பைபிள் மனிதர்கள் 43 (தினத்தந்தி) யோவாபு

யோவாபு தாவீது மன்னனின் சகோதரி செரூயாயின் மகன். தாவீது அவனை படைகளுக்கெல்லாம் தலைவனாக வைத்திருந்தார். மிகச்சிறந்த வீரனான இவனுடைய தலைமையின் கீழ் தாவீது  தோல்வி என்பதே அறியாத மன்னனாய் இருந்தார்.

அரசவையில் மிகவும் செல்வாக்குடைய ஒரு நிலையில் இருந்தார் யோவாபு. அபிசாயி, அசாகேல் என அவனுக்கு இரண்டு சகோதரர்கள் உண்டு. இருவருமே சிறந்த வீரர்கள். அவர்களில் அசாகேலை தாவீதின் படைவீரன் அப்னேர் கொலை செய்தான். அந்தப் பகையை மனதில் சுமந்து திரிந்த யோவாபு, பிறிதொரு காலத்தில்  தாவீதின் அறிவுரையையும் மீறி அப்னேரைக் கொன்றான்.

தாவீதின் மகன் அப்சலோம் தாவீதுக்கு எதிராக எழுந்தபோது இளவரசர் என்றும் பாராமல் சாகடித்தான். தாவீது மன்னனின் கட்டளையை மீறி இந்த செயலைச் செய்தான். அதைக் கேள்விப்பட்டு மன்னன் கலங்கிப் புலம்பியபோது மன்னனின் முன் நேரடியாகச் சென்று அவரைக் கடிந்து கொள்ளுமளவுக்கு செல்வாக்கோடு இருந்தான் யோவாபு.

தாவீது மன்னன், உரியாவின் மனைவி பத்சேபாவின் மேல் மோகம் கொண்டு மயங்கிய போது உதவிக்கு வந்தவன் யோவாபு தான். நயவஞ்சகமாய் உரியாவை போர்க்களத்தில் சாகடித்தவன் அவன். அப்படித்தான் தாவீது பத்சேபாவைச் சொந்தமாக்கினார்.

யோவாபுவின் செல்வாக்கு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் தாவீது யோவாபுவுகுப் பதிலாக அமாசா என்பவரை படைகளின் தலைவனாய் நியமித்தார். அமாசா தாவீதின் இன்னொரு சகோதரியின் மகன். தனக்கு எதிரே வருபவர்களை தயவு தாட்சண்யமின்றி தீர்த்துக் கட்டும் பழக்கம் யோவாபுக்கு இருந்தது. அமாசாவும் கொல்லப்பட்டான். வெறும் வலிமை மட்டுமல்லாமல் குள்ளநரித் தந்திரமும் யோவாபுவிடம் இருந்ததாகவே அவருடைய செயல்பாடுகள் தெரிவிக்கின்றன.

தாவீது மன்னனின் கடைசி காலத்தில் யோவாபு, தாவீதின் மகனான அதோனியாவின் பக்கம் நின்றான். அதோனியாவை மன்னனாக்கி அவனோடு கூட அரசவையின் ஆதிக்கத்தைத் தொடரவேண்டும் என்பது அவனுடைய கனவாய் இருந்தது. ஆனால் காட்சிகள் மாறின. கடவுளின் விருப்பம் சாலமோன் மன்னனாக வேண்டும் என்பது. அதுவே தாவீது மன்னனின் விருப்பமாகவும், அன்றைய முக்கிய இறைவாக்கினரான நாத்தானின் விருப்பமாகவும் இருந்தது. சாலமோன் மன்னனானார்.

தாவீது தனது மரணப் படுக்கையில் சாலமோனிடம் இறுதி விண்ணப்பம் வைத்தார். “ மகனே யோவாபு விஷயத்தில் விவேகமாக நடந்து கொள். அவன் அப்னேர், அமாசா இருவரையும் கொன்று விட்டான். போர்க்காலத்தில் சிந்தப்பட்ட இரத்தத்துக்கு சமாதான காலத்தில் பழிவாங்கினான் அவன். எனவே அவன் நரைமுடியனாய் நிம்மதியாய் சாகவிடாதே. கொன்று விடு” என்றார்.

