நான் பார்த்ததிலே : The Spiderwick Chronicles

தமிழ்ப் படங்களைப் பார்க்கும் பொறுமை என்னிடமிருந்து தனியே கழன்று ஓடிவிட்டது போலிருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் எந்தப் படமானாலும் எந்த ஓட்டை தியேட்டரானாலும் ஓடிப் போய் உட்கார்ந்து படத்தின் கடைசி டைட்டில் முடிந்தபிறகு கூட திரையையே உற்றுப் பார்க்கும் சினிமா மோகம் இருந்தது.

ரிலீஸ் நாளன்று முதல் காட்சி பார்த்தால் தான் ஏதோ ஜென்ம சாபல்யம் பெற்று விட்டது போல மனம் திருப்திப்படும். அதிலும் குறிப்பாக எங்கள் ஊரில் ஒட்டப்பட்டிருக்கும் பச்சை கலர் சின்ன போஸ்டரின் கீழே “பாட்டு பைட்டு சூப்பர்” என எழுதியிருப்பார்கள். சிரஞ்சீவி படம் என்றால் கண்டிப்பாக அந்த வாசகம் இருந்தே தீரவேண்டும் என்பது எழுதாத விதி.

பாட்டு பைட்டு சூப்பர் – ன்னு போட்டிருக்கு கண்டிப்பா இந்தப் படம் பாக்கணும் என மனதுக்குள் நினைத்துக் கொள்வேன். அதெல்லாம் சுவாரஸ்யமான அந்தக் காலம். இப்போது பெரும்பாலான படங்களை டிவியில் கூட பார்க்கும் பொறுமை இருப்பதில்லை.

தமிழ்ப் படங்கள் என்றில்லை, மலையாளப் படங்களும் அவ்வாறே. மலையாளத் திரையுலகம் தரமான படங்கள், பாலியல் படங்கள், நகைச்சுவைப் படங்கள், அரைமணி நேரம் தொடர்ச்சியாக டயலாக் பேசும் படங்கள் என சீசனுக்குத் தக்கபடி மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. அதிலும் இந்த சுரேஷ் கோபி படமென்றால் மியூட் செய்துவிட்டு தான் பார்க்க முடியும். எப்போதேனும் ஆங்காங்கே ஒரு நல்ல மலையாள படம் பார்க்க முடிகிறது.

டிவியில் வேறு எந்த உருப்படியான பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சியும் இல்லை இல்லை இல்லவே இல்லை. எங்கும் ஏதாவது இரண்டு பேர் கட்டிப் பிடித்து ஆட்டம் போடுகிறாகள், மூன்று பேர் ஜட்ஜ் எனும் பெயரில் உட்கார்ந்து “வாவ் அமேஸிங்” என்கிறார்கள். உடனே ஆடியவர்கள் முழங்கால் வரை தலையைக் குனிந்து “யோகா” பயில்கிறார்கள்.

அடக்கடவுளே,  என்ன செய்வது !!! என தெரியாமல், விழித்துக் கொண்டிருந்த கடந்த வார இறுதியில் பார்க்க நேர்ந்தது The Spiderwick Chronicles எனும் ஆங்கிலப் படம். குழந்தைகளுக்கான அனிமேஷன் படங்களைப் பொறுத்தவரை நாம் இன்னும் படமெடுக்கத் துவங்கவே இல்லை போலிருக்கிறது என மீண்டும் ஒரு முறை நினைக்க வைத்த படம்.

சாதாரணமான ஃபாண்டஸி கதை. வழக்கமான தனிமையான, ஆண்கள் இல்லாத வீடு, மர்மங்கள் அந்த வீட்டைச் சுற்றிக் கிடக்கின்றன. அந்த வீட்டிலிருக்கும் ஒரு ரகசிய நூலை திறக்கும் போது மர்மங்களும் திகில் களும் துவங்குகின்றன என வழக்கமான கதை. அதை படமாக்கியிருக்கும் விதத்திலும், கிராபிக்ஸ் கலக்கியிருக்கும் விதத்திலும் அசத்திக் காட்டியிருக்கின்றனர் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

ஃபெயரிகள் வருவது, காப்ளின்ஸ் எனும் சிறு சிறு உருவங்களின் அட்டகாசம், அற்புதமான கற்பனை உலகம் என கண்களைக் கட்டிப் போடும் சங்கதிகள் படத்தில் நிறையவே.

குழந்தைகளோடு குழந்தைகளாக மாறி படம் பார்க்கும் அனுபவத்தைத் தந்ததாலேயே இந்தப் படம் ரொம்ப பிடித்துப் போய்விட்டது.

