ஆன்மீகம் : பெண்மையைப் போற்றுவோம்

couple

ரெண்டு பேர் சீட்டு விளையாடிட்டு இருந்தாங்க. அவங்க கைல இருந்த சீட்டுகள் எல்லாம் மாறி மாறி சண்டை போட்டுச்சாம். ராஜா சொல்லிச்சாம், நான் தான் ராஜா. எனக்கு தான் மரியாதை அதிகம். உடனே ராணி சொல்லிச்சாம், ‘பேச வந்துட்டான் பாரு’ நான் தான் பவர்புல். எனக்கு வேற யாரும் தேவையில்லைன்னு. சட்டுன்னு ஜோக்கர் வந்து சொல்லிச்சாம், நீங்க என்னதான் பெரிய பிஸ்தாவா இருந்தாலும் என்னைத் தான் எல்லாரும் விரும்பி தேடுவாங்க, நான் தான் கேம் ஃபினிஷர் ன்னு ! கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, சீட்டு விளையாடின ரெண்டு பேரும் எல்லா சீட்டையும் அடுக்கி, டப்பாக்குள்ள போட்டு மூடி ஓரமா தூக்கிப் போட்டாங்க. சீட்டுகள் எல்லாம் இருட்டுக்குள்ள போய் பேசாம வாய மூடிட்டு கிடந்துச்சாம்.

இப்படித் தான் மனித வாழ்க்கை. வாழ்க்கை எனும் ஆட்டத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பணி. ஒவ்வொரு தேவை. ஒவ்வொரு எதிர்பார்ப்பு. ஆட்டம் முடிந்து விட்டால் எல்லாருமே ஒன்றாக, ஒரே மூலையில். இப்படி ஒரு பிரபல பழமொழியும் உண்டு. மண்ணிலிருந்து வந்து மண்ணுக்கே திரும்பும் வாழ்க்கை. இந்த ஒரு சின்ன உண்மையைப் புரிந்து கொள்ளாததால் தான் இன்றைக்கு உலகில் நான் பெரியவனா, நீ பெரியவனா, ஆணாதிக்கமா, பெண்ணியமா, அடக்குமுறையா அதுவா இதுவா என பல்வேறு போராட்டங்கள், குழப்பங்கள்.

உலகில் வாழ்ந்தாலும், உலகிற்காய் வாழாத வாழ்க்கை தான் கிறிஸ்தவர்களின் அடிப்படை. கிறிஸ்தவராக மாறிவிட்டாலே வேற்றுமைகள் மனதிலிருந்து அகன்று போய்விட வேண்டும் என்பதையே இறைவன் எதிர்பார்க்கிறார். “யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை, அடிமையென்றும் சுயாதீனனென்றுமில்லை, ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமில்லை; நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள்.” கலாத்தியர் 3-28, எனும் வசனம் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறது.

எல்லோரும் இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறோம், இயேசு எனும் திராட்சைக் கொடியின் கிளைகளாக இருக்கிறோம். அவருடைய உடலின் உறுப்புகளாய் இருக்கிறோம். அது சூப்பர் ஸ்டாராக இருந்தாலும் சரி சுப்பனாக இருந்தாலும் சரி, ஆணாய் இருந்தாலும் சரி, பெண்ணாய் இருந்தாலும் சரி கடவுளின் பார்வையில் எல்லாரும் ஒன்றே !

இந்த இடத்தில் தான் நம்முடைய சிந்தனைகள் பல வேளைகளில் மாறுபட்டு ஓடுகின்றன. எல்லோரும் ஒன்றாயிருக்கிறோம் என்பதால் எல்லாரும் ஒரே செயலையோ, ஒரே பணியையோ செய்ய வேண்டும் என்பது பொருளல்ல. ஒவ்வொருவருக்கும் இறைவன் என்ன பணியைத் தந்திருக்கிறாரோ அதைச் செய்வதே மிக முக்கியம்.
1. துணையாளர் எனும் தூய பணி

