ITயில் வேலை வேண்டுமா : எனது புதிய நூல்.

 

நூலில் எனது முன்னுரை

சினிமாவில் வருவது போல நடுவில் ஒரு புள்ளி அதிலிருந்து தோன்றும் வட்டங்கள் என ஒரு பிளாஷ்பேக்கை நினைத்துப் பார்க்கிறேன். பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் கிராமத்திலிருந்து சென்னை நோக்கி ஆரம்பமாகிறது என்னுடைய பயணம். படித்தது கணினி பயன்பாட்டு அறிவியலில் முதுகலைப் பட்டம். ஆனால் வெளி உலகைப் பற்றி எதுவுமே தெரியாது. “இண்டர்நெட் கால்கிலோ என்ன விலை?”  எனுமளவுக்கு தான் என்னுடைய பொது அறிவு இருந்தது.

எந்த நிறுவனத்தில் போய் எப்படி வேலை கேட்பது ? யாரை அணுகுவது ? ஊஹூம். ஒன்றும் தெரியவில்லை. சென்னையில் வேலையைத் தேடோ தேடென்று தேடி அலைந்தும் ஒன்றும் தேறவில்லை. பதினைந்து பைசா போஸ்ட் கார்டில் “வேலை இருக்கிறது வாருங்கள்..” என்று கூப்பிட்டு பணம் பறிக்க முயன்ற சம்பவங்கள் நிறைய நடந்தன. கிராமத்திலிருந்து சென்னை வந்து மிரள மிரள விழித்தவனுக்கு சென்னையில் அடைக்கலம் கொடுத்தது அக்கா வீடு. அக்காவின் கணவர் தன்னுடைய சைக்கிளின் பின்னால் என்னை அமர வைத்து சென்னை முழுவதும் சுற்றி வருவார். “இவனுக்கு எப்படா வேலை கிடைக்கும், நான் எப்போ சைக்கிள் மிதிப்பதை நிறுத்துவேன்” என்று நினைத்திருக்கலாம். ஆனால் சொன்னதில்லை !

“பெங்களூர் போனா உடனே வேலை” ஏதோ பாஸ்ட் புட் ரேஞ்சுக்கு நண்பர்கள் உசுப்பேற்ற பெங்களூருக்குப் போனேன். அங்கே அவர்களுடைய பாஷை புரியாமல், இந்தி தெரியாமல் முழி பிதுங்கிய போது தான் ஒரு விஷயம் எனக்கு தெளிவாய்ப் புரிந்தது. “எனக்கு இங்கிலீஷ் கூட தெரியாது” !. அப்புறமென்ன ? அக்கா வீட்டில் சாப்பாடாவது சாப்பிடுவோம் என சென்னைக்கே திரும்பினேன்.

என்னிடம் ஒரு இ-மெயில் ஐடி கூட கிடையாதென்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன். எந்த பேப்பரிலெல்லாம் “ஆள் தேவை” என வருகிறதோ  எல்லாவற்றுக்கும் விண்ணப்பிப்பேன். ஒரு பயனும் இல்லை. விண்ணப்பித்தும் ஒரு வழியும் இல்லை. தேர்வில் வெற்றி பெற்றால் குரூப் டிஷ்கஷனில் அவுட். இல்லையேல் இண்டர்வியூவில் அவுட். ஒன்றும் இல்லையேல் ஹைச்.ஆர் இண்டர்வியூவிலாவது வெளியேற்றி விடுவார்கள் என்பது தான் எனது நிலமை. ஒரு கட்டத்தில் “பேசாமல் ஊருக்குப் போய் அப்பா அம்மாவைப் போல ஸ்கூலில் ஆசிரியராகலாம்” என நினைத்ததுண்டு.

என்னால் மாணவர்களுடைய எதிர்காலம் பாதிக்கப்பட வேண்டாம் என கடவுள் நினைத்தாரோ என்னவோ, ஏதோ ஒரு சுக்ர திசையில் ஒரு வேலை கிடைத்தது. ஐ.டி என்றால் என்ன என்னும் அகரமே அப்போது தான் தெரிய ஆரம்பித்தது. நீண்ட நெடிய இந்த பதினைந்து ஆண்டு காலங்கள் ஐ.டி நிறுவனம் குறித்தான முழுமையான புரிதலைத் தந்து விட்டது. ஐந்தாறு ஆண்டுகாலம் அமெரிக்கா, கனடா, ஆஸ்திரேலியா என வேலை பார்த்ததில் உலக அளவிலான ஐ.டி பார்வைகளும், கலாச்சாரங்களும் புரிந்து விட்டன.

