‌ப்ப‌டு” என்று சொன்ன‌வுட‌ன், நில‌ங்க‌ளையும் சொத்துக‌ளையும் உதறி விட்டுப் புற‌ப்ப‌ட்டுப் போன‌ ஆபிர‌காம் ஒரு உதார‌ண‌ம்.

இறைவ‌னைப் பின் ப‌ற்றும் போது நாம் அவ‌ர் சொல்லும் நாட்டில், அவ‌ர் காட்டும் நில‌த்தில் நுழைய‌ வேண்டும் என்ப‌து ஆன்மீக‌ பாட‌ம். அதை விட்டு விட்டு ந‌ம‌து அறிவின் துணை கொண்டு நாம் நில‌த்தைத் தேர்தெடுக்கும் போது அது க‌ட‌வுளுக்குப் பிரிய‌மில்லாத‌தாய் மாறுகிற‌து என்ப‌தையும் பழைய ஏற்பாட்டின் நிகழ்வுகள் ந‌ம‌க்குக் கற்றுத் தருகின்றன.

நில‌த்தைப் ப‌ண்ப‌டுத்துவ‌தும், பாதுகாப்ப‌தும் இறைவ‌னின் திட்ட‌த்தின் பாக‌ங்க‌ளே. “தன் நிலத்தைப் பயிரிடுகிறவன் ஆகாரத்தால் திருப்தியாவான்” என்கிற‌து நீதிமொழிக‌ள். அதை விட்டு விட்டு நில‌த்தை ஆலைக் க‌ழிவுகளாலும், ம‌ட்காத குப்பைகளாலும், ரசாயனங்களாலும் அழிக்கும் போது அது மனுக்குலத்துக்கு ஊறு விளைபிப்பதாய் மாறுகிறது.

சக மனிதனுக்கு இன்னல் உண்டாக்கும் போது அது பாவமாகிறது. “அவனவன் தனக்கானவைகளையல்ல, பிறருக்கானவைகளையும் நோக்குவானாக” பிலிப்பிய‌ர் 2:4 எனும் வ‌ச‌ன‌ம் அதைத் தெளிவாக்குகிற‌து

“கர்த்தர் ஞானத்தினாலே பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தி, புத்தியினாலே வானங்களை ஸ்தாபித்தார்” என்கிறது நீதிமொழிகள் (3 :19 ). அத்துடன் நின்று விடாமல் அதை செழிப்பாக்கும் வேலையையும் அவர் செய்தார் என்பதை சங்கீதம் சொல்கிறது.

அந்த‌ பூமியை “தேவரீர் பூமியை விசாரித்து அதற்கு நீர்ப்பாய்ச்சுகிறீர்; தண்ணீர் நிறைந்த தேவநதியினால் அதை மிகவும் செழிப்பாக்குகிறீர்; இப்படி நீர் அதைத் திருத்தி, அவர்களுக்குத் தானியத்தை விளைவிக்கிறீர்” ச‌ங் ( 65 : 9 ). என‌வே நில‌ம் என்பது விலை கொடுத்து வாங்கிய‌தால் ந‌மக்குரிய‌து ஆகிவிடுவ‌தில்லை. அது இறைவ‌ன் ந‌ம‌க்கு ப‌ய‌ன்ப‌டுத்த‌வும், ப‌ண்ப‌டுத்த‌வும் கொடுத்த‌ வாய்ப்பு என்றே கொள்ள‌ வேண்டும்.

ப‌ழைய‌ ஏற்பாட்டு ஆசீர்வாத‌ங்க‌ள் நில‌ங்க‌ளை அளிப்பேன் என‌வும், வாக்க‌ளிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ தேச‌த்தைக் கொடுப்பேன் என‌வும் தொட‌ர்ந்து கூறி வ‌ருவ‌தை நாம் அறிவோம். புதிய‌ ஏற்பாட்டில் அந்த‌ நில‌ம் ந‌ம‌து இத‌ய‌மாக‌ மாறி விடுகிற‌து.

விதைப்ப‌வ‌ன் உவ‌மையில் ந‌ம‌து இத‌ய‌மாகிய‌ நில‌த்தில், வார்த்தையாகிய‌ விதையை, இறைம‌க‌ன் விதைக்கிறார்.

இறைவ‌னிட‌ம் பாகுபாடு இல்லை. வழியோரம், முட்செடி, பாறை நிலம், நல்ல நிலம் என நான்கு வகை இதயங்களுக்கும் அவருடைய வார்த்தைகள் செல்கின்றன. “உலகெங்கும் சென்று சகல ஜாதிகளுக்கும் நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்” என்ற அவருடைய வார்த்தை பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை.

“ஒருவரும் கெட்டுப்போகாமல் எல்லாரும் மனந்திரும்பவேண்டுமென்று விரும்பும்” இறைவன் அவர். எனவே விதைகளை அவர் விதைத்துக் கொண்டே இருக்கிறார். நிலத்துக்கு ஏற்றபடி விதைகளில் வித்தியாசம் இல்லை. விதைப்பவரிடம் பாரபட்சம் இல்லை. நிலம் மட்டுமே வேறுபடுகிறது.

வ‌ழியோர‌ நில‌ம், வார்த்தைக‌ளை நிராக‌ரிப்ப‌வர்க‌ள். எதிர்ப்ப‌வ‌ர்க‌ள். “அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகத் தெய்வபயமில்லை”. சுய‌ந‌ல‌மும், நெஞ்ச‌ழுத்த‌மும், த‌ற்பெருமையும் கொண்ட‌ ம‌னித‌ர்க‌ள் இவ‌ர்க‌ள். இந்த‌ நில‌ங்க‌ளில் சாத்தான் ச‌க‌ஜ‌மாக‌ நுழைகிறான், ந‌ட‌க்கிறான், விழும் விதைக‌ளை எடுத்து வெளியே எறிகிறான். அதைப்பற்றிய எந்த பிரகக்ஞையும், உறுத்தலும் இன்றி நிலம் கிடக்கிறது.

பாறை நில‌ங்க‌ள் மேல் ம‌ட்ட‌த்தில் ம‌ட்டும் கொஞ்ச‌ம் ம‌ண் இருப்ப‌வை. விழுந்த‌ விதைக‌ள் அதீத‌ உற்சாக‌த்தினால் முளை விடும். ஆனால் ஒரு சின்ன‌ கிண்ட‌ல், கேலி, சோத‌னை, நோய், எதிர்ப்பு போதும் அந்த‌ முளை க‌ருகிப்போக‌. வார்த்தைக‌ள் வேர்விட‌ அனும‌திக்காத‌ பாறை நில‌ம். காற்றடித்தாலே கலைந்து விடும் காகித வீட்டைப் போன்றது.