பெண்களுக்கு இறைவன் கொடுத்த முதல் பணி துணையாளர் பணி ! ஆதாமைப் படைத்த இறைவன் ஏவாளை ஆதாமின் துணையாளனாக, இணையாளனாகப் படைக்கிறார். ஆதாமுக்குத் துணையாகத் தானே இறைவன் ஏவாளைப் படைத்தார், அப்படியானால் ஏவாள் இரண்டாம்பட்சம் தானே எனும் தவறான எண்ணம் பரவலாக உண்டு. அதற்காகத் தான் இறைவன், யோவான் 14 : 16, ல் தூய ஆவியானவரையும் ‘துணையாளர்” என அழைத்து நமது சந்தேகங்களை விலக்குகிறார். “துணை” எனும் வார்த்தை கடவுளைக் குறிப்பிடுவதாக பைபிளில் பல இடங்களில் உண்டு என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

தூய ஆவியானவரின் பணி எப்படி நமக்குள் கரைந்து நம்மை வலுவூட்டு, நன்மையின் பாதையில் நடத்துகிறதோ, அத்தகைய உயரிய பணியே பெண்களுக்கு இறைவன் தந்த முதல் பணி. தந்தைக்குப் பணிந்திருத்தல் எப்படி என்பதை இயேசு தனது வாழ்க்கையில் காட்டினார். ஏவாள் அந்த சிந்தனையிலிருந்து விலகிய கணத்தில் பாவம் மனிதர்களுக்குள் நுழைந்தது. மனிதன் தனியாய் இருப்பது நல்லதல்ல எனக் கண்ட கடவுள் பெண்ணைப் படைக்கிறார். அதாவது ஆணின் முழுமை, பெண்ணால் தான் உருவாகிறது, அப்போது தான் படைப்பின் முழுமையும் உருவாகிறது. பெண், முழுமையின் சின்னமாக இருக்கிறாள்.

நீதிமொழிகள் பெண்களுக்கான இலக்கணத்தை மிக அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. ஆண்டவரிடம் கொண்டுள்ள அச்சம் ( நீ.மொ 31 : 30 ), ஆடை நெய்தும், சமையல் செய்தும், ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தும் என பணி செய்து இறுக்கமான கைகள், ஞானத்தோடு பேசி அன்போடு அறிவுரை கூறும் நாவு என பெண்மையின் குணாதிசயம் விரிகிறது. புற அழகையோ, பியூட்டி பார்லர்களின் தற்காலிக விளம்பரங்களையோ எந்த இடத்திலும் பைபிள் பேசவில்லை. காரணம் இறைவன் அகத்தைப் பார்க்கிறவர் ! ஆகவே தான் சொல்கிறார் நல்ல மனைவி பவளத்தை விட மேலானவள் ( நீ.மொ 31 : 10 ) !

2. தாய்மை எனும் உயரிய பணி

ஒரு ஆணின் உடலில் இருந்து உயிர் பிரிந்தால் அவனைப் பிணம் என்போம். ஒரு பெண்ணின் உடலில் இருந்து உயிர் பிரிந்து வரும்போது அவளைத் தாய் என்கிறோம். பெண்மை தவிர வேறு எவருக்கும் கிடைக்க முடியாத மிகப்பெரிய கவுரவம் இது ! இதையே பவுல் அதை ஒரு இறை பணி என்கிறார். இன்றைய உலகமோ அதை பெண்ணடிமைத்தனம் என்கிறது.

ஒரு சமூகம் கட்டியெழுப்பப் பட வேண்டுமெனில் குடும்பம் மிக ஆரோக்கியமான உறவுகளிலும், மதிப்பீடுகளிலும் கட்டியெழுப்பப் பட வேண்டும். அது தவறும் போது சமூகமே சமநிலை இழந்து விடுகிறது. அந்த குடும்பத்தைக் கட்டியெழுப்பும் உயரிய பணி அன்னையரிடமே இருக்கிறது. “தாயைப் போல பிள்ளை” என்பதன் கிறிஸ்தவப் பார்வையையே பவுலடிகளார் சொல்கிறார்.