இந்தக் கால இடைவெளியில் பல ஆயிரக்கணக்கான ஊழியர்களை நேர்முகத் தேர்வு மூலமாகவும், கேம்பஸ் இண்டர்வியூ மூலமாகவும் நிறுவனத்துக்கு எடுத்த அனுபவமும் உண்டு. இப்போதும் கூட கிராமத்து மஞ்சள் பையுடனும், மானின் மிரட்சியுடனும் என் முன் வரும் மாணவர்களிடம் என்னுடைய பழைய முகத்தையும், பதட்டத்தையும், அறியாமையையும் தெளிவாய்ப் பார்க்கிறேன்.

கல்லூரிகளுக்குச் சென்று அங்குள்ள மாணவர்களுடன் கலந்துரையாடல் நடத்தும் போது “இன்னும் அவர்கள் ஐ.டி துறை குறித்து முழுமையான புரிதல் இல்லாமல் தான் இருக்கிறார்கள்” என்பதையும் புரிந்து கொள்கிறேன். ஐடியில் வேலை வாங்க வேண்டும் எனும் ஆர்வமும் உத்வேகமும் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது. ஆனால் வழிகாட்ட சரியான ஆள் இல்லை.

“ஐடியில் வேலை வாங்குவது எப்படி?” என்பது குறித்து ஒரு நூல் எழுதுங்களேன் என பிளாக் ஹோல் மீடியா இயக்குனர் யாணன் அவர்கள் என்னிடம் சொன்னபோது மறுக்கவில்லை. “இவ்ளோ நாள் இது எனக்குத் தோணாம போயிடுச்சே” என்று தான் நினைத்தேன். ஐ.டி வேலையைக் குறி வைக்கும் மாணவர்களுக்கான மிகச் சிறந்த வழிகாட்டியாய் இந்த நூலை எழுத வேண்டுமென முடிவெடுத்தேன். இந்த தலைப்புக்காகவும், வாய்ப்புக்காகவும் இயக்குனர் யாணன் அவர்களுக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறேன்.

மனோஜ் குமார், பென் கிருபா, சாய்ரமணன் எனும் மூன்று கணினி மென்பொருள் மேலாளர்கள் உதவ முன் வந்தார்கள். அவர்கள் கணினி துறையில் பத்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக “பழம் தின்று கொட்டை போட்டவர்கள்”. அவர்களுடனான உரையாடல் இந்த நூலுக்கான வடிவத்தைத் தந்தது. அவர்களுக்கு இந்த நேரத்தில் என்னுடைய நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

பிரபல கணினி நிறுவனங்களின் கேள்வித் தாள் மாடல்களைக் கொண்டு அற்புதமான கேள்விகள் தயாரிக்க உதவிய மனோஜ் குமாருக்கும், மணிகண்டன் பால்பாண்டிக்கும் ஸ்பெஷல் நன்றி.

ஐ.டியில் நுழையத் துடிக்கும் இளைஞர்களுக்கு இந்த நூல் சிறந்த வழிகாட்டியாய் இருக்கும் எனும் நம்பிக்கை எனக்குண்டு. இந்த நூல் குறித்த கருத்துக்களைப் பகிந்து கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் வெல்ல வேண்டும் என்பதே என் நோக்கம் !

வெல்வீர்கள் என்பது நிச்சயம்

வாழ்த்துக்களுடன்

சேவியர்

வெளியீடு : பிளாக்ஹோல் மீடியா பப்ளிகேஷன் லிமிடட்.

செல் : 9600123146

admin@blackholemedia.in

www.blackholemedia.in

பிடித்திருந்தால் வாக்களியுங்கள்

கலைகிறதா கண்ணாடி (IT) மாளிகை ?

11

கடந்த வருடம் வரை இளைஞர்களின் கனவுக் கூரையாய் இருந்த கணினி மென்பொருள் துறை இன்றைக்கு வீசும் காற்றுக்கே கலைந்து வீழும் மணல் வீடுபோல வலுவிழந்து நிற்கிறது.