மூன்றாவ‌து நில‌ம் முட்செடிகள் வளரும் நிலம். இங்கே விதைக‌ள் வ‌ளரும்.வேர் விடும். நில‌ம் ந‌ல்ல‌து தான். ஆனால் அந்த‌ நில‌த்தில் இன்னும் ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ முட்செடிக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌. உல‌க‌ ஆசை, இச்சை, க‌வ‌லை, எதிர்பார்ப்புக‌ள், புக‌ழ், பெருமை என‌ ஏக‌ப்ப‌ட்ட‌ செடிக‌ள். இவ‌ற்றை வெட்டி எறிந்து விட்டு விதைத்திருந்தால் விதை ப‌ல‌ன் கொடுத்திருக்கும். நிலத்தைப் பண்படுத்திவிட்டு விதைத்திருந்தால் பலன் கொடுத்திருக்கும். அந்த முட்செடிகள் எல்லாம் இருக்கட்டும், கூட‌வே இறை வார்த்தையும் இருக்க‌ட்டும் என‌ நினைக்கும் நில‌ம்.

நான்காவ‌து நில‌ம் ந‌ல்ல‌ நில‌ம். விதையைப் பெறுகிற‌து, வேர்விட‌ அனும‌திக்கிற‌து, வ‌ள‌ர்ந்து வ‌ர‌ துணை செய்கிற‌து. ப‌ல‌ன் கொடுக்கிற‌து. அதுவும் ஒரு சின்ன விதை முப்பது மடங்கு, அறுபது மடங்கு, நூறு மடங்கு என வியப்பூட்டும் விளைச்சல் கொடுக்கிறது.

ந‌ம‌து இத‌ய‌ம் ந‌ல்ல‌ நில‌மாக‌ இருக்கிற‌தா என்ப‌தைப் ப‌ரிசீல‌னை செய்து கொள்வோம். ந‌ல்ல‌ நில‌ம் விதைக‌ளை ஏற்றுக்கொள்கிற‌து, வேர் விட‌ அனும‌திக்கிற‌து, முட்க‌ளை அக‌ற்றி வ‌ள‌ர‌ வ‌ழி செய்கிற‌து, வெறும் விதையாய் புதைந்து விடாம‌ல் ம‌ண்ணைக் கீறி வெளியே வ‌ந்து ப‌ய‌ன் த‌ருகிற‌து.

இறை வார்த்தைக‌ளை ந‌ம் இத‌ய‌த்தில் ஏற்போம், அதை ம‌ன‌தில் நிலை கொள்ள‌வும், வ‌ள‌ர‌வும் அனும‌திப்போம். தேவைய‌ற்ற‌ உல‌க‌ சிந்த‌னைக‌ள் ஆட‌ம்ப‌ரங்க‌ள், இச்சைக‌ள் போன்ற‌வை முளையை அழித்து விடாம‌ல் க‌வ‌ன‌மாய் இருப்போம். விசுவாசம், செபம், தூய வாழ்க்கை எனும் உரங்களாலும், தூய ஆவி எனும் நீராலும் விதைக‌ளை ப‌ய‌ன்கொடுக்கும் செடியாக‌ வ‌ள‌ர்த்தெடுத்து அனைவ‌ருக்கும் க‌னி கொடுப்போம்.

இறைவன் விரும்பும் ந‌ல்ல‌ நில‌ம் விலையை வைத்து நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லை. விளைச்ச‌லை வைத்தே நிர்ண‌யிக்க‌ப்ப‌டுகிற‌து. விளைச்ச‌ல் கொடுப்ப‌தில் முத‌ன்மையாய் இருப்போம் . அந்த‌ வாக்க‌ளிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ நில‌மாக‌ ந‌ம் இத‌ய‌த்தை மாற்றுவோம்.

*

( Desopakari Katturai)

விடுமுறைகளும், விதிமுறைகளும் ( Vettimani, London)

Group Of Children Running In Park

‘அவசர உலகம்’ என்று தான் இன்றைய வாழ்க்கையை அழைக்கிறார்கள். அவசரமாய் எழும்பி, அவசரமாய் ஓடி, அவசரமாய் வீடு வந்து, அவசரமாய் தூங்கி, அவசரமாய் எழும்பி என வாழ்க்கை ஓடுகிறது. நின்று நிதானித்தால் ஏதோ உலகமே இடிந்து விழுவது போல எல்லாரும் பாவிக்கிறார்கள்.

ஒரு நண்பரைப் பார்த்தால் உற்சாகமாய்க் கட்டியணைத்து அரை மணி நேரம் பேச யாருக்கும் நேரம் இருப்பதில்லை. “ஹாய்… வாட் எ சர்ப்ப்ரைஸ்..” என ஒரு வார்த்தை பேசிவிட்டு. அதிகபட்சம் அவருடைய எண்ணை வாங்கி வாட்ஸப்புவோம். அல்லது “பேஸ்புக்ல என்ன நேம் ல இருக்கே ?” என கேட்டு வாங்கி விடைபெறுவோம்.

நமது உறவுகள் டிஜிடல் மயமாகிவிட்டன. இதயங்களின் இறுக்கத்தை இணையத்தின் இருப்பு பறித்துக் கொண்டு விட்டது. எல்லோருமே நெருக்கமாய் இருப்பது போன்ற ஒரு மாயைக்குள் சிக்கிக் கொள்ளப் பழகிவிட்டோம்.

நமது பிள்ளைகள் காலையில் எழும்பி போகோ சேனல் பார்த்து விட்டு, ஸ்கூல் சென்று திரும்பி டோரேமான் பார்த்து சாப்பிட்டுவிட்டு, ஹோம் வர்க் முடித்து ஐபேட்களில் ஐக்கியமாகி விடுகின்றனர். அவர்கள் தூங்கிய பின் தான் பாதி பெற்றோர் வீடுகளுக்கே திரும்புகிறார்கள்.

கணவன் மனைவி யிடையேயான உரையாடல்களையும் வாழ்க்கையின் பொருளாதாரத் தேவைகள் பறித்து விட்டன.குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோருக்கும் இடையேயான உரையாடல்களை மொபைல் ஆப்ஸ் பறித்து விட்டன. இத்தகைய சூழலில் எல்லோருக்கும் தேவையான ஒரு விஷயம் விடுமுறையில் ஒரு பயணம்.

ரயில் பயணங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு குடும்பம் ரயிலில் பயணம் செய்யும். அப்பா ஒரு ஓரமாய் அமர்ந்து வாட்ஸப்பிக் கொண்டிருப்பார், அம்மா ஃபேஸ் புக்கிக் கொன்டிருப்பார், பிள்ளைகள் க்ளேஷ் ஆஃப் கிளான்ஸ் விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுக்கு இடையே இருக்க வேண்டிய சிரிப்பும், உற்சாகமும், அடித்துப் பேசி மகிழும் கணங்களும் எல்லாமே டெக்னாலஜி கருவிகளில் சமாதியாகி விடுகின்றன.

பயணங்கள் விடுமுறையின் ஒரு முக்கியமான அம்சம். அதில் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம் எல்லா கேட்ஜெட்களையும் தூக்கி மூட்டை கட்டி வீட்டிலேயே போட்டு விட்டுக் கிளம்புவது தான். அவசரத்துக்குப் பேச ஒரு போன் கையில் இருந்தால் போதுமானது.