ஒரு தாய் இருந்தார். அவருடைய கணவன் இறை நம்பிக்கை இல்லாதவர். அது அந்தத் தாயைப் பாதிக்கவில்லை. மகனை நல்ல வழியில் வளர்க்க வேண்டும் என்பதில் குறியாய் இருந்தார். அந்த மகன் வளர்ந்தான். திருச்சபையின் வலுவான பணியாளர்களில் ஒருவராக மாறினார். அந்தத் தாயின் பெயர். ஐனிக்கேயாள். மகனின் பெயர் திமோத்தேயு. பவுலடிகளாருடன் சேர்ந்து அவர் செய்த பணி எத்தனை அர்த்தமுள்ளது ! ஐனிக்கேயாள் இறை அழைத்தலை முழுமையாய் நிறைவேற்றினார் என்று சொல்லலாமல்லவா !

3. இறைவனுக்கு சான்று பகர்தல்

நான் மாம்சமான யாவர்மேலும் என் ஆவியை ஊற்றுவேன், அப்பொழுது உங்கள் குமாரரும் உங்கள் குமாரத்திகளும் தீர்க்கதரிசனஞ்சொல்லுவார்கள் ( அப் : 2 : 17 ). இயேசு தனது இறை பணியை முழுமையாய் ஆண்களுக்கென சமர்ப்பிக்கவில்லை. பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் இருந்தாலும் மதலேன் மரியாவுக்கே முதல் காட்சியை இயேசு வழங்குகிறார். உயிர்த்த இயேசுவின் முதல் சாட்சி !

இறைவனுக்குச் சான்றுபகரும் பணி மாபெரும் பணி. அதை நமது வாழ்க்கையின் எந்த ஒரு கட்டத்திலும், எந்த ஒரு சூழலிலும் வெளிப்படுத்த முடியும். அதிலும் குறிப்பாக அன்புக்கும், பொறுமைக்கும் இலக்கணமான பெண்களுக்கு, வாழ்க்கையில் இயேசுவைப் பிரதிபலிக்க வாய்ப்புகள் ரொம்பவே அதிகம். பழைய ஏற்பாட்டிலும் சரி, முதலாம் நூற்றாண்டிலும் சரி, பல பெண் தீர்க்கத்தரிசிகள், அறிவுரையாளர்கள், மற்றும் நீதிபதிகள் இறைப் பணிக்காக இருந்திருக்கிறார்கள். மிரியம், தெபோராள், அன்னா, பிரிஸில்லா என இந்த பட்டியல் நீளூம்.

லாசரின் வீட்டில் “மரியாள் நல்ல பங்கைத் தேர்ந்து கொண்டாள்” என இயேசு சொல்வது பெண்களின் இறை அழைத்தலையும், இறைவனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவருக்கு சான்று பகரும் வாழ்க்கை வாழவேண்டும் எனும் தேவையுமே காட்டுகிறது எனலாம்.

4. மனதில் தியானிக்கும் பண்பு !

இயேசுவின் அன்னை, மரியாள், ஒரு நல்ல வழிகாட்டி, அல்லது எடுத்துக்காட்டு எனலாம். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே கர்ப்பம். அதை வெளியே சொல்ல முடியாத நிலமை. வெளியே சொன்னால் ஊர் நிச்சயம் நம்பப் போவதில்லை. நடத்தை கெட்டவள், அல்லது மனநிலை சரியில்லாதவள் என்றே சொல்லும். ஆனாலும் இறைவனின் சித்தத்துக்காக அத்தகைய பேச்சுகள் வாங்குவதைக் கூட ஒரு பொருட்டாக எண்ணாத துணிவு மரியாளுக்கு இருந்தது !