இந்தப் படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது எனக்குத் தோன்றியது இது தான். நமது புராணங்களில் எத்தனையோ அதி அற்புதமான கற்பனைகள் உண்டு. அவற்றை இதே போல பிரமாண்டமாகக் காட்சிப்படுத்தினால் அதற்கான உலகச் சந்தை நிச்சயம் மிக அதிகமாகவே இருக்கும்.

தேவையில்லாமல் நூறு கோடி கொடுத்து குப்பைகளை எடுத்துக் கொட்டுவதை விட ஏதாவது பெரிய ஹாலிவுட் தயாரிப்பு நிறுவனத்துடன் இணைந்து நமது கதைகளை உலகப் படமாக்கினால் உலகமே நமது இலக்கியங்களையும், புராணங்களையும் ரசிக்கும் சூழல் உருவாகுமே.

இப்படி யோசித்து பெருமூச்சு விட்டபோது மனைவி விண்ணப்பித்தார், இந்த வாரம் குங்பூ பாண்டா பாக்கலாமா ?  மனைவி சொல்லுக்கு மறுப்பேது. அடுத்த வாரம் சொல்றேன் குங்பூ பாண்டா எப்படி இருக்குன்னு 🙂

அலசல் : எனது புதிய நூல்

எண்ணிக்கைக் கணக்கில் இது எனது பதினோராவது புத்தகம் எனினும், இதுவே எனது முதல் கட்டுரைத் தொகுப்பு என்பதில் மனதில் சிறப்பிடம் பெறுகிறது.

வாய்ப்பு இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள்.
வாசித்தால் விமர்சனம் தாருங்கள்

அன்புடன்
சேவியர்

அருவி வெளியீடு
9444302967
பக்கங்கள் 128
விலை  : 70/-
  

 

சுந்தரபுத்தன் அவர்கள் இந்த நூலுக்காக அளித்த பின்னுரை

சேவியரின் வார்த்தைகளுக்குச் சிறகுகள் முளைத்து விடுகின்றன. சில நேரங்களில் அந்தச் சிறகுகள் நம்மை பறவைகளாக்கி விடுகின்றன.

ஏற்கனவே கவிஞராய் அறியப்பட்ட சேவியர், ஒரு தேர்ந்த கட்டுரையாளராய் வெற்றி கண்டிருக்கிறார். தற்கால தமிழ் உரைநடை எழுத்தில் நட்சத்திரமென மின்னுகிறார் அவர்.

போதை, குழந்தைகள், மீடியா, மன அழுத்தம், கணினி என ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்ற விஷயங்களை அதன் ஆழம் கண்டு எழுதியிருக்கிறார்.

ஒற்றை முத்தெடுக்க முக்கடலிலும் மூழ்க சம்மதம் கொண்ட சேவியரின் இந்நூல் ஒரு கட்டுரைத் தொகுப்பு தான். ஆனால், அதனுள்ளே உண்மையின் சல்லி வேர்கள் ஊடாடிக் கிடக்கின்றன.

இவை கற்பனையின் விளைச்சல்கள் அல்ல. கருத்துருக்கள். எதுகுறித்தும் மெய்ப்பொருள் காண விழையும் இவர் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். எளிமையான இவரது எழுத்து உங்கள் சிந்தனைத் தளத்தை ஒரு படி உயரே வைக்கும்.

அருவியின் பெருமை மிகு வெளியீடுகளில் இதுவும் ஒன்று. இங்கே அவர் உழவுக்கு வைத்திருந்த விதை நெல்லை உண்ணக் கொடுத்திருக்கிறார்.

– சுந்தரபுத்தன்.

இந்த நூலுக்கு நான் எழுதிய முன்னுரை

வேர்களைத் தேடி
 

‘உன் தாத்தாவின் தாத்தா பெயர் தெரியுமா ? ‘ என்னும் வினாவோடு ஒருமுறை என்னை அணுகினார் நண்பர் ஒருவர். தாத்தாவின் தந்தை பெயரைத் தாண்டி எனக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை என்பதே அப்போது தான் எனக்கு உறைத்தது   . நன்றாகத் தெரியும் என்று நாம் நினைக்கும் பல விஷயங்களில் போதிய அறிவு நமக்கு இருப்பதில்லை என்பதை உணர்த்துவதாக இருந்தது அது.

நாம் பணிசெய்யும் துறை சார்ந்த விஷயங்களோ, நாம் வசிக்கும் இடம் சார்ந்த விஷயங்களோ, நாம் பயன்படுத்தும் பொருள் சார்ந்த விஷயங்களோ அல்லது நாம் கலந்து கொள்ளும் விழா சார்ந்த விஷயங்களோ எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் நமக்குத் தெரியாத வரலாற்று வேர்கள் அவற்றுக்குள் மறைந்து கிடக்கின்றன.

அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைக்கும் தகவல்களின் சிலிர்ப்பு போல பல பொருட்களின் பூர்வீகம் சிலிர்க்க வைக்கிறது. எல்லைகள் வகுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரு சர்வதேசக் கண்ணோட்டத்தில் அணுகுகையில் இந்த சிலிர்ப்பு இன்னும் விரிவடைகிறது.

அந்த சிலிர்ப்பின் அனுபவத்தைக் கொண்டு அறிவின் வெளிச்சத்தை விரிவுபடுத்தும் கட்டுரைகளை இந்த நூலில் நீங்கள் காண முடியும் என்னும் நம்பிக்கை எனக்கு உணடு.

தெரிந்த பொருட்கள் தெரியாத தகவல்கள் என்னும் கண்ணோட்டத்தில் அணுகி எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளே இதில் பெரும்பாலானவை. தமிழ் ஓசை நாளிதழின் ஞாயிறு இணைப்பான  களஞ்சியம் இதழில் தொடர்ந்து வெளியான கட்டுரைகள் சிலவற்றின் தொகுப்பே இந்த நூல்.

கவிதை, கதை எனும் இலக்கிய வடிவங்களைத் தாண்டி கட்டுரைகள் எனும் வடிவத்தில் வெளியாகும் என்னுடைய முதல் நூல் இது என்பது நெஞ்சுக்கு சற்றே நெருக்கமாய் இடம் பிடித்துக் கொள்கிறது.

பாசாங்கில்லாத புன்னகையுடனும் தணியாத சமூக வேட்கையுடனும் பத்திரிகைத் துறையில் இயங்கி வரும் நண்பர் யாணன் அவர்கள் தமிழோசை களஞ்சியம் இதழுக்காக கணினி துறை சார்ந்த கட்டுரைகள் சில வேண்டும் என்று கேட்டார். அந்த கட்டுரைகளுக்குக் கிடைத்த வாசகர் கடிதங்களே தொடர்ந்து பல விஷயங்களைக் குறித்து வாரம் தோறும் எழுத வைத்தது. அதற்காக தமிழோசைக்கும், நண்பர் யாணன் அவர்களுக்கும் என்னுடைய முதல் நன்றியை உரித்தாக்கிக் கொள்கிறேன்.

உற்சாகமாய் சிறகடித்துப் பறக்கும் சிட்டுக் குருவியின் பரபரப்புடன் பதிப்பகத் துறையில் இயங்கி வரும் நண்பர் பூபதி அவர்களுக்கும், இந்த கட்டுரைகளை நூல் வடிவில் கொண்டு வர வேண்டும் எனும் அவருடைய வேட்கைக்கும் எனது நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

என்னுடைய எழுத்துப் பயணத்தின் கூடவே நடந்து  தொடர் உற்சாகம் வழங்கி வரும் நண்பர் என்.சொக்கன் அவர்களுக்கும்,  தோழர் சுந்தரபுத்தன், எழுத்தாளர் இந்திரன் அவர்களுக்கும் நன்றிகள் பல.

கட்டுரைகளின் நேர்த்திக்கான தகவல் சேமிப்புகளில் பெருமளவுக்கு உதவி செய்த எனது துணைவியார் ஸ்டெல்லா அவர்களுக்கும், நண்பர் பென்கிருபா , மற்றும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும்  எனது மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

.

அறிவியல் புனைக் கதை : உண்மையா அது என்ன ?


இன்று

தனக்கு முன்னால் கூடியிருந்த பதினேழு விஞ்ஞானிகளின் முன்னிலையில் தனது கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி விளக்கத் துவங்கினார் வர்மா.

இந்தக் கருவி ஆராய்ச்சியாளர்களுக்காகவே கண்டுபிடிக்கப் பட்ட கருவி. வரலாறுகளைத் துருவித் திரிபவர்களுக்கு இந்தக் கருவி ஒரு கடவுள் என்று கூட சொல்லலாம். உதாரணமாக அகழ்வாராய்ச்சி போன்றவற்றில் கிடைக்கும் ஏதேனும் ஒரு பொருளைக் கொண்டு அந்தக் காலகட்டத்தை துல்லியமாகவும் விரிவாகவும் இந்தக் கருவி மூலம் கண்டுபிடிக்கலாம்.

வெறும் ஊகங்கள் எனும் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட பல வரலாற்று முடிவுகளை இந்தக் கருவி மாற்றி எழுதும். அதாவது ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் புழங்கும் பொருட்களில் அந்தந்த காலகட்டத்தின் இயல்புகள் பதிவாகியிருக்கும் என்பதே எனது ஆராய்ச்சியின் மையம். உதாரணமாக ஒரு மண் குவளையை அகழ்வாராய்ச்சி கண்டுபிடித்தால் அதைக் கொண்டு அந்த காலகட்டத்தை முழுமையாக இந்தக் கருவி சொல்லிவிடும்.