இதற்கிடையில் தாவீதின் இன்னொரு மகன் அதோனியாவின் சூழ்ச்சி காரணமாக சாலமோன் மன்னன் அவனைக் கொலை செய்தான். அதோனியா இறந்ததும் யோவாபு பயந்தான். தனது உயிர் நிச்சயம் போய்விடும் என்பது அவனுக்கு உறுதியாய்த் தெரிந்தது. அவன் ஓடிப் போய் ஆலயத்தில் நுழைந்தான். பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பற்றிக் கொண்டான். ஆலயத்தில் வைத்து கொலை செய்யப்பட மாட்டோம் என அவன் நம்பினான். ஒரு முறை அதோனியா பலிபீடத்தின் கொம்புகளைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கையில் மன்னிக்கப்பட்டான். எனவே அதே வழியை இவனும் பின்பற்றினான்.

சாலமோன் பெனாயாவை அனுப்பி, “யோவாபு வைக் கொன்று வா” என கட்டளையிட்டான். பெனாயா போனான். அவன் யோவாபுவை ஆலயத்துக்கு வெளியே வருமாறு அழைத்தான். யோவாபு நகரவில்லை. “இது அரச கட்டளை.. வெளியே வா” என்றான் பெனாயா.

“முடியாது. நான் இங்கேயே சாவேன்” என்றான் யோவாபு.

பெனாயா மன்னனிடம் திரும்பி வந்து நடந்ததைக் கூறினான். சாலமோன் மன்னனோ, “அப்படியா.. சரி, அவனை ஆலயத்தில் வைத்தே கொன்று விடு. “ என்று கட்டளையிட்டான்.

இந்தக் கட்டளையை யோவாபு எதிர்பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை. பெனாயா ஆலயத்தில் நுழைந்து யோவாபுவைக் கொன்றான்.

“யோவாபுவின் இரத்தப்பழி அவன் மேலும், அவன் குடும்பத்தின் மேலும் இருக்கட்டும். அவன் நேர்மையிலும், பண்பிலும் சிறந்தவர்களான அப்னேர், அமாசா ஆகியோரை தாவீதுக்கே தெரியாமல் கொன்றான்” என்றார் சாலமோன்.

யோவாபுவின் வாழ்க்கை சில ஆன்மீகப் பாடங்களையும் கற்றுத் தருகிறது. யோவாபு எப்போதும் சுயநலமாக சிந்தித்தவன். தனது உயர்வு, தனது பதவி, தனது செல்வாக்கு இவற்றுக்காக பிறரை அழிக்கத் தயங்காதவன். காலமெல்லாம் கூட இருந்த தாவீது மன்னனுக்கு எதிராகவே கடைசிகாலத்தில் கட்சி மாறியவன் இவன். கடவுளின் வார்த்தைகளைக் கேட்பவனாகவோ, அவர் விருப்பத்தைச் செயல்படுத்துபவனாகவோ அவன் காணப்பட்டதில்லை. அவனுடைய செயல்பாடுகள் அவனுக்கு மரணத்தைக் கொண்டு வந்தன.

தனது பலத்தின் மேலும், செல்வாக்கின்மேலும் நம்பிக்கை வைப்பவர்கள் எத்தனை வலிமையானவர்களாய் இருந்தாலும் வீழ்வார்கள். கடவுளை மட்டுமே சார்ந்திருப்பவர்கள் எத்தனை பெலவீனர்களாய் இருந்தாலும் வெல்வார்கள். இதுவே யோவாபுவின் வாழ்க்கை சொல்லித் தரும் பாடங்களில் முக்கியமானது.