பயணங்கள் முதலாவது நமது குடும்பத்தினரிடையே ஒரு ஆழமான புரிதலை உருவாக்க வேண்டும். என் பையன் எவ்வளவு அழகா பேசறான் என்பதையே பல பெற்றோர்கள் இத்தகைய பயணங்களில் தான் புரிந்து கொள்கிறார்கள். மனைவியோடு மனம் விட்டுப் பேசும் தருணங்களும், குழந்தைகளோடு குழந்தையாய் புரளும் தருணங்களும் வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்குகின்றன. இந்த பிணைப்பைத் தான் விடுமுறைப் பயணங்கள் தரவேண்டும்.

பயணங்கள் நமது ஆயுளை நீட்டிக்கும் என்றும், மன அழுத்தத்தை விலக்கும் என்றும் பல ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. விட்டு விடுதலையாகி ஒரு சிட்டுக் குருவியைப் போல பறந்து திரியும் ஒரு ஆனந்த அனுபவத்தை அனுபவித்துப் பாருங்கள். வாழ்க்கை என்பது வரப்போகும் நாட்களிலல்ல, கடந்து செல்லும் கணங்களில் இருக்கிறது என்பதே வாழ்க்கையின் தத்துவம்.

விடுமுறை பயணங்கள் செல்லும் பல பெற்றோர் செய்யும் தவறு கூடவே தாங்கள் யார் எனும் அடையாளத்தையும் கூடவே தூக்கிச் சுமப்பது தான். நான் ஒரு மேனேஜர், நான் ஒரு முதலாளி, நான் ஒரு அப்பாடக்கர் போன்ற சிந்தனைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு பயணம் செல்லாதீர்கள். உங்களுக்கு உள்ளே ஒளிந்து கிடக்கும் உங்களுடைய மழலைக்கால முகமோ, அல்லது யாருக்கும் தெரியாத உங்களுடைய ரசனை முகமோ வெளியே வரட்டும்.

“அங்கே ஓடாதே”, “இங்கே போகாதே”, ” அது அழுக்கு அதெல்லாம் தொடாதே” எனும் தொடர் கட்டுப்பாடுகளை இட்டு விடுமுறையை விதிகளின் முறையாக்கி விடாதீர்கள். மணல் வீடு கட்டுங்கள், அலையில் புரளுங்கள். ஆடை அழுக்காவது தான் மனது சுத்தமாவதன் அடையாளம். மனதின் கவசங்களைக் கழற்றாமல் தும்பி பிடிக்க முடியாது. விடுமுறை என்பது நீங்கள் எப்படி இருக்க வேண்டுமென நீங்கள் முடிவெடுப்பது. அடுத்தவர்களுக்காக எதையும் போலித்தனமாகச் செய்யாதீர்கள்.

சரி, விடுமுறைக்கு பயணம் எதுவும் போக முடியவில்லை என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். பரவாயில்லை. ஒரு நாளை முழுமையாய் “நோ எலக்ட்ரானிக் டே” என அழைத்து குடும்பமாய் விளையாடுங்கள். லேப்டாப், போன், டேப்லெட் எல்லாமே அறைகளில் அடங்கிக் கிடக்கட்டும். அவை விரல்களால் பேசும் ஊடகங்கள். விரல்களால் பேசுவதை விட விழிகளால் பேசுவது அழகானது என்பதை உணருங்கள்.

வீட்டிலேயே ஒரு குட்டி மீட்டிங் போடுங்கள். பாடல், ஆடல், உரையாடல், பகிர்தல், விளையாடுதல் என ஏதேனும் சுவாரஸ்யமாய் செய்து கொண்டே இருங்கள். நேரத்தைப் பற்றியோ, வேறு எதைப் பற்றியோ சிந்தனையற்று இருங்கள். நீங்கள் அப்படிச் செலவு செய்யும் நேரத்தில், உறவையும் அன்பையும் மகிழ்வையும் சம்பாதிப்பீர்கள்.

கடைசியாக எப்போது உங்கள் பெற்றோரைச் சென்று பார்த்தீர்கள், அல்லது சற்றுத் தொலைவில் இருக்கும் உங்கள் சகோதரனையோ, சகோதரியையோ சென்று பார்த்தீர்கள் ? இந்த விடுமுறை அத்தகைய ஒரு வாய்ப்பை நல்கலாமே. குடும்பத்தோடு கிளம்பி உறவினர்களைச் சந்தித்து ஒரு இனிமையான அன்புப் பரிமாற்றத்தை நடத்துங்கள். அல்லது நீண்டகால நண்பன், ஒரு உறவினர் என உறவின் எல்லையை அதிகப்படுத்துங்கள்.

இன்னும் அதிக அர்த்தமுள்ளதாக இந்த விடுமுறையைக் கழிக்க வேண்டுமா ? குழந்தைகளை அழைத்துக் கொண்டு ஒரு அனாதை இல்லம் செல்லுங்கள். அங்கே உள்ள குழந்தைகளுடன் உங்கள் குழந்தைகளை விளையாட அனுமதியுங்கள். அங்கே உள்ள பெரியவர்களின் அருகே அமர்ந்து கதைகளைக் கேளுங்கள். வாழ்வின் முழுமை இத்தகைய நிகழ்வுகளில் இருக்கிறது. உங்கள் குழந்தைகள் வாழ்வின் உன்னதத்தை உணர்வார்கள். பிறரோடு நேசமாய் இருக்க வேண்டியதன் தேவையை அறிவார்கள்.

வெளியே செல்லும் வாய்ப்பும் இல்லாத சூழல் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உதாரணமாக ஒரு மழை நாள் என நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். வீட்டுக்குள்ளேயே செய்யக் கூடிய ஒரு ஹாபியை எடுங்கள். அது ஓவியம் வரைவதாக இருந்தால் எல்லாரும் சேர்ந்து ஓவியம் வரைந்து மகிழுங்கள். அல்லது ஒரு கொலாஜ் செய்து ரசியுங்கள். என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதல்ல முக்கியம் எப்படி இணைந்து செய்கிறீர்கள் என்பதே முக்கியம். ஓவியம் அழகாக இருப்பதல்ல முக்கியம், குடும்பம் அன்பாக இருப்பதே முக்கியம்.

இப்போதெல்லாம் வீடியோ கேமராக்கள் கையடக்க போனிலேயே ஹைடெக் முறையில் வந்து விட்டது. வீட்டுக்குள்ளேயே ஒரு குட்டி நாடகம், நடனம், பாட்டு என எதையாவது ரெக்கார்ட் செய்து மகிழலாம். அது உங்களுடைய அந்த விடுமுறையின் இனிமையை டிஜிடல் கனவாக தனக்குள் பதுக்கியும் வைத்துக் கொள்ளும்.

வீட்டில் சின்னக் குழந்தைகள் இருந்தால் நல்ல கதைகளை வாசிக்கலாம். கதைகள் சொல்ல குழந்தைகளை உற்சாகப் படுத்தலாம். ஒருவர் கதையை ஆரம்பித்து, அடுத்தவர் அதைத் தொடரும் படி பிள்ளைகளின் கற்பனை வளத்தை ஊக்குவிக்கலாம். அதெல்லாம் இல்லையேல் குறைந்தபட்சம் கேரம், சீட்டு போல எல்லாரும் உட்கார்ந்து விளையாடும் ஏதோ ஒரு விளையாட்டையேனும் விளையாடலாம்.