அதுவும் காட்சியாக. உபயோகிக்கும் கருவியின் தன்மை, பழக்கம், சமூகத் தொடர்பு இவற்றைக் கொண்டு இந்தக் காட்சிப் படத்தின் தன்மை அமையும். தேவையான அளவு மூலக்கூறுகள் இல்லாத பட்சத்தில் இது வெறும் ஒரு புகைப்படமாய் கிடைக்கும்.

ஒரு எழுத்தாளனின் எழுத்தாணி உங்களுக்குக் கிடைத்தால் இந்த கருவியிடம் கொடுங்கள். அவருடைய படத்தையும், அவரது சூழலையும், வீட்டையும் வாழ்க்கையையும் கொஞ்சம் நேரடியாகவே கண்டுகொள்ளலாம். இது தான் இந்தக் கருவியின் சுருக்கமான அறிமுகம்.

இந்தக் கருவி தனது அடுத்த கட்டமாக, அந்தக் காலத்தின் ஒலியை மறு ஒலிபரப்பு செய்யும் சாத்தியக் கூறுகளை ஆராய்கிறது. அதாவது நமது ஒலி அலைகள் காற்றில் அலைந்து திரியும் எனவும், அது அழிவுறாது எனவும் கூறிய அறிவியலின் அடிப்படையில் இந்தக் கருவி தனது அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்கிறது.

‘இந்தக் கண்டு பிடிப்பினால் நிகழக்கூடிய பயன்களை நினைத்தால் சிலிர்ப்பாக இருக்கிறது ஆனால் இதன் நம்பகத் தன்மை என்ன?’  கேள்வி எழுந்தது

ஒரு சில குறிப்பிட்ட சோதனைகளை மேற்கொண்டிருக்கிறோம். அதன் முடிவுகள் அனைத்தையும் இப்போது வெளியிட தலைமைக் குழு அனுமதிக்கவில்லை.

“எத்தனை ஆண்டுகள் வரை இந்த ஆராய்ச்சி பின்னோக்கிச் செல்லும் ?” அடுத்த கேள்வி எழுந்தது

சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தகவல்கள் வரை இதிலிருந்து கிடைக்கிறது. சில பொருட்கள் காலங்களைத் தாண்டியும் பழக்கத்தில் இருக்கும் போது அதன் உண்மையான சூழல் சரிவர பதிவாகாமல் போகவும் வாய்ப்பு உண்டு. ஆனால் இந்தக் கண்டு பிடிப்பில் குறிப்பிட வேண்டிய மிக சுவாரஸ்யமான தகவல் ஒன்று உண்டு.

வர்மா சொல்ல பார்வையாளர்கள் கூர்மையானார்கள்.

அதாவது ஏதேனும் ஒரு மனிதனின் எலும்புத் துண்டு ஒன்று கிடைத்தால், அவன் யார் எப்படி இருந்தான், எங்கே இருந்தான் என்பதை மிகத் தெளிவாக இந்த கருவி காட்டிவிடும். வர்மா சொல்லச் சொல்ல பார்வையாளர்கள் பரவசமடைந்தனர்.

ஒரு உதாரணத்தை மட்டும் குழுவின் அனுமதியுடன் இப்போது சொல்கிறேன். நமக்குத் தரப்பட்ட ஒரு எலும்பை வைத்துப் பார்த்ததில் அது சுமார் ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த ஒரு பிரபலமான பெண்மணியினுடையது என்பது தெரிய வந்திருக்கிறது.

தற்போதைய நூற்றாண்டு மறந்து போன அந்த பெண்மணியின் பெயர் இளவரசி டயானா. 1997ல் அவர் ஒரு விபத்தில் மரணமடைந்திருக்கிறார்.
 
என்று சொல்ல கூடியிருந்தவர்கள் சிலர் தங்கள் பெருவிரல் நகத்தைப் பார்த்தார்கள். அவர்களுடைய உடலில் இம்பிளாண்ட் செய்யப்பட்டிருந்த கருவி ஆண்டு 2470 என்றது.

அன்று

வருடம் 2008.