அமெரிக்காவில் வீட்டு வசதிக் கடன் சிக்கலில் ஆரம்பித்த இந்த பிரச்சினை இன்று காட்டுத் தீயாய் ஒவ்வோர் துறையாகப் பரவி, வங்கி, தானியங்கி, கடன் அட்டை என எல்லா துறைகளின் அஸ்திவாரத்திலும் நெருப்பைப் பரவ விட்டிருக்கிறது. அமெரிக்காவின் பொருளாதார நெருக்கடி இந்தியாவின் கண்ணாடி மாளிகை மேல் பாறாங்கல்லையே எறிந்திருக்கிறது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

எல்லா கணினி நிறுவனங்களும் “காம்பஸ் இண்டர்வியூ” எனப்படும் கல்லூரிக்கே சென்று மாணவர்களை நேர்முகத் தேர்வு மூலம் பணிக்குச் சேர்த்துக் கொள்ளும் முறைக்கு தற்காலிக முற்றுப் புள்ளி வைத்திருக்கின்றன. கடந்த ஆண்டு போட்ட பணி நியமன  ஒப்பந்தங்களையும் பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் ரத்து செய்து விட்டன.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கணினி பயின்றால் நிச்சய வேலை என்றிருந்த நிலை இன்று முற்றிலுமாக மாறி கணினித் துறையில் பயின்று வரும் மாணாக்கர்களின் வயிற்றில் புளியையும், கண்களிலில் கிலியையும் நிரப்பியிருக்கிறது.

போதாக்குறைக்கு சத்யம் நிறுவனத்தின் போலிக் கணக்கு உலகத்தையே உலுக்கியிருக்கிறது. ஒரு இந்திய நிறுவனம் இப்படி தகிடுதத்தம் செய்திருக்கிறது என்றால் இன்னும் எத்தனை நிறுவனங்கள் இப்படி ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனவோ எனும் சந்தேகப் பார்வை சர்வதேச கண்களுக்குள் நுழைந்திருக்கிறது. நம்பிக்கையற்ற நிலையில் பங்குச் சந்தையும் ஊசலாடுகிறது.

“கணினித் துறையா எத்தனை இலட்சம் கடன் வேண்டும், உடனே தருகிறோம், வீட்டுக்கு வந்தே எல்லா தகவல்களையும் பெற்றுக் கொள்கிறோம்” என கூவிக் கூவி கடன் வழங்கிக் கொண்டிருந்த வங்கிகளெல்லாம் கப்சிப்பாகி அறைகளுக்குள் அடைபட்டு விட்டன.

கடந்த வாரம் ஒரு பிரபல கணினி நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் எனது நண்பன் ஒருவன் சென்னையின் மிகப்பெரிய தனியார் வங்கி ஒன்றுக்கு தொலைபேசி கடன் விஷயம் கேட்டபோது “ஐ.டி யா சார்… சாரி… ஐ.டி க்கெல்லாம் இப்போ லோன் தரதில்லை” என்று ஒரு வரிப் பதிலுடன் மறுமுனை மூர்ச்சையாகி விட்டதாம்.

“கணினி மென்பொருள் துறையில் வேலை வாங்கித் தருகிறேன்” என தெருவுக்கு நான்கென முளைத்திருந்த கன்சல்டன்சிகள் பலவும் கடையை மூடிவிட்டன. ஒரு பிரபல கன்சல்ண்டன்சி நிறுவன மேலாளரிடம் உரையாடியபோது, “இந்த வருடமும் நிலமை சீரடையும் வாய்ப்பு இல்லை” என்று அதிச்சித் தகவல் ஒன்றை அளித்தார்.

இன்றைய தேதியில் பல்லாயிரம் கணினி ஊழியர்கள் வேலையிழந்து, வருமானம் நின்று போய், வாங்கிய வங்கிக் கடனை எப்படித் திருப்பிச் செலுத்துவதென்று தெரியாமல், கைபிசைந்து நிற்கின்றனர்.

ஒவ்வோர் அலுவலகத்திலிருந்தும் ஐம்பது பேர், நூறு பேர், ஐநூறு பேர் என தினம் தோறும் வெளியேற்றப் பட்டுக்கொண்டிருக்கும் கணினி ஊழியர்களின் கதை பணி செய்யும் மற்றவர்களுக்கும் திகில் கனவாய் உறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. எப்போது அழைப்பு வரும் பொழைப்பு போகும் எனும் புலம்பல்களால் நிரம்பி வழிகின்றன கணினி நிறுவன அறைகள்.