விட்டுக் கொடுத்தலும், பிறருடைய உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுத்தலும், பெரிய எதிர்பார்ப்புகள் ஏதும் இல்லாமல் இருப்பதும் விடுமுறை காலத்தில் மிக அவசியம். அதுவும் நீங்கள் வேறு குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து விடுமுறையைக் கொண்டாடுகிறீர்களெனில் இது நிச்சயம் தேவை.

விடுமுறையின் முடிவில் இனிய நினைவுகள் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கட்டும். ஏதேனும் கசப்பு அனுபவங்கள் இருந்தால் அதை அப்படியே கைகழுவி விட்டு விடுங்கள். தூக்கிச் சுமக்காதவரை எந்த சுமையும் நமக்கொரு பொருட்டல்ல.

சுருக்கமாக, விடுமுறை என்பது நம்மை புதுப்பித்துக் கொள்வதாகவும், நமது ரசனைகளின் விளை நிலத்தில் விளையாடும் காலமாகவும், உறவுகளின் இனிமையை உணரும் காலமாகவும், மனித நேயத்தின் கிளைகள் செழிக்கும் காலமாகவும் இருக்கட்டும். விடுமுறையில் டிஜிடலுக்கு விடைகொடுங்கள், உறவுகளுக்கு உயிர் கொடுங்கள்.

வாழ்த்துகள்

 

 

 

 

 

தற்கொலை : உன் உயிர் உன‌த‌ல்ல ( A Christian View )

suicide-note

“இந்த பத்து லட்ச ரூபாயை பத்திரமா வெச்சுக்கப்பா. இதை வெச்சு நிறைய பிளான் பண்ணியிருக்கேன்” என்று நீங்கள் உங்கள் நண்பரிடம் ஒரு பெட்டியைக் கொடுக்கிறீர்கள். உங்கள் நண்பர் கொஞ்ச நாளிலேயே உங்களை மறந்து விட்டு பணத்தை இஷ்டம் போல செலவழித்துத் தீர்க்கிறார் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த நபர் குற்றவாளியா இல்லையா ? அவர் நம்பிக்கை துரோகியா இல்லையா ?

“உன்னை ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்தோடு படைத்திருக்கிறேன். என்னை பற்றிக் கொள். என் கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டு வாழ்” என்கிறார் கடவுள். அதை அலட்சியப் படுத்திவிட்டு அவர் தந்த உயிரை அழித்து விடுவது குற்றமா இல்லையா ?

த‌ற்கொலை என்ப‌து ஏதோ அங்கொன்றும் இங்கொன்றும் ந‌ட‌ப்ப‌த‌ல்ல‌. உல‌க‌ அள‌வில் ஒவ்வொரு நாற்ப‌து வினாடிக்கும் ஒரு ந‌ப‌ர் த‌ற்கொலை செய்து கொள்கிறார். 2012ம் ஆண்டைய‌ க‌ண‌க்குப்ப‌டி உல‌கிலேயே த‌ற்கொலையில் முன்ன‌ணியில் இருக்கும் நாடு எனும் அவ‌ப் பெய‌ர் இந்தியாவுக்குக் கிடைத்திருக்கிற‌து.

இர‌ண்ட‌ரை இல‌ட்ச‌ம் இந்தியர்கள் 2012ம் ஆண்டில் ம‌ட்டும் த‌ற்கொலை செய்திருக்கிறார்க‌ள். எதில் வருகிறதோ இல்லையோ தற்கொலையின் டாப் 3 பட்டியலில் தமிழ்நாடு எப்போதும் வந்து விடுகிறது. உல‌க‌ அள‌வில் ஆண்டுக்கு சுமார் பத்து இல‌ட்சம் பேர் தற்கொலை செய்து கொள்வதாய் உலக நலவாழ்வு நிறுவனம் சொல்கின்ற‌ன‌. அதில் 75 ச‌த‌வீத‌ம் பேர் ம‌த்திய‌த‌ர‌, அல்ல‌து வ‌றுமைக்கோட்டில் இருக்கின்ற‌ ம‌க்க‌ள் தான். 15 வ‌ய‌துக்கும் 29 வ‌ய‌துக்கும் இடைப்ப‌ட்ட‌வ‌ர்க‌ள் தான் மிக‌ அதிக‌ அள‌வில் த‌ற்கொலை செய்து கொள்கின்ற‌ன‌ர் எனும் த‌க‌வ‌ல் உண்மையிலேயே ப‌த‌ற‌டிக்கிற‌து.

த‌ற்கொலைக்கான‌ கார‌ண‌ங்க‌ளில் ம‌ன‌ அழுத்த‌ம் முத‌லாவ‌து இட‌த்தைப் பிடிக்கிற‌து. ப‌ல்வேறு கார‌ண‌ங்க‌ளுக்காக‌ இந்த ம‌ன‌ அழுத்த‌ம் வ‌ர‌லாம். நிராக‌ரிப்பு, தோல்வி, அவ‌மான‌ம், பொறாமை, எரிச்ச‌ல், என‌ எதுவாக‌வும் இருக்க‌லாம். ஆனால் ச‌ர்வ‌தேச‌ அள‌வில் இது தான் த‌ற்கொலைக்கான‌ முத‌ல் கார‌ண‌மாக‌ இருக்கிற‌து.

இர‌ண்டாவ‌து கார‌ண‌ம் ந‌ம்பிக்கை இழ‌ப்ப‌து. தொட்ட‌தெல்லாம் தோல்வி. உப்பு விக்க‌ போனா ம‌ழை பெய்யுது, ப‌ஞ்சு விக்க‌ போனா காத்த‌டிக்குது என‌ புல‌ம்புப‌வ‌ர்க‌ள் ஒரு க‌ட்ட‌த்தில் போதும‌டா சாமி என‌ வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்ள‌ நினைக்கின்ற‌ன‌ர்.

ப‌ய‌ம் இன்னொரு முக்கிய‌மான‌ கார‌ண‌ம். வாழ்க்கையைக் குறித்த‌ ப‌ய‌ம். பிற‌ ச‌க்திக‌ளைக் குறித்த‌ ப‌ய‌ம். நோயைக் குறித்த‌ ப‌ய‌ம். எதிரிக‌ளைக் குறித்த‌ ப‌ய‌ம். எதிர்கால‌ம் குறித்த‌ ப‌ய‌ம். த‌ண்ட‌னை குறித்த‌ ப‌ய‌ம் என‌ ஏதோ ஒரு ப‌ய‌ம் த‌ற்கொலைக்குத் தூண்டுவ‌து பொதுவான‌ கார‌ண‌ங்க‌ளில் ஒன்று.