“மக்கள் தொகை அதிகரித்துக் கொண்டே போனால் என்னதான் செய்வது ? ஏதேனும் செய்தாக வேண்டும். அதற்காக வேற்றுக் கிரகங்களுக்குச் செல்வதும் நாம் நினைப்பது போல சாத்தியமில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் சாத்தியம்“  விக்கி பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

அந்த பல்கலைக் கழக செமினாரில், விக்கி தனது வயிட் பேப்பரை விளக்கிக் கொண்டிருந்தான். கூடியிருந்தவர்கள் கொட்டாவியுடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

“இது மிகவும் எளிதான யோசனை. ஆனால் இதை மிகவும் தீவிரமாய் ஆராய்ந்தால் எதிர்காலத்தில் இடப் பற்றாக்குறை என்பதே இருக்காது. நாமே கிரகங்களை உருவாக்கிக் கொள்ளலாம்”

விக்கி சொல்ல கூடியிருந்தவர்கள் சிரித்தனர்.

விக்கி தொடர்ந்தான். இது சிரிப்பிற்கான சமாச்சாரமல்ல. நடைமுறை சாத்தியமானதே. கிரகம் என்று சொன்னதால் ஏதோ என்னவோ என கற்பனை செய்ய வேண்டாம். பறக்கும் நவீன குமிழிகளை ஏற்படுத்துவதே அது.

அதாவது தற்போதைய சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள் போல சில கிலோமீட்டர்கள் சதுர பரப்பளவுள்ள பறக்கும் நகரங்களை சுகாதார குமிழிகளுக்குள் அடைத்து அதை வானத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் விட்டு விட வேண்டும். பூமியில் இடப்பற்றாக்குறை இருக்காது, மிதக்கும் குமிழிகள் தன்னிறைவு கொண்டவையாக இருக்க வழிகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

குறிப்பாக ஆக்சிஜன் தேவையை நிறைவேற்ற சில கருவிகள் கண்டுபிடிக்கப்படலாம், அல்லது பெட்ரோல் நிரப்புவதைப் போல ஆக்சிஜனை நிரப்பலாம். இந்தக் குமிழி வானில் மிதக்க அதன் அடிப்பாகத்தில் மிகப்பெரிய தளம் அமைத்து மிதக்கும் வாயு நிரப்பலாம்.

இன்னும் சொல்லப்போனால், ஏலியன்களின் பறக்கும் தட்டு போல அவை வானில் நிற்கலாம், அதிலிருந்து பூமிக்கு சிறப்பு வாகனங்கள் இயக்கலாம், 

விக்கி சொல்லிக் கொண்டே போக, கூடியிருந்தவர்கள் ஏதோ ஒரு நாவலைக் கேட்பது போல சுவாரஸ்யமாகவும், நகைச்சுவை உணர்வுடனும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். சிலர் அருகில் இருந்தவர்களிடம் விக்கியைப் பற்றி ஏகத்துக்கு கிண்டலடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

இன்று

வருடன் 2470. வர்மா தொடர்ந்தார்.

எப்போதுமே முதல் சுவடுக்குப் பிறகு தான் அடுத்த சுவடு தொடரமுடியும். அந்த வகையில் இன்றைக்கு நாம் மிதந்து கொண்டிருக்கும் இந்த குமிழி  கூட முன்பே பழைய மக்களால் முயன்று பார்த்திருக்கக் கூடியதாக இருக்கலாம் என்பது எனது கணிப்பு.

கடந்த வாரம் சுவாரஸ்யமான ஒரு தகவல் கிடைத்தது. முன்பொரு காலத்தில் அனுமர் என்னும் ஒரு கதாபாத்திரம் ஒரு மலையைத் தூக்கிச் சுமப்பதாக ஒரு கதை உண்டாம். பழைய காலத்தில் எல்லாவற்றையுமே தீவிரமாக ஆராய்ந்து அதை பூடகமாய் சொல்லி வைப்பார்கள்.

எனவே அவர்களுடைய மிதக்கும் மலை என்பது இன்றைய குமிழ் தான் என்பது எனது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. அனுமர் என்பவர் பூமிக்கும் வானத்திலுள்ள குமிழிக்கும் இடையே ஒரு தொடர்பை ஏற்படுத்தும் குறியீடு. அதாவது நமது டி.எஸ்.376767 குமிழிக்கும் பூமிக்கும் இடையே தொடர்பை ஏற்படுத்தும் நமது ஒளி இயங்கி டிஸ்வா 376767 எனக் கொள்ளலாம்.

இப்படி பல சுவாரஸ்யமான விளக்கங்கள் நமக்குக் கிடைக்க இந்த கருவி நமக்கு மிகவும் பயன் படும்.

இன்றைக்கு நமது கண்களில் இம்ப்ளாண்ட் செய்யப்பட்டிருப்பதைப் போல முன்பு அக்ஸஸ் சிஸ்டம் இருந்திருக்கவில்லை. எனவே மனிதர்கள் இப்போது இருப்பதைப் போல ஒரு குளோபல் மானிட்டரிங் கீழ் வரவில்லை.