ஊழியர்களை பணி நீக்கம் செய்யக்கூடாது என நிறுவனங்களுக்கு அரசு அறிவுறுத்தல் இருப்பதாகத் தெரிகிறது, எனவே நிறுவனங்கள் பணிநீக்கத்தை வேறு பல முகமூடிகள் அணிந்து நிறைவேற்றி வருகின்றன.

உதாரணமாக, உன்னுடைய திறமை போதவில்லை என கொஞ்சம் பேரை வீட்டுக்கு அனுப்புவது. டில்லி அலுவலகத்தில் வேலை இருக்கிறது, காஷ்மீரில் வேலை இருக்கிறது போகிறாயா ? எனக் கேட்டு, அவர்கள் மறுத்தால், “நீ நிர்வாகத்தின் விண்ணப்பத்தை நிராகரித்தாய்” என்று சொல்லி சிலரை வீட்டுக்கு அனுப்புவது இப்படி தங்கள் சுருக்குப் பையைத் திறந்து ஓவ்வோர் ஐடியாவாக செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.

சில நிறுவனங்கள் எதைப்பற்றியும் கண்டுகொள்ளாமல் நேரடியாகவே ஊழியர்களை வீட்டுக்கு அனுப்புகின்றன. அதுவும், மல்டி நேஷனல் கம்பெனீஸ் என பந்தாவாக அழைக்கப்படும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகள் ஊழியர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பும் வேளையில் படு மட்டமாகி விடுகின்றன.

பத்துப் பதினைந்து பேருக்கு திடீரென ஒரு மின்னஞ்சல் வரும், ” ஒரு கலந்துரையாடல் இருக்கிறது. இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரத்தில் இந்த அறைக்கு வரவும்” . அவ்வளவு தான் செய்தி. அந்த அறையில் போனால், “மன்னிக்கவும் உங்களை வேலையை விட்டு நிறுத்திவிட்டோம். நீங்கள் வீட்டுக்குப் போகலாம். இந்த படிவத்தில் மட்டும் கையெழுத்துப் போடுங்கள்” என ஒருவர் உணர்ச்சியற்ற குரலில் பேசிக்கொண்டே ஒரு படிவத்தை நீட்டுவார்.

“இதென்ன படிவம்” என அப்பாவியாய் கேட்கும் ஊழியரிடம், “இது உனது ரெஸிகினேஷன் கடிதம். இதில் நீ கையெழுத்திட்டால், நீயாக விரும்பி வேலையை விடுகிறாய் என்பது பொருள். இதில் நீ கையெழுத்திடாவிட்டால், உனது திறமை போதவில்லை என சொல்லி நாங்கள் உன்னை அனுப்பவேண்டியிருக்கும். அது உனது எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும்” என மென்மையாய் மிரட்டல் வரும். வேறு வழியில்லை கையெழுத்திட வேண்டியது தான்.

கையெழுத்திட்டுவிட்டு நிமிர்ந்தால்,” அப்படியே உங்கள் அடையாள அட்டை, அனுமதி அட்டை எல்லாம் கொடுத்து விடுங்கள். உங்கள் இருக்கைக்குச் செல்லவும் இனிமேல் அனுமதி இல்லை. வெளியே பணியாளர் ஒருவர் இருப்பார். அவர் உங்களை வாசல்வரை கொண்டு வந்து வழியனுப்பி வைப்பார்” என பழைய திரைப்படங்களில் முதலாளி வேலைக்காரரை  கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே போடா என தள்ளும் காட்சி நிகழ்ந்தேறும்.

எப்போது என்ன நடக்குமோ எனும் திகிலில் பணிசெய்யும் அலுவலகங்கள் கடுமையான செலவுக் கட்டுப்பாட்டு விதிகளையும் விதித்திருக்கின்றன.

எதற்கெடுத்தாலும் விமானத்தில் அங்கும் இங்கும் பறப்பதை நிறுவனங்கள் அறவே நிறுத்திவிட்டன. உள்நாடு எனில் பெரும்பாலும் ரயில் பயணம் மட்டுமே. நாற்பது மணி நேரம் செல்லவேண்டிய வடநாடானாலும் நாள்கணக்காய் ரயிலில் பயணிக்க வேண்டியது தான்.