பன்னிரண்டு வயதில் மகனின் ஆன்மீக விஷயங்களைக் கண்டு கதிகலங்கினாலும், எல்லாவற்றையும் “உள்ளத்தில் இருத்தி சிந்தித்து வந்த” மனம் மரியாளுக்கு இருந்தது. இன்றைக்கு பெரும்பாலான பெண்களுக்கு இத்தகைய ஒரு முன்னுதாரணம் தேவைப்படுகிறது. எல்லாவற்றையும் ஊருக்கு விளம்புவதும், ஊரார் என்ன சொல்வார்களோ என கலங்கிப் புலம்புவதும் இன்றைக்கு பெரும்பாலானவர்களுடைய வாழ்க்கையை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது இல்லையா ?
5. குடும்பத்தைக் கட்டியெழுப்புதல்

ஆண் ஒரு வீட்டைக் கட்டியெழுப்ப முடியும். ஆனால் ஒரு குடும்பத்தைக் கட்டியெழுப்ப ஒரு பெண்ணால் மட்டுமே முடியும். அதையே பைபிளும் சொல்கிறது. பெண்களின் முதல் பணியாக பைபிள் சொல்வது, “கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிவது போல கணவருக்குக் கீழ்ப்படிதல்”. ஆண்களுக்கான பணியாய்ச் சொன்னது “மனைவியரை அன்பு செய்யுங்கள்” என்பது. ஒரு முறை இது குறித்து ஒரு நண்பர் அருமையான விளக்கம் கொடுத்தார். கணவன் மனைவிக்குக் கீழ்ப்படிவது பெரும்பாலும் இயல்பாக வந்து விடுகிறது. சாப்பிடு என்று சொன்னவுடன் பழத்தை ஆதாம் சாப்பிட்டான். அதனால் தான் அவனுக்கு “அன்பு செய்” எனும் கட்டளை தரப்படுகிறது. பெண்கள் அன்பில் எப்போதுமே உயர் நிலையில் இருப்பார்கள். கணவன் மீது உயிரையே வைத்திருப்பார்கள். அதனால் தான் “கீழ்ப்படி” எனும் கட்டளை அவர்களுக்குத் தரப்படுகிறது. இறைவனின் சித்தம் என்பது இருவருமே சமமாய், அன்புடனும் ஒருவருக்கொருவர் புரிதலுடனும் இருப்பது தான் என்றார்.

ஒரு குடும்பத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்குத் தேவைகள் பரஸ்பர அன்பும், புரிதலும், கீழ்ப்படிதலும் தான். கணவன் மனைவி தாண்டி குழந்தைகளுக்கும் இறைவன் சொல்வது கீழ்ப்படிதல் போதனைதான் இல்லையா. இத்தகைய கிறிஸ்தவ போதனையின் அடிப்படையில் ஒரு குடும்பத்தைக் கட்டியெழுப்பும் போது அது உலகிற்கே ஒளியாக திகழ்கிறது !

இசைக்கச்சேரியில் மிருதங்கம், புல்லாங்குழல், கீபோர்ட், வயலின் எல்லாமே இருக்கும். என்னிடம் துளைகளே இல்லை என மிருந்தங்கம் கவலைப்படலாமா ? அல்லது நான் ஒல்லியாய் இருக்கிறேன் என புல்லாங்குழல் புலம்பலாமா ? ஒவ்வொன்றின் படைப்பும் அதற்குரிய இசையைத் தருவதற்காகவே. தான் அடுத்த கருவியைப் போல மாறவேண்டுமென்றோ, எனது இசை தான் உயர்ந்தது என்றோ பேசித் திரிவது வடிகட்டிய முட்டாள்தனமன்றி வேறில்லை.

உலக அளவிலுள்ள கிறிஸ்தவர்களில் 60% பேர் பெண்கள் என்கிறது ஒரு புள்ளி விவரம். கடவுள் ஆணையும் பெண்ணையும் தனித்துவத்துடனும், வெவ்வேறு பணிகளுக்காகவும் படைக்கிறார். ஆண் பெண்ணாகவோ, பெண் ஆணாகவோ மாறாமல், அந்தந்த படைப்புக்குரிய உயர் நிலையை அடைவதே இறை சித்தம். இந்த நிலைகளில் எந்த விதத்திலும் மேன்மை அதிகமானதென்றோ, மேன்மை குறைந்ததென்றோ எதுவும் இல்லை. அப்படி நாம் எண்ணிக் கொண்டால், அது பாரபட்சம் பார்க்காத நமது பரம பிதாவையே அவமானப் படுத்தும் செயல் !