ப‌தின் வ‌ய‌துக‌ளில் ந‌ட‌க்கின்ற‌ த‌ற்கொலை முய‌ற்சிக‌ள் பெரும்பாலும் முட்டாள்த‌ன‌மான‌வை. “ஒரு பாட‌ம் க‌த்துக்கொடுக்க‌ணும்” என்ப‌தே பெரும்பாலான‌ ம‌ன‌துக்குள் நுழையும் சிந்த‌னை. பெற்றோருக்கு, காத‌ல‌ர்க்கு, ந‌ண்ப‌ர்க‌ளுக்கு, உற‌வின‌ர்க்கு என‌ யாரோ ஒருவ‌ருக்கு வ‌லியைக் கொடுப்ப‌தாய் நினைத்துக் கொண்டு த‌ற்கொலை செய்து கொள்கின்ற‌ன‌ர்.

கார‌ணங்கள் நூற்றுக் கணக்கில் இருந்தாலும் அடிப்ப‌டை விஷ‌ய‌ம் ஒன்று தான். ந‌ம்மையெல்லாம் ப‌டைத்துக் காக்கும் இறைவ‌ன் ந‌ம்மைக் க‌வ‌னிக்கிறார் என்ப‌தை ம‌ற‌ந்து போத‌ல். தாயின் க‌ருவில் உருவாகும் முன்பே ந‌ம்மைக் க‌ண்ட‌ தேவ‌ன் ந‌ம‌து இந்த‌ சிக்க‌லில் இருந்தும் விடுப‌ட உத‌வுவார் என்ப‌தை ம‌ற‌ந்து போத‌ல். உன்னைத் தொடுவோன் என் க‌ண்ம‌ணியைத் தொடுகிறான் என்று சொன்ன‌ தேவ‌ன் ந‌ம் மீது அதீத‌ அன்பு கொண்டிருக்கிறார் என்ப‌தை ம‌ற‌ந்து போத‌ல். க்ஷ்`

பத்து கட்டளைகளைப் பற்றித் தெரியாத கிறிஸ்தவர்கள் இருக்க முடியாது. ‘கொலை செய்யாதிருப்பாயாக’ என்பதும் அதில் ஒரு கட்டளை என்பதை யாவரும் அறிவோம். சக மனிதனைக் கொலை செய்வது பெரும் பாவம். அதே போல சுய மனிதனை, அதாவது தன்னைக் கொலை செய்வதும் பாவமே. அதனால் தான் அதைத் தற் கொலை என பெயரிட்டு அழைக்கிறோம். இன்னும் சொல்லப் போனால் “அடுத்தவனை” கொலை செய்யாதிருப்பாயாக என கட்டளை சொல்லவில்லை, “கொலை செய்யாதிருப்பாயாக” என பல பொருள் பட கூறுகிறது எனலாம்.

சுருக்கமாக, இறைவன் கொடுத்த உயிரை முடித்துக் கொள்வது என்பது இறைவனுக்கு எதிரான செயல். எனவே தான் அது பாவமாகிறது.

“கடவுளே.. என்னோட பிரச்சினையை உம்மால கூட தீக்க முடியாது. நான் சாகறது மட்டும் தான் இதுக்கு ஒரே வழி” என்பது தான் தற்கொலை செய்பவர்களின் மனநிலை. தற்கொலை விசுவாசமின்மையின் அடையாளம்.

உயிர் என்பது கடவுளால் மட்டுமே வருகிறது. கர்ப்பத்தை அடைப்பதும், திறப்பதும் அவருடைய சித்தம் என்பதை பைபிள் பல இடங்களில் நமக்கு சுட்டிக் காட்டுகிறது. ‘பிள்ளைகள் கர்த்தரால் வரும் சுதந்திரம், கர்ப்பத்தின் கனி அவரால் கிடைக்கும் பலன்’ எனும் வசனத்தைத் தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. எனவே தான், “கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்” என யோபுவைப் போல‌ அவ‌ரிட‌ம் ச‌ர‌ண‌ட‌வ‌து அவ‌சிய‌மாகிற‌து.

வாழ்க்கை மிக‌வும் ச‌வாலானது என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. போட்டியும் பொறாமையும் நிறைந்த‌ இந்த‌ உலகில் வாழ்க்கையை ஓட்டுவ‌து க‌டின‌மான‌து. இந்த‌ போராட்ட‌மான‌ வாழ்க்கையில் ப‌ல‌ வேளைக‌ளில் நாம் நிலை த‌டுமாறுவ‌துண்டு. “நான் உயிரோடிருக்கிறதைப் பார்க்கிலும் சாகிறது நலமாயிருக்கும் ” ( யோனா 4 : 8) என‌ யோனா புலம்பினார். “போதும் கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை எடுத்துக்கொள்ளும்” என எலியா புலம்பினார். அத்தகைய துயர வேளைகளிலும், கடவுளை நோக்கும் போது கடவுள் விடுவிக்கிறார்.

பைபிளில் எல்லோருக்கும் தெரிந்த இரண்டு தற்கொலைகள் உண்டு. ஒன்று சவுல் மன்னனுடையது. அவர் த‌ன‌து வாளை த‌ரையில் ந‌ட்டு அத‌ன் மேல் விழுந்து த‌ற்கொலை செய்து கொள்கிறார். இர‌ண்டாவ‌து யூதாஸ் தூக்கு மாட்டிக்கொண்டு த‌ற்கொலை செய்து கொள்கிறார். கடவுளை நோக்காமல் தன்னை நோக்குகையில் மனிதன் பாவம் செய்கிறான்.

ஆன்மீக‌த்தில் உய‌ர் நிலையில் இருந்த‌ ப‌வுல், “மரணம் வருமென்று நாங்கள் எங்களுக்குள்ளே நிச்சயித்திருந்தோம். அப்படிப்பட்ட மரணத்தினின்றும் அவர் எங்களைத் தப்புவித்தார், இப்பொழுதும் தப்புவிக்கிறார், இன்னும் தப்புவிப்பார்” ( 2 கொரி 1 : 8 9 ) என‌ ம‌ர‌ண‌த்தின் பிடியிலிருந்து மீட்கும் பொறுப்பைக் க‌ட‌வுளிட‌ம் விடுகிறார். விசுவாச‌த்தை நிலை நாட்டுகிறார்.

கிபி நான்காம் ஐந்தாம் நூற்றாண்டுக‌ளில் “டொனாடிச‌ம்” என்றொரு கிறிஸ்த‌வ‌க் குழு இருந்த‌து. இவ‌ர்க‌ள் த‌ற்கொலை செய்து கொண்டால் நேர‌டியாக‌க் க‌ட‌வுளை அடைந்து விட‌லாம் என‌ ந‌ம்பினார்க‌ள். கிறிஸ்துவின் போத‌னைக‌ளைப் ப‌ற்றிய‌ ச‌ரியான‌ புரித‌ல் இல்லாத‌வ‌ர்க‌ள் அவ‌ர்க‌ள்.