பயணங்கள் இப்படியெனில் அலுவலகப் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள். பிரிண்டருக்குத் தேவையான காகிதங்கள் குறிப்பிட்ட அளவில் தான் தரப்படும். ஏன், கழிவறையில் கைதுடைக்கும் காகிதங்களைக்கூட  பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் நிறுத்திவிட்டன என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

பல கணினி நிறுவனங்களின் குளிரூட்டி கொஞ்ச நேரம் தான் இயங்குகின்றன. அதிலும் வார இறுதிகளில் குளிரூட்டியே இயக்கப்படாது. ஆளுக்கு ஒரு சிறு மேஜை மின் விசிறி தரப்படும். அதை வைத்துக் கொண்டு பணியைச் செய்ய வேண்டியது தான்.

அலுவலகம் வெளிச்சமாய் இருப்பதாகவும் கணினி நிறுவனங்கள் நினைக்கத் துவங்கிவிட்டன. தேவையற்ற மின் விளக்குகளின் இணைப்புகள் துண்டிக்கப்பட்டு ஆங்காங்கே தேவைக்கு மட்டுமே இப்போது மின் விளக்குகள் எரிய வேண்டும் என கடுமையான அறிவுறுத்தல்கள்.

ஆள்குறைப்பு, அலுவலக பொருட்கள், பயணங்கள் என கடுமையான நடவடிக்கைகளில் சிக்கியிருக்கும் கணினி நிறுவனங்கள் எஞ்சியிருக்கும் பணியாளர்களையும் அதிக வேலை கொடுத்து பிழிகின்றன.

குறைந்த பட்சம் பத்து முதன் பன்னிரண்டு மணி நேர கடுமையான உழைப்பை ஒவ்வோர் பணியாளரும் செய்ய வேண்டிய சூழல்  உருவாகியிருக்கிறது. குறைவான லாபத்தில் நிறுவனங்கள் இயங்க வேண்டியிருப்பதால் குறைந்த நபர்கள் அதிக வேலை எனும் கொள்கை நிறுவனங்களின் இருக்கைகளில் வந்தமர்ந்திருக்கின்றன. வேலையைக் காப்பாற்றவேண்டுமே எனும் நினைப்பில் ஊழியர்களும் மறுப்புச் சொல்லாமல் எந்தப் பொதியையும் சுமக்கும் கழுதைகளாகி விட்டனர்.

ஊதியத்தில் எந்த உயர்வும் இல்லை என பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் ஏற்கனவே அறிவித்து விட்டன. கூடவே பல நிறுவனங்கள் இருக்கும் சம்பளத்தையும் பெருமளவுக்குக் குறைத்து விட்டன.

ஒரு மிகப்பெரிய கணினி நிறுவனம் ஊழியர்களுக்கு இனிமேல் மாதம் 22 நாட்களுக்கு மட்டுமே சம்பளம். சனி, ஞாயிறு மற்றும் விடுமுறை நாட்களுக்கு சம்பளம் இல்லை என ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டு வந்து மறை முகமாக 30 விழுக்காடு சம்பளத்தைக் குறைத்திருக்கின்றன.

பல நிறுவனங்கள் பதினைந்து நாட்கள் சம்பளமற்ற கட்டாய விடுமுறை எனும் கொள்கையைக் கடைபிடித்து பணத்தைச் சேமிக்கின்றன.

சில நிறுவனங்கள் ஊழியர்களிடம் ஒரு படிவத்தைக் கொடுத்து, “உங்கள் சம்பளத்திலிருந்து எத்தனை விழுக்காடு சம்பளத்தைக் குறைக்க உங்களுக்குச் சம்மதம்” என்பதை இதில் இட்டு நிரப்புங்கள் என கட்டளையிட்டுள்ளன. எத்தனை விழுக்காடு குறைப்பது வேலைக்குப் பாதுகாப்பானது என்பதையே தெரியாத மனநிலையில் ஊழியர்கள் பெருமளவு ஊதியத்தைக் குறைத்து எழுதுகின்றனர்.

அமெரிக்காவுக்கு மெலிதான ஜலதோஷம் வந்தாலே தும்மும் நிலை தான் இந்திய கணினி நிறுவனங்களுக்கு. இப்போது அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் இருக்கிறது. எனவே தான் இந்திய கணினி நிறுவனங்கள் மூச்சுக் காற்று இன்றி முழி பிதுங்குகின்றன.