இணைந்தே பயணிப்போம், இறையரசை நிலைநாட்டுவோம்

சேவியர்

நன்றி : தேசோபகாரி, கிறிஸ்தவ மாத இதழ்.

ஃபாஸ்ட் ஃபுட் திருமணங்கள்.

 cricket-girls-beer-gallery7

 

 

 

 

திருமணங்கள் ஆயிரம் காலத்துப் பயிர்”, “வீட்டைக் கட்டிப் பார், கல்யாணம் பண்ணிப் பார்” என்பதெல்லாம் ஏறக்குறைய வழக்கொழிந்து விடும் நிலமையில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பழமொழிகள். 

முன்பெல்லாம் ஒரு கல்யாணம் முடிவானால் ஊருக்கே அது ஒரு திருவிழாச் செய்தி. இரு வீட்டாரும் சந்தித்துப் பேசுவதில் துவங்கி, ஒவ்வொரு விஷயமாய் இரண்டு வீட்டுப் பெற்றோர்களும், பெரியோர்களும் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வார்கள். எத் தரப்புக்கும் எந்தக் குறையும் வந்து விடக் கூடாதென்பதில் ஊர்ப் பெரியவர்கள் ரொம்பவே கவனமாகவும் எச்சரிக்கையாகவும் இருப்பார்கள்.

யாராவது வாய்தவறி ஏதாவது சொல்லி விட்டால் உடனே பெரியவர்கள் முன்னின்றி அதை சமரசம் செய்து வைப்பார்கள். “வாழப் போறவங்க மன நிறைவோட போணும்” என ரொம்பவே பிராக்டிகலான ஒரு பதிலையும் சொல்வார்கள்.

பெண்பார்க்கப் போவது வெட்கத்தை முற்றத்தில் தெளித்துக் கோலம் போடும் ஒரு ஆனந்த அனுபவம். நிச்சயம் குறிக்கும் நாள் அந்த வெட்கத்தை வீட்டு வரவேற்பறைக்கு நீட்டிக்கும் காலம். அதன் பின் சேலை எடுப்பது, வளையல் கொடுப்பது, இத்யாதி இத்யாதி என திருமணம் ஒரு சுவாரஸ்யமான அனுபவமாய் விரியும்.

அப்போதெல்லாம் திருமணம் பெரும்பாலும் முற்றங்களில் தானே நடக்கும். வாழை மரத்தை வெட்டித் தோரணம் கட்டுவதில் துவங்கி நடக்கின்ற களேபரங்கள் ஒரு தித்திக்கும் திருவிழாக் கோலம். திருமணத்துக்கு முந்திய நாளிலேயே வீடு முழுக்க சுற்றமும், சமையல் தடபுடல்களும், சிரிப்புச் சத்தங்களும், கிண்டல் கேலிகளும் என உறவின் இன்னொரு படலமே அங்கே அரங்கேறும். பனை மர உச்சியில் கட்டப்பட்டிருக்கும் ஊதுகுழல் ஒலிபெருக்கியில் சர்வ நிச்சயமாய் டி.எம்.எஸ் பாடிக்கொண்டிருப்பார், அல்லது கட்டபொம்மன் கர்ஜித்துக் கொண்டிருப்பார்.

“மணமகளே மருமகளே வா” எனும் பாடல் ஒலிக்காத கல்யாணங்கள் பத்து பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை இல்லவே இல்லை. மைக் செட் காரர் வந்திறங்கிய உடனே கேட்கும் முதல் கேள்வியே அது தான். “லேய்.. மங்களப்பாட்டு, கட்டப்பொம்மன் கதைவசனம் எல்லாம் இருக்காலே.. ” !!!