இப்போது இருப்பதைப் போல தப்பிக்க முடியாத சூழல் கூட அன்றைக்கு இல்லை. சிலர் சட்டத்தின் கண்களிலிருந்து தப்பி ஒளிந்து கூட வாழ்க்கை நடத்த முடிந்திருக்கிறது.

இன்றைக்கு இருப்பதைப் போல தண்டனை என்பது நமது உடலில் இம்ப்ளாண்ட் செய்யப்பட்டிருக்கும் கருவியை இயக்கி மரணமோ, ஊனமோ, வலியோ தருவதல்ல என்பதும் நாம் அறிய முடிகிறது.

அத்தகைய ஒரு அறிவியல் பலமற்ற வாழ்க்கையைத் தான் இரண்டாயிரத்தின் துவக்கங்களில் நமது முன்னோர்கள் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

இன்றைக்கு ஆறு இலட்சம் குமிழிகளில் வாழும் அறுநூறு கோடி மக்கள் தான் அன்றைய உலக மொத்த மக்கள் தொகையே ! என்பது வியக்க வைக்கிறது. அத்தனை குறைவான மக்கள் தொகையை வைத்துக் கொண்டு உலகம் அப்போதே திணறியிருக்கிறது என்பது ஆச்சரியமான செய்தி. இவற்றையெல்லாம் அறிந்து கொள்ள இந்த கருவி மிகவும் பயன்படும்.

வர்மா சொல்லச் சொல்ல கூடியிருந்தவர்கள் விரல்களை வட்ட வடிவமாய் அசைத்து தாங்கள் அதை ஆமோதிப்பது போல தலையை ஆட்டினார்கள்.

அன்று 2008

“சார்… என்னோட வயிட் பேப்பர் பிரசண்டேஷன் எப்படி இருந்தது சார்” விக்கி பிரபசர் பாண்டுரங்கனின் காதருகே பவ்யமாய் கிசுகிசுத்தான்.

“என்னய்யா பிரசண்ட் பண்ணினே ? நீ என்ன பெரிய சுஜாதான்னு நினைப்பா ? ஓவரா கற்பனையை வளத்துக்காதேன்னு எத்தனையோ தடவை சொல்லியிருக்கேன். குமிழி, கிமிழின்னு சொல்லி கோல்டன் வாய்ப்பை கோட்டை விட்டுட்டியே ?”  பாண்டுரங்கன் கடுப்பானார்.

“சார்.. எதிர்கால உலகம்ங்கற தலைப்பில வித்தியாசமா ஏதாச்சும் சொல்லணும்ன்னு யோசிச்சிட்டே இருந்தேன் சார். இந்த ஐடியா எப்படியோ மனசுக்குள்ள சம்மணம் போட்டு அமர்ந்துச்சு. எழுத எழுத வித்தியாசமா கற்பனைகள் வந்துட்டே இருந்துது. அதனால தான் அதை எழுதினேன். எனக்கென்னவோ எதிர்காலத்துல இது சாத்தியமாகலாம்ன்னு தான் தோணிச்சுது. அதனால தான் அதையே பிரசண்ட் பண்ணினேன். ஆனா அதுக்கு இப்படி ஒரு பதிலை நீங்க சொல்லுவீங்கன்னு நான் நினைச்சுக் கூட பார்க்கலை” விக்கி சோகமானான்.

“இதப்பாரு, எகிப்து, துருக்கி, ஜோர்தான் – இப்படி பல நாடுகளை அலசி, அவற்றுக்கிடையே இருக்கக்கூடிய தண்ணீர் பகிர்வை ஆராய்ந்து ரம்யா ஒரு பிரசண்டேஷன் குடுத்தா பார்த்தியா ? இன்னும் ஐம்பது வருஷத்துல தண்ணிக்காக நாடுகளுக்கு இடையே சண்டை வருமாம். அவ்ளோ அற்புதமா அலசி சொல்லியிருக்கா ? நீ என்னடான்னா குமிழிங்கறே, மிதக்குங்கறே, கற்பனைங்கறே, விற்பனைங்கறே. சரி..சரி.. போ.. அடுத்த வருஷமாவது நல்லா பண்ணு.” பாண்டுரங்கன், காண்டுரங்கனாகி கிளம்பினார்.

இன்று

“வர்மா.. உன்னோட கண்டுபிடிப்புக்கு அதுக்குள்ள டி.எஸ்.373459 கிட்டேயிருந்து எதிர்ப்பு வந்துடுச்சி. இந்த கண்டுபிடிப்பை உடனே அழிக்கணுமாம். இல்லேன்னா நம்ம குமிழிக்கு பிரச்சனை தருவாங்களாம்” வர்மாவிடம் ஆராய்ச்சிக் குழு தலைவர் பேசினார்.