உள் நாட்டு வளங்களை மேம்படுத்தி அதன் மூலம் தன்னிறைவை நாடாமல் வெளிநாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகளை மட்டுமே நம்பி பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்பினால் விளைவு இப்படித் தான் இருக்கும் என சிலர் விளம்பித் திரிய,

கணினி நிறுவனங்கள் இளைஞர்களை உல்லாக வாழ்க்கைக்குப் பழக்கி விட்டு திடீரென இறக்கைகளை வெட்டி எறிந்திருக்கிறது. வாழ்ந்து கெட்ட அரண்மனை வாசி போல செய்வதறியாது விழிக்கின்றனர் இளைஞர் பட்டாளம் என சிலர் அங்கலாய்க்க,

இனிமேல் எப்போது அமெரிக்கா பிழைக்கும், காலியாகக் கிடக்கும் நிறுவனங்கள் மீண்டும் உற்சாகமாய் பணியைத் தொடரும் என கணினி மாணவர்கள் திகிலுடன் பார்த்திருக்க,

கோடிக்கணக்கான வங்கிக் கடன்கள், தாறுமாறாக ஏறிப்போன வீட்டு மனை விலைகள், பளபளப்பாய் நிமிர்ந்த உணவகங்கள், கடைகள், அலுவலகங்கள், கன்சல்டன்சிகள், என வேர்விட்டு கிளைபரப்பியிருக்கும் இந்த சிக்கலின் முடிவு எப்போது எனத் தெரியாமல் இரவைப் போல பெரிதாக விழுந்து கிடக்கிறது இந்த கண்ணாடி மாளிகை.

நன்றி : தமிழ் ஓசை – களஞ்சியம்

அலசல் : எனது புதிய நூல்

எண்ணிக்கைக் கணக்கில் இது எனது பதினோராவது புத்தகம் எனினும், இதுவே எனது முதல் கட்டுரைத் தொகுப்பு என்பதில் மனதில் சிறப்பிடம் பெறுகிறது.

வாய்ப்பு இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள்.
வாசித்தால் விமர்சனம் தாருங்கள்

அன்புடன்
சேவியர்

அருவி வெளியீடு
9444302967
பக்கங்கள் 128
விலை  : 70/-
  

 

சுந்தரபுத்தன் அவர்கள் இந்த நூலுக்காக அளித்த பின்னுரை

சேவியரின் வார்த்தைகளுக்குச் சிறகுகள் முளைத்து விடுகின்றன. சில நேரங்களில் அந்தச் சிறகுகள் நம்மை பறவைகளாக்கி விடுகின்றன.

ஏற்கனவே கவிஞராய் அறியப்பட்ட சேவியர், ஒரு தேர்ந்த கட்டுரையாளராய் வெற்றி கண்டிருக்கிறார். தற்கால தமிழ் உரைநடை எழுத்தில் நட்சத்திரமென மின்னுகிறார் அவர்.

போதை, குழந்தைகள், மீடியா, மன அழுத்தம், கணினி என ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்ற விஷயங்களை அதன் ஆழம் கண்டு எழுதியிருக்கிறார்.

ஒற்றை முத்தெடுக்க முக்கடலிலும் மூழ்க சம்மதம் கொண்ட சேவியரின் இந்நூல் ஒரு கட்டுரைத் தொகுப்பு தான். ஆனால், அதனுள்ளே உண்மையின் சல்லி வேர்கள் ஊடாடிக் கிடக்கின்றன.

இவை கற்பனையின் விளைச்சல்கள் அல்ல. கருத்துருக்கள். எதுகுறித்தும் மெய்ப்பொருள் காண விழையும் இவர் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். எளிமையான இவரது எழுத்து உங்கள் சிந்தனைத் தளத்தை ஒரு படி உயரே வைக்கும்.

அருவியின் பெருமை மிகு வெளியீடுகளில் இதுவும் ஒன்று. இங்கே அவர் உழவுக்கு வைத்திருந்த விதை நெல்லை உண்ணக் கொடுத்திருக்கிறார்.

– சுந்தரபுத்தன்.