திருமணத்தன்று பெற்றோர் நெகிழ்விலும், மகிழ்விலும், அழுகையிலும் தான் இருப்பார்கள். கால்நூற்றாண்டு காலம் தன் கால்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்த மகளுக்கு கால்க்கட்டு போட்டு அனுப்பி வைக்கிறோமே ! அவள் அந்த வீட்டில் நன்றாக இருப்பாளா ? எல்லோரும் அவளை நல்ல முறையில் கவனித்துக் கொள்வார்களா ? பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த மகளை, கட்டிக் காப்பார்களா, கண்கலங்க வைப்பார்களா ? என மனசு இடைவிடாமல் அடித்துக் கொள்ளும்.

கண்ணீர் விட்டு அழாமல், பெற்றோரின் பாதங்களைத் தொழாமல் எந்தப் பெண்ணும் திருமணத்தைச் சந்தித்ததேயில்லை என்பதே பழைய நிலமை. திருமணமாகி சில மாதங்கள் கழிந்து புது வீட்டில் பெண் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறாள் என்பதைக் கண்டறிந்தபின்பே பெற்றோர் கொஞ்சம் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து ஓய்வெடுப்பார்கள். அந்தக் கணம் வரை அட்வைஸ் மழையும், பாசப் பயணங்களும், பதட்டங்களுமாக அவர்களுடைய தினங்கள் கழியும். இதெல்லாம் இப்போது மருவி மருவி, அருவிக் கரையில் கிடக்கும் கூழாங்கற்கள் போல வடிவம் மாறி விட்டது.

“அம்மா.. எனக்கு இந்தப் பொண்ணைப் புடிச்சிருக்கு, கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்ன்னு இருக்கேன். என்ன சொல்றீங்க ?” எனக் கேட்கும் பிள்ளைகள் நல்ல பிள்ளைகள் எனும் பட்டியலில் சேர்கிறார்கள். காரணம், அந்த அளவுக்கு கூட பெற்றோரின் ஈடுபாட்டை இளைஞர்கள் இப்போதெல்லாம் நாடுவதில்லை. “அம்மா… இந்த பொண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்ன்னு இருக்கேன். அடுத்த மாசம் முகூர்த்தம் வருது.” என்பது தான் பெரும்பாலான இன்றைய இளசுகளின் திருமண ஆயத்தம்.

“பொண்ணு எப்படிடே ?” எனக் கேட்கும் தந்தையர்களுக்கு சரியான பதில் பல நேரங்களிலும் கிடைக்காது. “பொண்ணைப் பாக்காம ஓ.கே சொல்லுவேனா ?”, “பொண்ணு வீட்லயும் பேசிட்டேன். அவங்களுக்கும் ஓ.கே தான்”, “பொண்ணை எனக்கு ஆறு மாசமா தெரியும் ஃபேஸ்புக் பிரண்ட்”, “என் ஃப்ரண்டுக்குத் தெரிஞ்ச பொண்ணு”, “மேட்ரிமோனில பாத்தேன்”, ” பொண்ணு என் கூட தான் வர்க் பண்ணுது.. நல்ல பொண்ணு தான்” இப்படி ஏதோ ஒற்றை இரட்டை வரி தான் பெரும்பாலான பதில்கள்.

ஆன்லைனில் ஆள் பார்த்து, அப்படியே ஸ்கைப்பில் பேசி, அம்மாக்களிடம் விஷயத்தைச் சொல்லி விட்டு, நண்பர்களுடன் கலந்தாலோசித்து ஒரு திருமணத்தை முடிவு செய்கிறார்கள் இளசுகள். மண்டபம், சாப்பாடு, அழைப்பிதழ், ஆடைகள், நகை என என்ன தேவையோ அவற்றையெல்லாம் போன், மின்னஞ்சல், ஆன்லைன், என அவர்களாகவே தீர்மானித்துக் கொள்கிறார்கள்.