“அவனுடைய நாட்கள் இம்மாத்திரம் என்று குறிக்கப்பட்டிருக்கையால், அவனுடைய மாதங்களின் தொகை உம்மிடத்தில் இருக்கிறது” ( யோபு 14:5 )எனும் பைபிள் வ‌ச‌ன‌ம், ந‌ம‌து வாழ்க்கையை முடிக்கும் உரிமை க‌ட‌வுளிட‌ம் ம‌ட்டுமே இருக்கிற‌து என்ப‌தை தெளிவாக்குகிற‌து. ப‌ழைய‌ கால‌த்தில் த‌ற்கொலை செய்து கொண்ட‌ கிறிஸ்த‌வ‌ர்க‌ளை அட‌க்க‌ம் செய்ய‌ திருச்ச‌பைக‌ள் ம‌றுத்து வ‌ந்த‌ன‌. அந்த‌ அள‌வுக்கு த‌ற்கொலையின் மீது தீவிர‌ எதிர்ப்பு கொண்டிருந்த‌ன‌ர்.

சிசுக்கொலையைப் போல, தற்கொலையும் கிறிஸ்தவத்துக்கு எதிரானது. த‌ற்கொலைக்கு முய‌ல்ப‌வ‌ர்க‌ளை த‌டுப்ப‌தும், அவ‌ர்க‌ளை ச‌ரியான‌ வ‌ழியில் கொண்டு வ‌ருவ‌தும் நாம் செய்ய‌ வேண்டிய‌ காரிய‌ங்க‌ளாகும். த‌ற்கொலைக்கு ஒரு ந‌ப‌ர் முய‌ல்கிறார் எனில் அவ‌ர் சொல்லொண்ணாத் துய‌ரில் இருக்கிறார் என்ப‌தை முத‌லில் புரிந்து கொள்ள‌ வேண்டும்.

அவ‌ருட‌ன் கூடவே இருந்து அவ‌ருடைய‌ துய‌ர‌ங்க‌ளை அமைதியாக‌க் கேட்ப‌தும், அவ‌ரை அன்பு செய்ய‌ நீங்க‌ள் இருக்கிறீர்க‌ள் எனும் ந‌ம்பிக்கையை விதைப்ப‌தும் முதல் தேவை. அந்த‌ சூழ‌லில் த‌த்துவ‌ங்க‌ளோ, இறையிய‌ல் கோட்பாடுக‌ளோ கை கொடுக்காது. அன்பு ம‌ட்டுமே ஒரு ம‌னித‌னை திருத்த‌ முடியும். இறைவ‌னின் அன்பை உங்கள் மூலமாய்ப் ப‌கிருங்க‌ள்.

சில‌ சிந்த‌னைக‌ளை ம‌ன‌தில் கொள்வோம்.

 

  1. த‌ற்கொலை என்ப‌து ‘வேறு வ‌ழி இல்லை’ என்ப‌த‌ன் வெளிப்பாடு. “என் கிருபை உன‌க்குப் போதும்” என்கிறார் க‌ட‌வுள். அதை ந‌ம்புங்க‌ள் த‌ற்கொலை சிந்த‌னை வில‌கும்.
  2. த‌ற்கொலை என்ப‌து சுய‌ந‌ல‌த்தின் அடையாள‌ம். த‌ன‌து துய‌ர‌ங்க‌ளுக்கான‌ விடுத‌லை ப‌ல‌ வேளைக‌ளில் அடுத்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கு மிக‌ப்பெரிய‌ துய‌ர‌த்தைத் த‌ரும் என்ப‌தை உண‌ர்வ‌து அவ‌சிய‌ம்.
  3. த‌ற்கொலை என்ப‌து சிலை வ‌ழிபாடு. தன்னையோ, த‌ன் வாழ்க்கையின் ஆன‌ந்த‌த்தையோ வ‌ழிப‌டுப‌வ‌ர்க‌ள் அதில் குறைபாடு ஏற்ப‌டுகையில் எடுக்கும் முடிவு. சிலை வ‌ழிபாடு பாவ‌ம்.

4 த‌ற்கொலை செய்ப‌வ‌ர்க‌ள் உல‌க‌ப் பிர‌கார‌மான‌ காரிய‌ங்க‌ளில் ஏற்ப‌ட்ட‌ தோல்விக்காக‌வே த‌ற்கொலை செய்கின்ற‌ன‌ர். முத‌லில் தேவ‌னுடைய‌ ராஜ்ய‌த்தைத் தேடாத‌ பாவ‌த்தை அவ‌ர்க‌ள் செய்கின்ற‌ன‌ர்.

  1. த‌ற்கொலை ஒரு மோச‌மான‌ சாட்சி. க‌னிக‌ளின் மூல‌மாக‌வும், செய‌ல்க‌ளின் மூல‌மாக‌வும் க‌ட‌வுளுக்கு ம‌கிமையையும், க‌ன‌த்தையும் கொடுப்ப‌வ‌ர்க‌ளாக‌ நாம் இருக்க‌ வேண்டும். த‌ற்கொலை ந‌ம் கட‌வுளை அவ‌மான‌ப் ப‌டுத்தும் செய‌ல்.

இவ்வுலக வாழ்க்கை என்ப‌து க‌ட‌வுள் ந‌ம‌க்கு ஒரே ஒரு த‌ட‌வை த‌ரும் வ‌ர‌ம். ஏழு ஜென்ம‌ங்க‌ளோ, ம‌று பிற‌விக‌ளோ இல்லை. இந்த‌ வாழ்க்கையை முழுமையாக, அவருக்கு ஏற்புடையதாக வாழ்வ‌தே ந‌ம‌க்கு இட‌ப்ப‌ட்டிருக்கும் ப‌ணி. உயிரையும், வாழ்வையும் இறைவ‌னிட‌ம் ஒப்படைப்போம். அவ‌ர் கையில் ஒரு பொம்ம‌லாட்ட‌ப் பொம்மையைப் போல‌ வாழ்வ‌தே சிற‌ப்பான‌ வாழ்க்கை.

பாவ‌த்தை அறிக்கையிட்டால்

ம‌ன்னிப்பு நிச்ச‌ய‌ம் !

த‌ற்கொலையில் அறிக்கையிட‌ல்

இல்லையே சாத்திய‌ம் !!

 

*

மனைவியிடம் கணவன் என்னதான் எதிர்பார்க்கிறான் ?

kvr1


ஒரு சாது தனது சீடர்களுடன் நதிக்கரைக்கு வந்தார். அப்போது ஒரு தம்பதியர் கடும் கோபத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி கத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். சாது நின்றார். தனது சீடர்களிடம் கேட்டார்.

“ஏன் அவர்கள் கத்துகிறார்கள் தெரியுமா ?”

” அவர்கள் நிதானம் இழந்து விட்டார்கள். அதனால் கத்துகிறார்கள்” சீடர்கள் சொன்னார்கள்.

“ஆனால் அவர்கள் அருகருகே தானே நிற்கிறார்கள் !! ஏன் கத்த வேண்டும் ? மெதுவாய் சொல்லலாமே ” குரு கேட்டார்.

சீடர்கள் ஏதேதோ பதில்களைச் சொன்னார்கள். ஆனால் எதுவுமே சாதுவுக்கு திருப்திகரமாக இருக்கவில்லை. கடைசியில் அவரே அதற்கான பதிலைச் சொன்னார்.