இந்த நூலுக்கு நான் எழுதிய முன்னுரை

வேர்களைத் தேடி
 

‘உன் தாத்தாவின் தாத்தா பெயர் தெரியுமா ? ‘ என்னும் வினாவோடு ஒருமுறை என்னை அணுகினார் நண்பர் ஒருவர். தாத்தாவின் தந்தை பெயரைத் தாண்டி எனக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை என்பதே அப்போது தான் எனக்கு உறைத்தது   . நன்றாகத் தெரியும் என்று நாம் நினைக்கும் பல விஷயங்களில் போதிய அறிவு நமக்கு இருப்பதில்லை என்பதை உணர்த்துவதாக இருந்தது அது.

நாம் பணிசெய்யும் துறை சார்ந்த விஷயங்களோ, நாம் வசிக்கும் இடம் சார்ந்த விஷயங்களோ, நாம் பயன்படுத்தும் பொருள் சார்ந்த விஷயங்களோ அல்லது நாம் கலந்து கொள்ளும் விழா சார்ந்த விஷயங்களோ எதை எடுத்துக் கொண்டாலும் நமக்குத் தெரியாத வரலாற்று வேர்கள் அவற்றுக்குள் மறைந்து கிடக்கின்றன.

அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைக்கும் தகவல்களின் சிலிர்ப்பு போல பல பொருட்களின் பூர்வீகம் சிலிர்க்க வைக்கிறது. எல்லைகள் வகுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரு சர்வதேசக் கண்ணோட்டத்தில் அணுகுகையில் இந்த சிலிர்ப்பு இன்னும் விரிவடைகிறது.

அந்த சிலிர்ப்பின் அனுபவத்தைக் கொண்டு அறிவின் வெளிச்சத்தை விரிவுபடுத்தும் கட்டுரைகளை இந்த நூலில் நீங்கள் காண முடியும் என்னும் நம்பிக்கை எனக்கு உணடு.

தெரிந்த பொருட்கள் தெரியாத தகவல்கள் என்னும் கண்ணோட்டத்தில் அணுகி எழுதப்பட்ட கட்டுரைகளே இதில் பெரும்பாலானவை. தமிழ் ஓசை நாளிதழின் ஞாயிறு இணைப்பான  களஞ்சியம் இதழில் தொடர்ந்து வெளியான கட்டுரைகள் சிலவற்றின் தொகுப்பே இந்த நூல்.

கவிதை, கதை எனும் இலக்கிய வடிவங்களைத் தாண்டி கட்டுரைகள் எனும் வடிவத்தில் வெளியாகும் என்னுடைய முதல் நூல் இது என்பது நெஞ்சுக்கு சற்றே நெருக்கமாய் இடம் பிடித்துக் கொள்கிறது.

பாசாங்கில்லாத புன்னகையுடனும் தணியாத சமூக வேட்கையுடனும் பத்திரிகைத் துறையில் இயங்கி வரும் நண்பர் யாணன் அவர்கள் தமிழோசை களஞ்சியம் இதழுக்காக கணினி துறை சார்ந்த கட்டுரைகள் சில வேண்டும் என்று கேட்டார். அந்த கட்டுரைகளுக்குக் கிடைத்த வாசகர் கடிதங்களே தொடர்ந்து பல விஷயங்களைக் குறித்து வாரம் தோறும் எழுத வைத்தது. அதற்காக தமிழோசைக்கும், நண்பர் யாணன் அவர்களுக்கும் என்னுடைய முதல் நன்றியை உரித்தாக்கிக் கொள்கிறேன்.

உற்சாகமாய் சிறகடித்துப் பறக்கும் சிட்டுக் குருவியின் பரபரப்புடன் பதிப்பகத் துறையில் இயங்கி வரும் நண்பர் பூபதி அவர்களுக்கும், இந்த கட்டுரைகளை நூல் வடிவில் கொண்டு வர வேண்டும் எனும் அவருடைய வேட்கைக்கும் எனது நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

என்னுடைய எழுத்துப் பயணத்தின் கூடவே நடந்து  தொடர் உற்சாகம் வழங்கி வரும் நண்பர் என்.சொக்கன் அவர்களுக்கும்,  தோழர் சுந்தரபுத்தன், எழுத்தாளர் இந்திரன் அவர்களுக்கும் நன்றிகள் பல.

கட்டுரைகளின் நேர்த்திக்கான தகவல் சேமிப்புகளில் பெருமளவுக்கு உதவி செய்த எனது துணைவியார் ஸ்டெல்லா அவர்களுக்கும், நண்பர் பென்கிருபா , மற்றும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும்  எனது மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

.