கலந்து கொள்ள வருகின்ற விருந்தினர்களில் ஒருவர். அல்லது விருந்தினர்களில் முக்கியமானவர் எனும் இடம் தான் பெற்றோருக்கு. “மாம்.. இதான் பொண்ணோட அம்மா, இது பொண்ணோட சித்தி” என மண்டபத்திலேயே கூட அறிமுகம் நடக்கும் நிகழ்வுகளும் இப்போதெல்லாம் சர்வ சாதாரணம்.

பார்த்துப் பார்த்துச் சமைக்கும் சாப்பாட்டைச் சாப்பிடும் வயிறுகள் நன்றாக ஜீரணமாகின்றன. ஃபாஸ்ட் ஃபுட் உணவுகளோ பெரும்பாலும் ஒத்துக் கொள்ளாமல் வயிற்றைப் பதம் பார்க்கின்றன. அதனால் தான் பழைய காலத்துத் திருமண பந்தங்களைப் போல இந்தக் காலத்தில் இல்லை. விவாகரத்துகளின் எண்ணிக்கை சகட்டு மேனிக்கு உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. “சமைக்க மாட்டேங்கறா, அவன் ஹைட் கம்மியா தெரியறான்” என்றெல்லாம் காரணம் காட்டி மணமுறிவுகள் தினம் தோறும் நடந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

“இட்ஸ் பார்ட் ஆஃப் லைஃப்” என விவாகரத்துகளை எடுத்துக்கொள்ளும் இளைய தலைமுறை அச்சப்பட வைக்கிறது. சிக்கல்கள் இல்லாத குடும்ப உறவுகள் இல்லை. அப்படிப்பட்ட சிக்கல்களை எப்பாடு பட்டாவது தீர்த்து வைப்பது தான் பழைய வழக்கம். இருவரும் பேசி, இரண்டு வீட்டாரும் பேசி, குடும்பத்தினர் பேசி சிக்கல்களைச் சரிசெய்வார்கள். ஒரு விவாகரத்து அத்தி பூத்தாற்போல நடந்தாலே அந்த ஊருக்குள் அது ஒரு அதிர்ச்சிச் செய்தியாய் தான் உலாவரும்.

எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் எனும் திருமணங்கள் நிலைப்பதில்லை. அதற்காக இளைஞர்கள் எதையும் முடிவு எடுக்கக் கூடாதென்பதல்ல. காதலிக்கும் உரிமை அவர்களுக்கு உண்டு. தனது மணப் பெண்ணைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையும் அவர்களுக்கு உண்டு. ஆனால் அதை பெற்றோரின் மனம் காயப்படாத அளவுக்கு செய்ய வேண்டும் என்பது மட்டுமே நான் சொல்லும் விஷயம்.

“இந்தப் பெண்ணை புடிச்சிருக்கு. கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறீங்களா” எனுமளவுக்கேனும் இளைஞர்கள் இருப்பதே ஆரோக்கியமானது. ஒரு திருமணம் என்பது சடங்கல்ல, அது வாழ்வின் மிகப்பெரிய அனுபவம். ஆனந்தங்கள் பந்தி வைக்கும் இடம். அதைப் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வதிலும், அதை நிகழ்த்தி முடித்து நிம்மதி கொள்வதிலும் தான் பெற்றோரின் ஆனந்தம் நிலைக்கும். அந்த ஆனந்தத்தை பெற்றோருக்கும் தரும் பிள்ளைகள் கடவுளின் வரங்கள்.

‘நீங்கதாம்பா எல்லாம் பாத்துக்கணும். நீங்க சொல்றது படி செய்யறேன்” ன்னு என் பையன் சொல்லிட்டான் என ஒரு தந்தை சொல்லும் போது அவருடைய கண்களைக் கவனியுங்கள். அந்தக் கண்ணில் இருக்கும் கர்வமும், பாசமும், பெருமிதமும், ஈரமும் ஒரு வாழ்க்கைப் பாடத்தைச் சொல்லித் தரும். அத்தகைய அனுபவத்தைக் கொடுக்காத ஒரு திருமணத்தினால் என்ன பயன் இருக்கப் போகிறது.