” இருவர் கோபம் கொள்ளும் போது அவர்களுடைய இதயம் தூரமாய்ச் சென்று விடுகிறது. தூரத்தில் இருப்பவர்களுடன் கத்தி தானே பேசவேண்டும், அதனால் தான் கத்துகிறார்கள். அதே போல இரண்டு பேர் நேசத்தில் இருக்கும் போது ரொம்பவே நெருங்கி வருகிறார்கள். எனவே அவர்கள் மென்மையாய்ப் பேசினால் போதுமென்றாகி விடுகிறது. இன்னும் நெருங்கி உறவில் இறுக்கமாய் இருக்கும் போது இடைவெளியே இல்லாமல் போய் விடுகிறது. அவர்கள் பேசவே தேவையில்லை. மௌனமே பாஷையாகி அவர்களுக்குள் உலவும்” குரு சொல்லச் சொல்ல சீடர்கள் மௌனமாய்க் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

குரு கடைசியாகச் சொன்னார்,

“எனவே… விவாதிக்கும் போதோ, சண்டையிடும் போதோ உங்கள் இதயம் தூரமாய்ப் போய்விடாதபடி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.இதயங்களைத் தூரமாய் அனுப்பி வைக்கும் வார்த்தைகளைப் பேசாதீர்கள். இல்லாவிட்டால் இந்த தூரம் மிக அதிகமாகி திரும்பி இணையும் பாதையையே மறந்து விடும்”

குரு தன் சீடர்களிடம் சொன்னதை சண்டையிட்ட தம்பதியர் கேட்டனர். அவர்களுடைய மனதுக்குள் ஈட்டி பாய்ந்தது போல் இருந்தது. அமைதியானார்கள்.

குரு அவர்களை நெருங்கிச் சொன்னார். ‘நெருப்பு நல்லது தான். நீங்கள் பற்ற வைப்பதை, நீங்களே அணைக்க முடிந்தால் நெருப்பு நல்லது தான். அணைக்க முடியாதபடி எரிய விட்டாலோ அது பேரழிவைத் தராமல் அழியாது”.

தம்பதியர் தங்கள் தவறை உணர்ந்து மனம் திருந்தினர், இணைந்து நடந்தனர்.

அன்பின்றி அமையாது உலகு. அன்பின்றி அமையாது குடும்பம். ஒரு க‌ண‌வ‌னின் க‌ன‌வு அன்பு என்ப‌தைத் த‌விர‌ வேறு என்ன‌வாக‌ இருக்க‌ முடியும் ? வீட்டுக்கு வெளியே வெறுப்புக‌ளைக் கூட‌ அவ‌ன் விருப்போடு பெற்றுக் கொள்வான், வீட்டில் அன்பு க‌ரை புர‌ண்டு ஓடினால் போதும்.

பறவைகள் சுதந்திரமாய்ப் பறந்து திரிகின்றன. கிளைகளை விட்டுக் கிளைகளுக்குத் தாவுகின்றன. மரங்களை விட்டு மரங்களுக்குத் தாவுகின்றன. கானகத்தை விட்டுக் கானகத்துக்குத் தாவுகின்றன. மாலையில் அவை தனது கூடுகளில் குஞ்சுகளோடு அமர்ந்து நிம்மதி நித்திரையை அடைகின்றன.

விழிப்போம் எனும் நம்பிக்கை நம்மை நிம்மதியாய் உறங்க வைக்கிறது. கூடடைவோம் எனும் நம்பிக்கை சிறகுகளை நில்லாமல் பறக்க வைக்கிறது. குடும்பமும் அப்படியே. வீடடைதல் என்பது மீட்படைதல் போல. அத்தகைய நிம்மதியே கணவன் காணும் முதல் கனவு. தனது சோர்வுகளை, கவலைகளை, இயலாமைகளை, நிராகரிப்புகளை மறந்து நிம்மதியாய் இருக்க நினைக்கும் இடம் வீடு. அத்தகைய நிம்மதியான குடும்பம் அமையும் மக்கள் கொடுத்து வைத்தவர்கள்.

ஆணின் கனவுகள் தனது குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையே கண்களில் வைத்திருக்கும். அங்கே மனைவி ஒதுக்கப்படுவதாய் பெண்கள் மனம் வெதும்புவதுண்டு. உண்மையில், திருமணம் என்பது ஆணையும் பெண்ணையும் ஒன்றாக்குகிறது. ஆணும் பெண்ணும் இரு உடல் ஓரு உயிராய் இணைந்து செயலாற்ற வேண்டும். அப்படி கணவனின் கனவுகளுக்கு தோள் கொடுக்கும் ம‌னைவி வேண்டும் என்ப‌து ஆண்க‌ளின் க‌ன‌வுக‌ளில் முக்கிய‌மான‌து.

ஆணும் பெண்ணும் இர‌ண்டு சிற‌குக‌ளாக‌ மாறி குடும்ப‌ம் உட‌லைச் சும‌ந்து செல்ல‌ வேண்டும். ஆணும் பெண்ணும் இர‌ண்டு ப‌க்க‌ங்க‌ளாக‌ மாறி நாண‌ய‌த்துக்கு ம‌திப்பு கூட்ட‌ வேண்டும். ப‌க‌லின் வெப்ப‌மாய் ஆண் மாறும் போது, இர‌வின் த‌ண்மையாய் பெண் மாற‌ வேண்டும். வெப்ப‌மாய் பெண் மாறினால் நில‌வாய் ஆண் மாற‌ வேண்டும். இப்ப‌டி இணைந்து ப‌ய‌ணிக்கும் த‌ண்ட‌வாள‌ங்க‌ள் போல‌ இணைந்தே திரியும் ஒரு அற்புத‌ வாழ்க்கை க‌ண‌வ‌னின் க‌ன‌வுக‌ளில் சிற‌ப்பிட‌ம் பிடிக்கும்.

பெரும்பாலான ஆண்களின் கனவுகளில் ஒரு பத்து கனவைப் பொறுக்கி எடுத்தால் இவை இடம் பெறலாம்.

1

நேர‌டியாக‌ எதையும் பேசுவ‌து ஆண்க‌ளின் இய‌ல்பு. பாத்திர‌த்தின் ச‌த்த‌த்திலோ, க‌த‌வை சாத்தும் வேக‌த்திலோ, பிள்ளைக‌ளைத் திட்டும் வார்த்தைக‌ளிலோ கோப‌த்தைக் காட்டுவ‌து பெண்க‌ளின் இய‌ல்பு. எதையும் நேர‌டியாக‌ப் பேசும் நிலைக்கு த‌ன‌து ம‌னைவி வ‌ர‌வேண்டும். அதுவும் க‌ண்க‌ளில் அன‌லோடு வ‌ராம‌ல் நிழலோடு வ‌ர‌வேண்டும் என்ப‌து க‌ண‌வ‌னின் க‌ன‌வுக‌ளில் நிச்ச‌ய‌ம் உண்டு.

2

ப‌க்க‌த்து வீட்டுக் க‌தைக‌ளிலிருந்தோ, சீரிய‌லில் வ‌ரும் குடும்ப‌ங்க‌ளிலிருந்தோ, தூர‌த்துச் சொந்த‌க்கார‌னின் ப‌ஜ்ஜி உரையாட‌ல்க‌ளிலிருந்தோ, அம்மாக்க‌ளின் உர‌ச‌ல்க‌ளில் இருந்தோ அடுத்த‌ ச‌ண்டைக்கான‌ நெருப்பை ம‌னைவி பெற்று விட‌க் கூடாது எனும் எதிர்பார்ப்பு இல்லாத‌ ம‌னித‌ன் இருக்க‌ முடியுமா ?