“என்னவாம்… என்ன பிரச்சனையாம் ?”

“இல்லை.. பல ஆயிரம் வருஷங்களா அவங்க நம்பிட்டிருக்கிற மத நம்பிக்கைகளை எல்லாம் இந்தக் கருவி அழிச்சுடுமாம். மதம், மதநூல்கள், மதத் தலைவர்கள், புராணங்கள் எல்லாவற்றோட உண்மை நிலையும் இந்தக் கருவியால வெளியே வந்துடும்ன்னு அவங்க பயப்படறாங்க”

“அது நல்லது தானே சார்… உண்மை எல்லாருக்கும் தெரியட்டுமே ?”

“அப்படியில்லை வர்மா. டி.எஸ்.376767 ங்கறது மிர்ஸா தெய்வத்தை வணங்கறவங்களோட குமிழி. அந்த தெய்வம் பொய்யின்னு ஒருவேளை நீ சொல்லிடுவியோன்னு பயப்படறாங்க. அப்படியே ஒவ்வோர் மதம் சார்ந்த குமிழிகளும் பயந்துட்டு நமக்கு எதிரா போராட ஆரம்பிச்சுடுவாங்களோன்னு எனக்கு கவலையா இருக்கு ?. அறிவியல் கண்டுபிடிப்பை விட மக்களுடைய மத உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு குடுக்கணும்ன்னு சர்வதேச குமிழிக் குழு சொல்லிடுமோன்னு டென்ஷனா இருக்கு”

“அவங்க எது வேணும்னாலும் பண்ணட்டும் சார். எதுவேணா சொல்லட்டும். அதுக்காக இந்த உழைப்பை வீணடிக்கக் கூடாது சார். இந்த கண்டுபிடிப்பை நாம நல்லமுறையில பயன்படுத்தணும் சார்.” வர்மா ஆவேசமாய் பேச தலைவர் சாந்தமாய் பேசினார்.

“ இந்த உலகத்துல எதையும் நாம மறைவா செய்ய முடியாது வர்மா.. அது உனக்கே தெரியும். கொஞ்சம் பொறுமை காப்போம்”

“என்னசார்…. இப்போ என்ன பண்ண சொல்றீங்க. உண்மையைச் சொன்னா எவனுமே நம்ப மாட்டேங்கறான்… உண்மை என்ன அவ்வளவு மோசமா ?”

‘என்ன ஏதோ புதுசா சொல்றே ? என்ன உண்மை ?’

நேற்று, என்னோட சிந்தனையை ஐநூறு ஆண்டுக்கு முந்தைய ஒருத்தனுக்கு அனுப்பி வெச்சேன். அவன் அங்கே நிராகரிப்பை வாங்கிட்டு நிக்கறான். நான் இங்கே நிராகரிப்பை வாங்கிட்டு நிக்கறேன்.

அவன் எதிர்கால உண்மையைச் சொன்னான். நான் கடந்த கால உண்மையை சொல்ல நினைச்சேன்.

வர்மா சொல்ல தலைவர் நெற்றி சுருக்கினார்.

அந்த வேலையை நீ இன்னும் வுடலையா ? யாரந்த அப்பாவி ?

ஏதோ ஒரு விக்கி. 2008ல இருக்கான்.

எது தமிழர் புத்தாண்டு ? : குழப்பத்தில் கலைஞர் டிவி.


சித்திரை தினத்தில் எல்லா தொலைக்காட்சி சானல்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளை நடத்திக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தபோது எது தமிழ்ப் புத்தாண்டு எனும் கேள்வி தலையை சுக்குநூறாய் வெடிக்கச் செய்வேன் என்று சவால் விட்டுக் கொண்டு வேதாளமாகி முருங்கை மரம் ஏறிவிட்டது.

தமிழக அரசின் அறிவிப்பான தை முதல் நாளே தமிழ் வருடப் பிறப்பு எனும் அறிவிப்பை எதிரே அமர்ந்திருக்கும் எதிர்கட்சி முதல், கனடாவின் பிரதம மந்திரி வரை யாருமே கண்டு கொண்டதாகத் தெரியவில்லை என்பதை அவர்கள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு “தமிழ்ப் புத்தாண்டு வாழ்த்துச் செய்தி” அறிவித்துக் கொண்டதில் தெரிந்தது.

போதாக்குறைக்கு அடி மடியிலேயே கை வைக்கும் நிலையாக கலைஞர் தொலைக்காட்சியில் வந்த விளம்பரங்களே “தமிழ்ப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்” என பல்லிளித்து நிலமையை இன்னும் கேடாக்கி விட்டன.