மணப் பெண்ணும், மணப் பையனும் ஏற்கனவே சந்தித்துக் கொள்ளாத திருமணங்கள் இப்போது இல்லை. அதில் தவறேதும் இல்லை. ஆனால் பெற்றோருடன் இணைந்து செய்யும் திருமண ஏற்பாடுகள் மிகவும் அவசியம். அது தான் ஒரு புதிய குடும்ப உறவுக்கு தன்னம்பிக்கையையும், பாதுகாப்பு உணர்வையும், பரவசப் பகிர்தலையும் நல்க முடியும்.

பறவை எச்சம் போல விழுந்த இடத்தில் முளைப்பதல்ல திருமணப் பயிர்கள். அது சரியான நிலத்தைத் தேர்வு செய்து, பக்குவப்படுத்தி, விதைத் தேர்வு செய்து, நல்ல நாளில் விதைத்து, பாசனத்தைக் கவனித்து, புழு பூச்சிகள் அரிக்காமல் பாதுகாத்து, சரியான காலத்தில் விளைச்சல் இருக்கிறதா என சோதித்து இப்படி படிப்படியாய் செய்ய வேண்டிய விஷயம். அத்தகைய திட்டமிட்ட, வலுவான குடும்ப உறவை உருவாக்க பெற்றோரின் ஆசீரும், அருகாமையும், வழிகாட்டுதலும், உதவியும் நிச்சயம் தேவை.

இன்றைய இளைஞன் நாளைய தந்தை. இன்றைய இளைஞி நாளைய அன்னை. இப்போது நீங்கள் எதைக் கட்டுகிறீர்களோ, அது தான் நாளை உங்களுக்காகவும் கட்டப்படும். திருமணம் ஆனந்தத்தின் அடையாளம். பெற்றோரின் கண்ணீர்த் துளிகளின் மேல் கட்டப்பட்டால் அது எப்போதுமே வேர்பிடிக்கப் போவதில்லை !

– சேவியர்

Video

TBB’s New Song , பாடல் : பூம் பூம்

பாடல்     : பூம் பூம்
இசை     : சஞ்சே
பாடல் வரிகள்   : சேவியர் & சஜித் ( ஆங்கிலம் )
குரல்கள்     : எம்.சி ஜீவா, சஜித், டாட்டூ த ராப்பர்.

தயாரிப்பு : TBB Entertainment, London.

பாடல் :

மினு மினு விழியில மிஸ்ஸானேன்
மன்மதக் கலையில பாஸானேன்
கனவில கனவில கிஸ்ஸானேன்
உன்னாலே யூகே டு மதுர – பூம் !

அடிக்கடி இடையில தூசானேன்
தக தக அழகில புஸ்ஸானேன்
உனதிரு இதழில ஜூஸானேன்
யூகே டு மதுர பூம் பூம்

கள்ளூறும் மேனியடி
கதகளி ஆடுமடி
பாத்தாலே போதையேறும்
சோமபானக் கிண்ணமடி

கஞ்சாவும் தோக்குமடி கண்ண பாத்தா – அடி
மூச்சுக்கே மூச்சு முட்டும் முன்ன பாத்தா

விளையாட வா – கொஞ்சம்
கொள்ளையிட வா – உன்
மேனியிலே ஆயகலை கற்றுத் தர வா.

முத்தமிட வா – ஒரு
குத்தமில்ல வா – அட
அச்ச மட நாணமெல்லாம் அழகில்லை வா

ஆங்கிலம்

லட்டான தேகம்
கட்டான மேகம்
எட்டியே நின்னா
கிட்டாது வேகம்

தட்டித் தட்டித் தானே செய்வாங்க சிற்பம்
தட்டாமநீ நின்னா கிட்டாது சொர்க்கம்

பெட்டைம் ஸ்டோரி
கிக்கான சாரி
மூன்லைட் மேனி
வித்தையை காமி

பொத்திப் பொத்தி வெச்சா தாங்காது மேகம்
கட்டிலிலே காலுரெண்டும் தூங்காத நாகம்