3

” ப‌திலை ந‌ம்ப‌ப் போவ‌தில்லை” எனும் முடிவுட‌ன், “ஏங்க‌ லேட்டு…” என‌க் கேட்கும் ம‌னைவிக்குப் ப‌தில் சொல்லும் உல‌க‌ ம‌கா ச‌ங்க‌ட‌த்திலிருந்து த‌ப்பிக்க‌ வேண்டும் எனும் க‌ன‌வு இல்லாத‌ க‌ண‌வ‌ன் இருக்க‌ முடியுமா ?

4

ந‌ம‌க்கு ம‌ட்டும் ஏன் ம‌ற‌தியை ஆண்ட‌வ‌ன் கொடுத்தான். பெண்க‌ளுக்கு ம‌ட்டும் ஏன் ஞாப‌க‌ ச‌க்தியை அள‌வுக்கு அதிக‌மாக‌ கொடுத்தார். “கெட்ட‌ விஷ‌ய‌ங்க‌ளை உட‌னே ம‌ற‌ந்து ந‌ல்ல‌ விஷ‌ய‌ங்க‌ளை ம‌ட்டும் ம‌ன‌சுல‌ வெச்சுக்க‌ மாட்டாளா” என் ம‌னைவி ? எனும் க‌ன‌வில்லாத‌ க‌ண‌வ‌ன் உண்டா ?

5

வீட்டுக்காக‌, ம‌னைவிக்காக‌ என்ன‌ செய்தாலும் ஒரு சின்ன‌ பாராட்டு கூட‌ கிடைக்க‌ மாட்டேங்குது. ஆனா ஒரு சின்ன‌ த‌ப்பு ப‌ண்ணினா கூட‌ போஸ்ட‌ர் அடிச்சு ஒட்டாத‌ குறையா ச‌ண்டை ந‌ட‌க்குது. எப்போ ந‌ம்ம‌ ம‌னைவி நாம‌ ப‌ண்ற‌ ந‌ல்ல‌ விஷ‌ய‌ங்க‌ளைப் பாராட்ட‌ப் போறாங்க‌ ? எனும் க‌ன‌வு வ‌ராம‌ல் போகுமா என்ன ?

6

பிள்ளைங்க‌ள‌ பாக்க‌ வேண்டிய‌து. இல்லேன்னா அம்மாவைப் பாக்க‌ வேண்டிய‌து. இல்லேன்னா தோழிக‌ளைப் பாக்க‌ வேண்டிய‌து. ஒண்ணும் இல்லேன்னா சீரிய‌லைப் பாக்க‌ வேண்டிய‌து. எப்போ தான் ந‌ம்ம‌ ம‌னைவி ந‌ம்மைப் பார்ப்பாங்க‌ எனும் எதிர்பார்ப்பு க‌ல‌ந்த‌ க‌ன‌வு இல்லாத‌ க‌ண‌வ‌ன் யார் ?7

தாம்ப‌த்ய‌ம் என்ப‌து ஆன‌ந்த‌த்தின் ப‌கிர்த‌ல். அது வ‌லுக்க‌ட்டாய‌மாய் எழுதி வாங்கும் உயில்ப்ப‌த்திர‌ம் அல்ல‌. அதில் உட‌ல்க‌ளை விட‌ அதிக‌ம் உண‌ர்வுக‌ள் பேச‌ வேண்டும். அதை ஒரு ஆயுத‌மாக‌வோ, ப‌ழி வாங்கும் யுத்தியாக‌வோ ம‌னைவி ப‌ய‌ன்ப‌டுத்த‌க் கூடாது எனும் க‌ன‌வு க‌ண‌வ‌னுக்கு இல்லாமல் போகுமா.

8

என்னை புரிஞ்சுக்க‌வே மாட்டீங்க‌” என‌ ம‌னைவியின் குர‌ல் ஒலிக்காத‌ வீடுக‌ள் இருக்க‌ முடியாது. புரிந்து கொண்டாலும் புரிந்து கொள்ள‌வில்லை என்றே ம‌னைவிக‌ள் சொல்வார்க‌ள். புரிந்து கொள்வ‌து என்ப‌து அவ‌ர்க‌ளைப் பொறுத்த‌வ‌ரை, சொல்வ‌த‌ற்கெல்லாம் ஆமாம் போடுவ‌து. இந்த‌ நிலை மாற‌ வேண்டுமென‌ ப‌க‌ல் க‌ன‌வு காணாத‌ க‌ண‌வ‌ன் உண்டோ ?

9

ந‌ன்றி என்ப‌து ரொம்ப‌ காஸ்ட்லி விஷ‌ய‌மா என்ன‌ ? ஒரு சின்ன‌ ந‌ன்றி கூட‌ சொல்ல‌ மாட்டாங்க‌ளா ந‌ம்ம‌ மனைவி என‌ புல‌ம்பாத( ம‌ன‌துக்குள் தான் ) க‌ண‌வ‌ன் யார் ? ம‌னைவி ந‌ம் செய‌லுக்கு ந‌ன்றி சொல்ல‌ வேண்டுமென‌ க‌ன‌வு காணாத‌ க‌ண‌வ‌ன் உண்டா ?

10

நாம் எடுக்கின்ற‌ முய‌ற்சிக‌ளுக்கு ஊக்க‌மும், ஆத‌ர‌வும் கிடைக்க‌ வேண்டும் என்ப‌து க‌ண‌வ‌ன்க‌ளின் க‌ன‌வுக‌ளில் ஒன்று. அப்ப‌டி முழு ஆத‌ர‌வு கிடைக்காவிட்டால் கூட‌ குத‌ர்க்க‌மாய்ப் பேசி எரிச்ச‌ல‌டைய‌ச் செய்யாம‌ல் இருக்க‌ வேண்டும் என்ப‌து ச‌ர்வ‌ நிச்ச‌ய‌க் க‌ன‌வு தானே !

இப்படி எல்லா க‌ண்க‌ளிலும் க‌ன‌வுக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌, அந்த‌க் க‌ன‌வுக‌ள் ப‌லிப்ப‌தும் ப‌லிக்காத‌தும் ம‌னைவிய‌ரின் க‌டிவாள‌த்தில் அட‌ங்கியிருக்கின்ற‌ன. கணவனே கண் கண்ட தெய்வம் என்பதை விட கணவனே கனவு கண்ட தெய்வம் என்பது தானே பொருத்தம் ?

ச‌ரி, ம‌னைவிய‌ரின் க‌ன‌வுக‌ள் என்ன‌வாய் இருக்கும் ? அதெல்லாம் நான் சொல்லாம‌லேயே உங்க‌ளுக்குத் தெரியும். அப்புற‌மென்ன‌ ? க‌ன‌வுக‌ள் தொட‌ர‌ வாழ்த்துக‌ள்.