எது தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்பதை அறிவித்த தமிழக அரசு அதன் தொடர்ச்சியாக அதை நிலை நிறுத்துவதற்கான முயற்சிகளை எடுக்கவில்லை என்பதையே இந்த நிகழ்ச்சிகள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியிருக்கின்றன.

தமிழகத்தில் பறந்து திரிந்த எஸ்.எம்.எஸ் களுக்குக் அளவில்லை! நிறைய பேரிடம் பேசியதில் பலரும் சொன்ன பதில் “அப்படியா ? அப்போ அது இப்போ இல்லையா ?” என்பது தான் !

சட்டசபையில் ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றி விட்டால் உடனே தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் அந்தச் செய்தி பரவி உடனே மக்கள் அதை பின்பற்றத் துவங்கிவிடுவார்கள் என கருதிக் கொள்வதில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்களை இந்த நிகழ்வு மிகத் தெளிவாகவே எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறது.

குளித்து புத்தாடை உடுத்தி கோயில்களில் அதிகாலையில் குவிந்த அனைத்து பக்தர்களுமே தமிழ் புத்தாண்டு வளங்களைத் தரட்டும் என்றே பிரார்த்தித்துக் கொண்டார்கள்.

1921ம் ஆண்டு மறை மலை அடிகளார் தை முதல் நாளை தமிழ்ப் புத்தாண்டாக அறிவிக்க வேண்டும் என தமிழறிஞர் குழுவுடன் தீர்மானம் நிறைவேற்றினார். அதன் பின் எண்பத்து ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு இப்போது தான் சட்ட வடிவம் பெற்றுள்ளது. சட்ட வடிவம் பெற்று விட்ட உடனே அது செயல் வடிவம் பெற்று விடும் என்று வெறுமனே இருந்தால் “திருவள்ளுவர் ஆண்டு” க்கு ஏற்பட்ட நிலமையே தமிழ் புத்தாண்டிற்கும் ஏற்படும்.

1921ல் இதே போல் விடுக்கப்பட்ட இன்னோர் வேண்டுகோள் திருவள்ளுவர் ஆண்டு தமிழகத்தில் நடைமுறைப் படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது ( திருவள்ளுவர் ஆண்டு கி.பி 31ல் துவங்குகிறது). 50 ஆண்டுகள் விடாமல் தட்டியபின் 1971 – 1972 களில் அரசிதழில் திருவள்ளுவர் ஆண்டு செயல்படுத்தப்படும் என தீர்மானம் இயற்றப்பட்டது.

ஆனால் இன்றைய நிலை என்ன ? திருவள்ளுவர் ஆண்டு என்றால் என்ன என்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் ?

அதே நிலமை தமிழர் புத்தாண்டுக்கும் ஏற்படாமல் தடுக்க வேண்டும் என்பதே தமிழ் ஆர்வலர்களின் விருப்பம்.

தீர்மானம் ஒன்று நிறைவேற்றப்பட்டால் அதை சட்டமாக்கி மீறுவோர் சட்டத்தை மீறியவர்களாகக் கருதப்பட வேண்டும். நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

குறிப்பாக “அதே விலை அதிக பக்கங்கள் : தமிழ் புத்தாண்டு சிறப்பிதழ்” என்று வணிக இதழ்கள் கொப்பளிக்கும் விஷம் தடுக்கப்பட வேண்டும்.

ஊடகங்கள் வரையறை, சட்டம், அரசின் விதிகள் இவற்றை மீறிச் செயல்படாமல் அரசு கவனித்துக் கொள்ளல் அவசியம்.

முக்கியமாக எதிர்கட்சிகள் தமிழ் விரோதிகள் போலச் செயல்படாமல் இருக்க வேண்டும்.

சட்டம் இயற்றப் பட்டு விட்டால் யாரெல்லாம் வாழ்த்துச் செய்தி சொல்வார்களோ, கனடா பிரதமர் உட்பட, அனைவருக்கும் அந்த புது சட்டம் தெரியப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

இப்படியெல்லாம் அடுக்கடுக்கான விண்ணப்பங்களும், விருப்பங்களும் தமிழ் ஆர்வலர்களின் இதயங்களில் எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

இவையேதும் இல்லாமல் வெறுமனே சட்டம் இயற்றிவிட்டு கடமை முடிந்தது என கடந்து போனால், ஒற்றைத் தமிழ் அன்னை இரட்டை பிறந்த நாள் கொண்டாடி இருக்கும் கொஞ்ச நஞ்ச தமிழர் ஒற்றுமையையும் அழித்து ஒழிப்பாள் என்பதே மிச்சமிருக்கும் அச்சமாகும்.